12-YUSUF:<\/p>\n
1 – Elif, L\u00e2m, R\u00e2. \u0130\u015fte bunlar sana o a\u00e7\u0131k se\u00e7ik kitab\u0131n \u00e2yetleridir. <\/p>\n
2 – Muhakkak ki, biz onu anlayas\u0131n\u0131z diye Arap\u00e7a bir kitap olarak indirdik. <\/p>\n
3 – Sana bu Kur’\u00e2n’\u0131 vahyetmekle biz, sana k\u0131ssalar\u0131n en g\u00fczelini anlat\u0131yoruz. Ger\u00e7ek \u015fu ki, daha \u00f6nce senin bundan hi\u00e7 haberin yoktu. <\/p>\n
4 – Hani bir vakitler Yusuf, babas\u0131na demi\u015fti ki: “Babac\u0131\u011f\u0131m, ben r\u00fcyada onbir y\u0131ld\u0131zla g\u00fcne\u015fi ve ay\u0131 bana secde ederken g\u00f6rd\u00fcm.” <\/p>\n
5 – (Babas\u0131) “Yavrucu\u011fum! “dedi, “r\u00fcyan\u0131 karde\u015flerine anlatma. Sonra sana bir tuzak kurarlar. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u015feytan insan\u0131n a\u00e7\u0131k\u00e7a d\u00fc\u015fman\u0131d\u0131r.” <\/p>\n
6 – “Ve i\u015fte b\u00f6yle, Rabbin seni se\u00e7ecek ve sana r\u00fcya tabirinden bilgiler \u00f6\u011fretecek. Bundan \u00f6nce atalar\u0131n \u0130brahim’e ve \u0130shak’a tamamlad\u0131\u011f\u0131 gibi, nimetini hem sana, hem de Yakup soyuna tamamlayacakt\u0131r. Muhakkak ki, Rabbin al\u00eemdir, hak\u00eemdir.” <\/p>\n
7 – Andolsun ki, Yusuf ve karde\u015fleri k\u0131ssas\u0131nda soranlara ibret alacak \u00e2yetler vard\u0131r. <\/p>\n
8 – Hani demi\u015flerdi ki: “Yusuf ve karde\u015fi (B\u00fcnyamin) babam\u0131za bizden daha sevgili, biz ise g\u00fc\u00e7l\u00fc ve tutkun bir grubuz. Do\u011frusu, babam\u0131z belli ki, \u00e7ok a\u00e7\u0131k bir yan\u0131lg\u0131 i\u00e7indedir.” <\/p>\n
9 – “Yusuf’u \u00f6ld\u00fcr\u00fcn, ya da bir yere at\u0131n ki, baban\u0131z\u0131n y\u00fcz\u00fc (sevgisi) size kals\u0131n, sonra yine salih bir kavim olursunuz.” <\/p>\n
10 – \u0130\u00e7lerinden bir s\u00f6z sahibi \u015f\u00f6yle dedi: “Yusuf’u \u00f6ld\u00fcrmeyin, bir kuyunun dibine b\u0131rak\u0131n da ordan ge\u00e7en kafilenin biri onu bulup als\u0131n. E\u011fer yapacaksan\u0131z b\u00f6yle yap\u0131n.”<\/p>\n
11 – Dediler ki: “Ey babam\u0131z! Sen bize Yusuf i\u00e7in neden g\u00fcvenmiyorsun? Halbuki biz onun iyili\u011fini istiyoruz.” <\/p>\n
12 – “Yar\u0131n onu bizimle beraber g\u00f6nder de gezsin, oynas\u0131n. Kesinlikle biz onu koruruz.”<\/p>\n
13 – Babalar\u0131 dedi ki: “Onu g\u00f6t\u00fcrmeniz beni \u00fczer, korkar\u0131m ki onu kurt yer de sizin haberiniz bile olmaz.” <\/p>\n
14 – Dediler ki: “Vallahi biz b\u00f6yle g\u00fc\u00e7l\u00fc kuvvetli bir topluluk iken, buna ra\u011fmen onu kurt yerse, o zaman biz kesinlikle h\u00fcsrana u\u011frayanlardan olmu\u015f oluruz.” <\/p>\n
