İslami Davet

Ayasofya

29 Mayıs 2010 10:51

Ayasofya

Hülya mı acep? Yoksa kâbus mu bu rüya?
Eyvah! O Ne? Zulmette mi kaldın, Ayasofya?

Beş yüz sene tevhid ile inlerdi zeminin,
Hüsranla yazık arşa çıkar şimdi eninin.

Gözyaşı döker, kalb-i sema, ru-yi zeminler,
Hüznünle senin feza ağlayıp inler.

Sinen ki, acaiblerin esrarını saklar,
Ey Harika! Fatih sana, tarih sana ağlar.

Hançerledi imanını kimler, Ayasofya?
Ekdarına mahzun oluyor, gökte Süreyya.

Çek, Seyf-i muallanı, çıkıp aleme haykır,
Şahlan da harimindeki esnamı bütün kır!

İnkîlab’ın tecelli-i nuruna makes ol,
Feth-i mübin’in bölgede zuhuruna ses ol!

Kubbende melekler, yine saf saf dile gelsin,
Ey Mabed-i Nur, Bir koca tarihe bedelsin!

Ayat-ı mefahir dolu, mihrab ile kubben,
İmanlı diyarında esarette misin sen?

Ey Fatih-i Sani yetiş, imdada yetiş gel!
İslam yed-i beyzasına minnetle uzat el!

Cündullah’ın heybetinden küffar gelsin dize!
Tuğyana gelmiş habisler dökülsün denize!

İlahi ahkâmla, âlem bütün vecde gelsin!
Ey Manzume-i İslam, güneşten de güzelsin!

Kubben gibi matemli sema, gamlı bu dünya!
Heyhat… Bu ne matem ki büründün, Ayasofya?

Cünd-u Muhammedi geliyor, hüznün gidecek!
Feth-i mübinle ümmet yine bayram edecek!

Ey Hiss-i Bedi, yuttu semavatı eninim,
Hicranım’a dağ vurma, Yeter kalb-i hazinim.

Yukarı Çık