Şiələrin 11-ci imamının adı Həsən İbn Əlidir və o həzrətin Əbu Məhəmməd, Zəki və Əsgəri ləqəbləri vardır. O həzrət 232 hicri qəməri ili 8 rəbiülsanidə Mədinədə dünyaya göz açıb, 260-cı il 8 rəbiüləvvəldə 28 yaşında şəhid edilib və Samirə şəhərində torpağa tapşırılıb.
Abbasi xəlifələri məsum imamları nəzarətdə saxlamaq və onların fikri və siyasi fəaliyyətlərinə nəzarət etmək üçün onları din və elm mərkəzi olan Mədinədən Bağdad, Samirə və Xorasana aparırdılar.
Elə buna görə, İmam Həsən Əsgəri (ə) təxminən bütün ömrünü ya həbsdə, yada ki sürgündə keçirib.
O həzrət 2 yaşında ikən atası ilə sürgün olundu və 20 il müddətinə ömrünü sürgündə keçirib.
Elə buna görə səhabələri onunla görüşə bilmirdilər. Lakin İmam Həsən Əsgəri (ə) gizli vasitələr yaradaraq öz ardıcıllarını məlumatlandırırdı.
Abbasi xəlifələri bu kəskin nəzarətlə kifayətlənməyərək o imamı həbs etdilər və Samirədə hərbi məntəqə olan Əsgər məntəqəsində sürgündə saxladılar.
Elə buna görə o həzrət Əsgəri adı ilə məşhurlaşdı. Abbasi hökumətinin kəskin təhlükəsizlik tədbirlərinə baxmayaraq, ilahi əmrlərin gerçəkləşdiyinə görə, İmam Həsən Əsgəri (ə) vəkillik şəbəkəsi yaradaraq şiələrlə öz əlaqəsini qoruyurdu. Eyni zamanda əziz övladı Həzrət Mehdinin (əc) qayibliyi dövrü üçün şiələri hazırlayırdı.