15 – Nihayet karde\u015fleri, Yusuf’u al\u0131p g\u00f6t\u00fcrd\u00fcler ve kuyunun dibine b\u0131rakmaya topluca karar verdiler. Biz de ona \u015f\u00f6yle vahyettik: “Andolsun ki, sen onlara ilerde hi\u00e7 beklemedikleri bir s\u0131rada bu yapt\u0131klar\u0131n\u0131 haber vereceksin”. <\/p>\n
16 – Ve yats\u0131 vakti, a\u011flayarak babalar\u0131na geldiler.<\/p>\n
17 – Dediler ki: “Ey babam\u0131z! Biz gittik, aram\u0131zda yar\u0131\u015f yap\u0131yorduk. Yusuf’u da e\u015fyam\u0131z\u0131n yan\u0131na b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131k. Bir de bakt\u0131k ki, onu kurt yemi\u015f. \u015fu anda biz do\u011fru da s\u00f6ylesek, yine de sen bize inanacak de\u011filsin.” <\/p>\n
18 – Bir de g\u00f6mle\u011finin \u00fczerinde yalandan bir kan getirmi\u015flerdi. Babalar\u0131 dedi ki: “Hay\u0131r, nefisleriniz aldatm\u0131\u015f da size bir i\u015f yapt\u0131rtm\u0131\u015f. Art\u0131k bana g\u00fczel bir sab\u0131r gerekiyor. Bu anlatt\u0131klar\u0131n\u0131za kar\u015f\u0131l\u0131k yard\u0131m\u0131na s\u0131\u011f\u0131n\u0131lacak olan ancak Allah’d\u0131r.” <\/p>\n
19 – Daha sonra bir kafile gelmi\u015f, sucular\u0131n\u0131 da g\u00f6ndermi\u015flerdi. Vard\u0131, kovas\u0131n\u0131 kuyuya sald\u0131, “M\u00fcjde hey, m\u00fcjde! \u0130\u015fte bir \u00e7ocuk!” dedi. Ve onu sat\u0131l\u0131k bir mal olarak gizleyip korudular. Allah ise onlar\u0131n ne yapacaklar\u0131n\u0131 biliyordu.<\/p>\n
20 – Ve onu d\u00fc\u015f\u00fck bir de\u011ferle birka\u00e7 dirheme satt\u0131lar. Ona fazla \u00f6nem vermemi\u015flerdi. <\/p>\n
21 – Onu sat\u0131n alan M\u0131s\u0131rl\u0131, e\u015fine dedi ki: “Buna g\u00fczel bak. Bize faydal\u0131 olabilir, ya da evlat ediniriz.” Yusuf’u b\u00f6ylece oraya yerle\u015ftirdik. Ona r\u00fcyalar\u0131n tabirini de \u00f6\u011frettik. Allah emrinde galiptir. Fakat insanlar\u0131n \u00e7o\u011fu bunu bilmezler.<\/p>\n
22 – O, tam erginlik \u00e7a\u011f\u0131na gelince, kendisine ilim ve h\u00fck\u00fcm verdik. \u0130\u015fte biz, g\u00fczel i\u015f yapanlar\u0131 b\u00f6yle m\u00fckafatland\u0131r\u0131r\u0131z.<\/p>\n
23 – Derken, evinde bulundu\u011fu han\u0131m, onun nefsinden murad al\u0131p yararlanmak istedi. Kap\u0131lar\u0131 kilitledi ve “Haydi beri gel!” dedi. Yusuf: “Allah’a s\u0131\u011f\u0131n\u0131r\u0131m! Muhakkak ki, o (kocan), benim efendim, bana \u00e7ok g\u00fczel bakt\u0131. Do\u011frusu zalimler hi\u00e7 iflah olmazlar” dedi. <\/p>\n
