Cev\u015fen\u00fc’l-Keb\u00eer “Amel\u00ee h\u00fck\u00fcm” i\u00e7eren bir metin de\u011fil; feyizli bir m\u00fcn\u00e2c\u00e2tt\u0131r. Vahye dayanan e\u015fsiz bir tefekk\u00fcr ve zikir kayna\u011f\u0131d\u0131r. Allah’\u0131n bin bir ism-i \u015ferifiyle Cehennemden, ate\u015ften, azaptan, gazap ve kahr-\u0131 \u0130l\u00e2h\u00ee’den, \u00e2fetlerden, mus\u00eebetlerden Allah’a (cc) s\u0131\u011f\u0131nma m\u00e2n\u00e2s\u0131n\u0131 if\u00e2de eden tevhid c\u00fcmlelerinden m\u00fcte\u015fekkildir.<\/p>\n
Hazret-i Cebr\u00e2il (as) taraf\u0131ndan Peygamber Efendimiz’e (asm) “vahy-i z\u0131mn\u00ee” tarz\u0131nda t\u00e2lim ve tebli\u011f edilen ve “z\u0131rh\u0131 \u00e7\u0131kar, onun yerine bu Cev\u015feni oku!” buyurulan (1) bu kuvvetli m\u00fcn\u00e2c\u00e2t\u0131\u2014Cev\u015fenin, kelime m\u00e2n\u00e2s\u0131 da “z\u0131rh” demektir.\u2014 Hazret-i Ali (ra), bizzat Peygamber Efendimiz’in (asm) m\u00fcb\u00e2rek dilinden yazm\u0131\u015f ve riv\u00e2yet etmi\u015ftir. B\u00f6ylece Peygamber Efendimiz (asm) vahiyle ald\u0131\u011f\u0131 bu m\u00e2nev\u00ee z\u0131rh\u0131, \u00fcmmete hediye b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n
Hadis kitaplar\u0131n\u0131n her birinin, b\u00fct\u00fcn sahih hadislerin ve s\u0131hhatli rivayetlerin hepsine yer vermesi teknik olarak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. Zaten hi\u00e7bir Muhaddisin, kitab\u0131nda her sahih hadise yer verdi\u011fi \u015feklinde bir iddias\u0131 da yoktur. B\u00f6yle bir iddi\u00e2 ger\u00e7ek\u00e7i de ollmaz. Peygamber Efendimiz’in (asm) d\u00e2r-\u0131 bek\u00e2ya irtihalinden sonra \u00fcmmet hakl\u0131 olarak topyek\u00fbn hadis toplama seferberli\u011fine giri\u015fmi\u015f, genelde “amel\u00ee h\u00fck\u00fcm” i\u00e7eren ve kaybolmak tehlikesi arz eden hadislerin rivayetine ehemmiyet verilmi\u015f ve kitaplarda toplanm\u0131\u015f; Cev\u015fen gibi veya Peygamber Efendimiz’in (asm) ma\u011farada Hazret-i Ebu Bekir’e (ra) talim buyurdu\u011fu hafi zikir gibi ya da buna benzer muhtelif du\u00e2 ve m\u00fcn\u00e2c\u00e2tlar ise zaten b\u00fcy\u00fck kutuplar\u0131n ve g\u00fcvenilir evliyan\u0131n uhdesinde mevsuk bir \u015fekilde bulunmakta ve t\u00e2lim edilmekte oldu\u011fundan, ayr\u0131ca rivayet edilmesine ve me\u015fhur kitaplara al\u0131nmas\u0131na ihtiya\u00e7 duyulmam\u0131\u015ft\u0131r. Hazret-i Ali’ye (ra) husus\u00ee bir emanet olarak b\u0131rak\u0131lan Cev\u015fen ise o esnada, evl\u00e2d-\u0131 Res\u00fbl’\u00fcn (asm), yani ehl-i beytin elinde bulunuyordu ve m\u00fctev\u00e2tir h\u00fckm\u00fcndeydi.<\/p>\n
