Author: Genre:
Rating

TAKDİM

Fasâhat ve belâgatta, gerçekten de eşi bulunmayan, mevzû’ bakımından İslam dininin esaslarına, o esasların gerektirdiği hükümlere, hükümlerin teşrii sebeplerine değinen, bunları İslam Peygamberinden (s.a.a) tevârüs ettiği sınırsız bilgi kudretiyle açıklayan, içtimâî ve iktisadi meselelere, İslâm dininin insanî görüşüne aydınlatıcı, şüpheleri giderici ışıklar tutan, ayrıca da tarihi olayları, sebepleri ve sonuçlarıyla belirten “Nehc’ül Belâga”, Emir’ül- Mü’minîn Ali b. Ebi-Talib’in (a.s) hutbelerinin, sözlerinin, öğütlerinin, vasiyetlerinin, mektuplarının ve vecîzelerinin toplanmasından meydana gelmiştir. Bunları, Şerif Radıy Muhammed b. Huseyn, toplayıp kitap haline getirmiş, üç bölüme ayırmıştır. Birinci bölüme hutbelerini, bâzı sözlerini, duâlarını almış, ikinci bölüme, bilhassa mektuplarını üçüncü bölümeyse vecîzelerini dercetmiştir.

Şerif Radıy diye tanınan Ebu’l-Hasan Muhammed b. Ebi- Ahmed’il-Huseyn, Aliyy b. Ebi-Tâlib’in (a.s) oğlu İmâm Huseyn’in (a.s) oğlu İmâm Zeyn’ül Âbidîn Ali’nin (a.s) oğlu İmâm Muhâmmed’ül Bâkır’ın (a.s) oğlu imâm Ca’fer’us- Sâdık’ın (a.s) oğlu İmâm Mûsâ’l Kâzım (a.s) oğlu İbrahim oğlu Musâ oğlu Muhammed oğlu Mûsâ oğlu Ahmed Huseyn’in oğludur. Soyu, annesi Fâtıma vasıtasıyla da imam Huseyn’e (a.s) dayanır ve ana ve baba tarafından siyâdet şerefine sahiptir.1 Hicrî 359 da (969- 970) doğmuş, usûl ve edebiyatta pek yüce bir mevki elde etmiş, 383’te (993) Bağdat’ta seyyidlerin nakaabet hizmetini deruhde eylemiştir. “Kitâb’ül-Müteşâbih fi’l-Kur’ân, Mecâzât’ül – Âsâr’in – Nebeviyye, Telhis-ül Beyân an Mecâzât’il – Kur’ân, Kitâb’ül-Hasâis, Ahbâr-u Kuzât-i Bağdad” adlı eserleri, babasının ahvâline ait bir kitabı, üç cilt risâleleri, Ebû- Abdillâh Huseyn b. Ahmed b. Haccâc’ın (ölm. 391 H. 1000) şiirlerinden seçmeleri ve dîvânı vardır. En meşhur eseri, “Nehc’ül- Belâga” adıyla topladığı, Hz. Ali’nin (a.s) hutbe, mektup ve sözlerini ihtivâ eden telifidir (Umdet’üt- Tâlib, s.196-197). Hicretin 406. yılı Muharreminin altıncı günü (26 Haziran 1015) Bağdat’ta vefât etmiş, Kerh’teki evine defnedilmiştir (Hâc Şeyh Abdullâh’il – Mamakaanî: Tenkıyh’ul-Makaal fî Ahvâl’ir-Ricâl, Necef-Murtazaviyye mat. 1352 H.c.111, s.107).

Seyyid Radıy, bu hutbe, mektup ve vecîzeleri toplarken bir hayli kaynağa sâhipti. İlk olarak Ebû-Ca’fer   Muhammed

  1. Hasan b. Aliyy’it- Tûsi’nin (460 H. 1067) rivâyet ettiği gibi Kûfeli Zeyd b. Veheb’il-Cühenî, toplum-larda, bayramlarda ve başka vakitlerde, Hz. Emir’in (a.s) okudukları hutbeleri yazmıştır. Bu zat, Emir’ül-Mü’minî’nin ashabındandı; Nehrevan’a giderlerken de maiyetlerinde bulunmuştu (aynı, 1, 1329 H. s.471-472). Tûsî, bu kitabı, Ebû-Mıhnef Lût b. Yahyâ’dan, o, Ebû- Mansûr-ı Cühenî’den o da Zeyd b. Veheb’den rivâyet etmiştir; Zeyd’se rivâyet ettiği hutbeleri, bizzât Emir-ül Mü’minîn’- den (a.s) duymuştur. İbn-i Hacer, Zeyd b. Veheb’in Câhiliyye devrini ve Asr-ı Saâdeti idrâk ettiğini, fakat  Hz.  Resûl-i  Ekrem’le  (s.a.a) görüşemediğini,

 

KİTABI OKUMAK VE İNDİRMEK İÇİN TIKLAYINIZ …

Leave a Reply