24 – O han\u0131m, ona ger\u00e7ekten niyeti bozmu\u015ftu. E\u011fer Rabbinin burhan\u0131n\u0131 g\u00f6rmese idi. Yusuf da ona \u00f6zenip gitmi\u015fti. Asl\u0131nda ondan fuh\u015fu ve fenal\u0131\u011f\u0131 uzak tutal\u0131m diye b\u00f6yle olmu\u015ftu. \u00c7\u00fcnk\u00fc o bizim ihlasa erdirilmi\u015f kullar\u0131m\u0131zdan biriydi. <\/p>\n
25 – \u0130kisi de kap\u0131ya ko\u015ftular. Han\u0131m, onun g\u00f6mle\u011fini arkadan y\u0131rtt\u0131. Ve kap\u0131n\u0131n yan\u0131nda han\u0131m\u0131n efendisiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya geldiler. Han\u0131m hemen dedi ki: “Senin e\u015fine fenal\u0131k yapmak isteyenin cezas\u0131, zindana at\u0131lmaktan veya ac\u0131 bir azaba u\u011frat\u0131lmaktan ba\u015fka ne olabilir?” <\/p>\n
26 – Yusuf: “kendisi benden yararlanmak istedi” dedi. Han\u0131m\u0131n akrabas\u0131ndan biri de \u015f\u00f6yle \u015fahitlik etti: “E\u011fer g\u00f6mle\u011fi \u00f6nden y\u0131rt\u0131lm\u0131\u015f ise han\u0131m do\u011fru s\u00f6ylemi\u015ftir, o zaman bu, yalanc\u0131lardand\u0131r.” <\/p>\n
27 – “Yok e\u011fer g\u00f6mle\u011fi arkadan y\u0131rt\u0131lm\u0131\u015f ise han\u0131m yalan s\u00f6ylemi\u015ftir, o zaman bu do\u011fru s\u00f6yleyenlerdendir.”<\/p>\n
28 – Ne zaman ki, g\u00f6mle\u011fin arkadan y\u0131rt\u0131lm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fc, o zaman dedi ki: “Bu i\u015f, siz kad\u0131nlar\u0131n tuza\u011f\u0131ndand\u0131r. Ger\u00e7ekten de sizin tuza\u011f\u0131n\u0131z \u00e7ok b\u00fcy\u00fckt\u00fcr”. <\/p>\n
29 – “Yusuf! Sak\u0131n sen bundan bahsetme! Kad\u0131n! Sen de g\u00fcnah\u0131ndan dolay\u0131 isti\u011ffar et. Sen ger\u00e7ekten g\u00fcnahkarlardan oldun”. <\/p>\n
30 – \u015eehirde baz\u0131 kad\u0131nlar da “Azizin kar\u0131s\u0131, delikanl\u0131s\u0131ndan murad almaya kalkm\u0131\u015f, sevgi y\u00fcre\u011fini yak\u0131p kavuruyormu\u015f, g\u00f6r\u00fcyoruz ki, kad\u0131n \u00e7\u0131ld\u0131rm\u0131\u015f besbelli…” dediler. <\/p>\n
31 – Azizin kar\u0131s\u0131, onlar\u0131n gizliden gizliye dedikodu yayd\u0131klar\u0131n\u0131 i\u015fitince, onlara davet\u00e7i g\u00f6nderdi ve onlara m\u00fckellef bir sofra haz\u0131rlad\u0131. Her birine bir b\u0131\u00e7ak verdi, beri taraftan da Yusuf’a “\u00e7\u0131k kar\u015f\u0131lar\u0131na” dedi. G\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez hepsi onu g\u00f6zlerinde \u00e7ok b\u00fcy\u00fctt\u00fcler ve (\u015fa\u015fk\u0131nl\u0131kla) ellerini kestiler. Dediler ki: “H\u00e2\u015f\u00e2! Allah i\u00e7in, bu bir insan de\u011fil, olsa olsa y\u00fcce bir melektir.” <\/p>\n