Bununla beraber Cev\u015fen’de ge\u00e7en du\u00e2lar, hadis kitaplar\u0131nda elbette vard\u0131r. Et-Ter\u011f\u00eeb ve’t-Terh\u00eeb’de, Kenz\u00fc’l-Ummal’da, Mecm\u00fb’at\u00fc’d-Daav\u00e2t’da ve Mecm\u00fb’at\u00fc’l-Ahz\u00e2b’ta bu rivayetlerin bir k\u0131sm\u0131 veya tamam\u0131 yer almaktad\u0131r. Kenz\u00fc’l-Ummal’da \u0130bn-i Abbas (ra) ve Ubey \u0130bn-i Ka’b (ra) riv\u00e2yetleri ile Peygamber Efendimiz’in (asm): “Cebrail geldi ve bana dedi ki: Ya Muhammed! Sana birka\u00e7 kelime getirdim. Bunlar\u0131 senden \u00f6nce hi\u00e7bir Nebi’ye getirmedim” s\u00f6z\u00fcyle birlikte Cev\u015fen’deki m\u00fcn\u00e2c\u00e2t\u0131n bir k\u0131sm\u0131 zikredilmi\u015ftir. (2) Ayr\u0131ca yine Kenz\u00fc’l-Umm\u00e2l’da Enes Bin M\u00e2lik (ra) rivayetiyle Cev\u015fenin bir k\u0131sm\u0131 daha rivayet edilmi\u015ftir. Ahmed Ziy\u00e2eddin G\u00fcm\u00fc\u015f h\u00e2nev\u00ee Hazretlerinin Mecm\u00fb’at\u00fc’l-Ahzab’\u0131nda ise Hazret-i Zeyne’l-Abidin’den (ra) Hazret-i Ali’ye (ra) dayanan sa\u011flam bir senetle Cev\u015fen\u00fc’l-Kebir’in tamam\u0131 rivayet edilmi\u015ftir. (3)<\/p>\n
Bedi\u00fczzaman Said Nursi Hazretlerinin gayet kesin ve net ifadelerle Cev\u015fen\u00fc’l-Keb\u00eer’in Res\u00fbl-i Ekrem Efendimiz’in (asm) kuds\u00ee bir m\u00fcn\u00e2c\u00e2t\u0131 oldu\u011funu (4), Kur’\u00e2n’dan sonra e\u015fsiz ve misilsiz bir eser oldu\u011funu (5) ve Kur’\u00e2n’\u0131n bir \u00e7e\u015fit \u00f6z\u00fc ve h\u00fclasas\u0131 bulundu\u011funu (6) beyan etmesi ve Cev\u015feni kendisine m\u00fchim bir vird kabul ederek her g\u00fcn okumas\u0131, ondan feyiz, nur ve bereket almas\u0131 Cev\u015fenin s\u0131hhati konusunda en son ve en sahih \u015fahidimizdir. Bedi\u00fczzaman gibi bir all\u00e2meye feyiz veren bir m\u00fcn\u00e2c\u00e2t-\u0131 Res\u00fbl (asm), kanaat etti\u011fimiz takdirde her halde bize de kifayet edecektir.<\/p>\n
Bin\u00e2enaleyh, Cev\u015fen\u00fc’l-Keb\u00eer’in s\u0131hhati konusunda m\u00fcnaka\u015faya girmek gayet l\u00fczumsuzdur, hatta zararl\u0131d\u0131r.<\/p>\n
Uhuvvet ba\u011flar\u0131n\u0131 veya \u00eem\u00e2n\u0131n hal\u00e2vetini rencide edecek tart\u0131\u015fmalardan uzak durmak daha isabetli olur. Nihayet, Cev\u015fen\u00fc’l-Kebir’i okuyan feyizd\u00e2r olur, okumayan feyzinden mahrum kal\u0131r ve kendisi bilir.<\/p>\n
Dipnot:
\n1- \u015eu\u00e2lar, s. 541
\n2- Kenz\u00fc’l-Umm\u00e2l, 2\/691,
\n3- Mecm\u00fb’at\u00fc’l-Ahzab, 1\/231,
\n4- Lem’alar, s. 363, \u015eu\u00e2lar, s. 96,
\n5- \u015eu\u00e2lar, s. 119, S\u00f6zler, s. 302;
\n6- S\u00f6zler, . 419<\/p>\n