32 – “\u0130\u015fte” dedi, “bu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz, beni hakk\u0131nda k\u0131nad\u0131\u011f\u0131n\u0131z (gen\u00e7tir). Yemin ederim ki, ben bunun nefsinden yararlanmak istedim de o, namuslu davrand\u0131. Yine yemin ederim ki, emrimi yerine getirmezse, muhakkak zindana at\u0131lacak ve kesinlikle zelillerden olacakt\u0131r”. <\/p>\n
33 – Yusuf dedi ki: “Ey Rabbim! Zindan bana, bunlar\u0131n beni davet ettikleri \u015feyden daha sevimlidir. E\u011fer sen, bu kad\u0131nlar\u0131n tuzaklar\u0131n\u0131 benden uzak tutmazsan, ben onlar\u0131n tuza\u011f\u0131na d\u00fc\u015ferim ve cahillik edenlerden olurum”. <\/p>\n
34 – Bunun \u00fczerine Rabbi, onun duas\u0131n\u0131 kabul buyurdu da ondan onlar\u0131n tuzaklar\u0131n\u0131 bertaraf etti. Muhakkak ki O, evet O, hakkiyle i\u015fiten, hakkiyle bilendir. <\/p>\n
35 – Bu kadar delili g\u00f6rd\u00fckleri halde, sonra yine de Yusuf’u bir s\u00fcre i\u00e7in zindana atma d\u00fc\u015f\u00fcncesi a\u011f\u0131r bast\u0131. <\/p>\n
36 – Zindana onunla birlikte iki delikanl\u0131 daha girdi. Birisi dedi ki: “R\u00fcyada kendimi \u015farap s\u0131karken g\u00f6rd\u00fcm”. \u00d6teki de dedi ki: “Ben de ba\u015f\u0131m\u0131n \u00fcst\u00fcnde ekmek ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131, ku\u015flar\u0131n da ondan yedi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. Bize bunun yorumunu haber ver. \u00c7\u00fcnk\u00fc biz seni iyilik edenlerden g\u00f6r\u00fcyoruz.” <\/p>\n
37 – Yusuf dedi ki: “Size yiyecek olarak verilecek bir yemek gelmeden \u00f6nce onun tabirini size bildiririm. Bu, Rabbimin bana \u00f6\u011fretti\u011fi ilimlerdendir. \u00c7\u00fcnk\u00fc ben Allah’a inanmayan ve ahireti ink\u00e2r eden bir kavmin dinini terkettim.” <\/p>\n
38 – “Atalar\u0131m \u0130brahim, \u0130shak ve Yakub’un dinine uydum. Bizim, Allah’a hi\u00e7bir \u015feyi ortak tutmam\u0131z olmaz. Bu, bize ve insanlara Allah’\u0131n bir lutfudur. Fakat insanlar\u0131n \u00e7o\u011fu \u015f\u00fckretmezler.” <\/p>\n
39 – “Ey benim zindan arkada\u015flar\u0131m! Ayr\u0131 ayr\u0131 bir\u00e7ok tanr\u0131lar m\u0131 daha hay\u0131rl\u0131, yoksa her\u015feye hakim ve galip olan bir tek Allah m\u0131?” <\/p>\n
40 – “Sizin Allah’\u0131 b\u0131rak\u0131p da o tapt\u0131klar\u0131n\u0131z, sizin ve atalar\u0131n\u0131z\u0131n uydurdu\u011fu birtak\u0131m isimlerden ba\u015fka bir \u015fey de\u011fildir. Bunlara tapman\u0131z i\u00e7in Allah hi\u00e7bir delil indirmi\u015f de\u011fildir. H\u00fck\u00fcm ancak Allah’a aittir: O, size, kendisinden ba\u015fkas\u0131na tapmaman\u0131z\u0131 emretti. \u0130\u015fte dosdo\u011fru din budur. Fakat insanlar\u0131n \u00e7o\u011fu bunu bilmezler.” <\/p>\n
41 – “Ey benim zindan arkada\u015flar\u0131m! Biriniz efendisine yine \u015farap sunacak. Di\u011feri de as\u0131lacak, ku\u015flar ba\u015f\u0131ndan yiyecekler. \u0130\u015fte \u00f6\u011frenmek istedi\u011finiz i\u015f b\u00f6ylece halloldu.” <\/p>\n
42 – Yusuf, hapisten kurtulaca\u011f\u0131na inand\u0131\u011f\u0131 o ikiden birine dedi ki: “Beni efendinin yan\u0131nda an”. (Benden s\u00f6z et ki, beni kurtars\u0131n). Fakat \u015eeytan, ona, efendisinin yan\u0131nda anmay\u0131 unutturdu. Bu y\u00fczden Yusuf, daha y\u0131llarca zindanda kald\u0131. <\/p>\n
43 – Bir g\u00fcn melik (h\u00fck\u00fcmdar) dedi ki: “Ben r\u00fcyamda yedi c\u0131l\u0131z ine\u011fin yedi semiz ine\u011fi yedi\u011fini ve yedi ye\u015fil ba\u015fakla yedi kuru ba\u015fak g\u00f6r\u00fcyorum. Ey ileri gelenler! Siz r\u00fcya tabir edebiliyorsan\u0131z benim bu r\u00fcyam\u0131n tabirini bana bildirin.” <\/p>\n
44 – Dediler ki: “R\u00fcya dedi\u011fin \u015fey karmakar\u0131\u015f\u0131k hayallerdir. Biz ise b\u00f6yle kar\u0131\u015f\u0131k hayallerin yorumunu bilemeyiz.” <\/p>\n
45 – O ikiden kurtulmu\u015f olan\u0131 nice zamandan sonra hat\u0131rlad\u0131 da dedi ki: “Ben size o r\u00fcyan\u0131n tabirini haber veririm, hemen beni g\u00f6nderin.” <\/p>\n
46 – “Ey Yusuf, ey do\u011fru s\u00f6zl\u00fc! Bize \u015funu hallet: Yedi semiz ine\u011fi, yedi c\u0131l\u0131z inek yiyor. Ve yedi ye\u015fil ba\u015fakla di\u011fer yedi kuru ba\u015fak. Umar\u0131m ki, o insanlara do\u011fru cevap ile d\u00f6nerim, onlar da (senin kadrini) bilirler.” <\/p>\n
47 – Dedi ki: “Yedi sene eskisi gibi ekeceksiniz, bi\u00e7tiklerinizi ba\u015fa\u011f\u0131nda b\u0131rak\u0131n\u0131z, biraz yiyece\u011finizden ba\u015fka. ” <\/p>\n
48 – “Sonra onun arkas\u0131ndan yedi kurak sene gelecek, \u00f6nceki biriktirdiklerinizin biraz saklayaca\u011f\u0131n\u0131zdan ba\u015fkas\u0131n\u0131 yiyip bitirecek.” <\/p>\n
49 – “Sonra da onun arkas\u0131ndan ya\u011f\u0131\u015fl\u0131 bir sene gelecek ki, halk onda s\u0131k\u0131nt\u0131dan kurtulacak, (\u00fcz\u00fcm, zeytin gibi mahs\u00fclleri) s\u0131k\u0131p faydalanacak.” <\/p>\n
50 – O h\u00fck\u00fcmdar “Onu bana getirin” dedi. Emir \u00fczerine Yusuf’a g\u00f6nderilen adam yan\u0131na gelince, Yusuf ona dedi ki: “Haydi efendine geri d\u00f6n de, ona sor bakal\u0131m, o ellerini kesen kad\u0131nlar\u0131n maksatlar\u0131 ne imi\u015f? Hi\u00e7 \u015f\u00fcphe yok ki, Rabbim, onlar\u0131n oyunlar\u0131n\u0131 \u00e7ok iyi bilir.” <\/p>\n
51 – H\u00fck\u00fcmdar, o kad\u0131nlara “Derdiniz neydi ki, o vakit Yusuf’un nefsinden murad almaya kalkt\u0131n\u0131z?” dedi. Onlar “H\u00e2\u015f\u00e2, Allah i\u00e7in, biz onun aleyhinde hi\u00e7bir fenal\u0131k bilmiyoruz” dediler. Aziz’in, kar\u0131s\u0131 da: “\u015eimdi hak ve hakikat oldu\u011fu gibi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Asl\u0131nda onun nefsinden ben murad almak istedim. O ise \u015feksiz \u015f\u00fcphesiz do\u011frulardand\u0131r” dedi. <\/p>\n
52 – (Yusuf dedi ki): \u0130\u015fte bu \u015funun i\u00e7indir: Bilsin ki, ben ona arkas\u0131ndan hainlik etmedim. Ger\u00e7ekten Allah hainlerin hilesini ba\u015far\u0131ya ula\u015ft\u0131rmaz. <\/p>\n
53 – Ben yine de nefsimi temize \u00e7\u0131karm\u0131yorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc nefis \u015fiddetle k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc emreder. Ancak Rabbimin rahmetiyle yarl\u0131\u011fad\u0131\u011f\u0131 m\u00fcstesna. Muhakkak ki, Rabbim ba\u011f\u0131\u015flay\u0131c\u0131 ve merhametlidir. <\/p>\n
54 – H\u00fck\u00fcmdar dedi ki: “Onu bana getirin, kendime tahsis edeyim.” Sonra onunla konu\u015funca da: “Sen bug\u00fcn yan\u0131m\u0131zda ger\u00e7ekten b\u00fcy\u00fck bir mevki sahibisin, g\u00fcvenilir birisin” dedi. <\/p>\n
55 – O da, ona dedi ki: “Beni bu \u00fclkenin hazineleri \u00fczerine getir. \u00c7\u00fcnk\u00fc iyi korurum, iyi bilirim.” <\/p>\n
56 – Ve i\u015fte biz b\u00f6ylece Yusuf’u o yerde temkin ettik (yerle\u015ftirdik). Neresinde isterse orada makam tutuyordu. Biz rahmetimizi diledi\u011fimize nasip ederiz. Ve iyilik edenlerin m\u00fckafat\u0131n\u0131 zayi etmeyiz. <\/p>\n
57 – \u0130man edip takva yolunu tutanlar i\u00e7in elbette ahiret m\u00fckafat\u0131 daha hay\u0131rl\u0131d\u0131r. <\/p>\n
58 – (Bir g\u00fcn) Yusuf’un karde\u015fleri \u00e7\u0131kageldiler ve onun yan\u0131na girdiler. O, onlar\u0131 g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez tan\u0131d\u0131, oysa onlar onu tan\u0131yamam\u0131\u015flard\u0131. <\/p>\n
59 – Ne zaman ki onlar\u0131n b\u00fct\u00fcn haz\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 tamamlad\u0131, o zaman dedi ki: “Baban\u0131zdan olan \u00f6b\u00fcr karde\u015finizi de bana getirin. G\u00f6r\u00fcyorsunuz ya, ben \u00f6l\u00e7e\u011fi tam \u00f6l\u00e7\u00fcyorum ve ben konukseverlerin en hay\u0131rl\u0131s\u0131y\u0131m.” <\/p>\n
60 – “Siz e\u011fer onu bana getirmezseniz, bir daha size hi\u00e7 kile yok, (bir \u00f6l\u00e7ek bile zahire alamazs\u0131n\u0131z) yan\u0131ma da yakla\u015fmay\u0131n”. <\/p>\n
61 – Dediler ki: “Onun i\u00e7in babas\u0131ndan izin almaya \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131z. Her h\u00e2l\u00fc k\u00e2rda bunu yapaca\u011fz.”<\/p>\n
62 – Yusuf bir taraftan da adamlar\u0131na tenbih etti: “Sermayelerini y\u00fcklerinin i\u00e7ine koyuverin, belki ailelerinin yan\u0131na d\u00f6n\u00fcnce fark\u0131na var\u0131rlar ve belki yine gelirler” dedi. <\/p>\n
63 – B\u00f6ylece d\u00f6n\u00fcp babalar\u0131na geldikleri vakit, dediler ki: “Ey babam\u0131z! Bizden \u00f6l\u00e7ek menedildi (bize zahire verilmeyecek). Bu kere karde\u015fimizi de bizimle g\u00f6nder ki, \u00f6l\u00e7ek alabilelim. Biz onu kesinlikle koruyaca\u011f\u0131z.”<\/p>\n
64 – Babalar\u0131 dedi ki: “Ben onu size nas\u0131l emanet ederim? Ya bundan \u00f6nce karde\u015fini emanet etti\u011fimde olan gibi olursa! En hay\u0131rl\u0131 koruyucu Allah’d\u0131r ve O, merhamet edenlerin en merhametlisidir.” <\/p>\n
65 – Derken y\u00fcklerini a\u00e7t\u0131lar ve sermayelerini kendilerine geri verilmi\u015f olarak buldular. Dediler ki: “Ey babam\u0131z! Daha ne isteriz? \u0130\u015fte sermayelerimiz de bize iade edilmi\u015f. Bununla yine ailemize zahire al\u0131r getiririz, karde\u015fimizi de koruruz, \u00fcstelik bir y\u00fck daha fazla zahire al\u0131r\u0131z. Zaten bu ald\u0131\u011f\u0131m\u0131z pek az bir zahiredir.” <\/p>\n
66 – Babalar\u0131 dedi ki: “Hepiniz \u00e7aresiz kalmad\u0131k\u00e7a onu bana mutlaka getirece\u011finize dair Allah’dan bir yemin vermedik\u00e7e, onu, kesinlikle sizinle g\u00f6ndermem”. Onlar da Allah’a and i\u00e7erek babalar\u0131na s\u00f6z verince, babalar\u0131 dedi ki: “Bu s\u00f6ylediklerinize Allah vekildir”. <\/p>\n
67 – Ve dedi ki: “Ey yavrular\u0131m! (\u015fehre) hepiniz bir kap\u0131dan girmeyin de ayr\u0131 ayr\u0131 kap\u0131lardan girin. Ger\u00e7i ben ne yapsam, Allah’\u0131n takdirini sizden engelleyemem. H\u00fck\u00fcm yaln\u0131zca Allah’\u0131nd\u0131r. Onun i\u00e7in b\u00fct\u00fcn tevekk\u00fcl edenler O’na tevekk\u00fcl etmelidirler.” <\/p>\n
68 – Ne zaman ki, \u015fehre vard\u0131lar, o zaman babalar\u0131n\u0131n kendilerine emretti\u011fi \u015fekilde girdiler. (Ger\u00e7i bu \u015fekilde girmeleri) onlar hak\u0131nda Allah’\u0131n takdir etti\u011fi hi\u00e7bir \u015feyi \u00f6nleyemezdi, bu sadece Yakub’un i\u00e7inden ge\u00e7irdi\u011fi bir iste\u011fin yerine getirilmesi oldu. \u015e\u00fcphesiz o, ilim sahibiydi, \u00e7\u00fcnk\u00fc ona biz \u00f6\u011fretmi\u015ftik. Fakat insanlar\u0131n \u00e7o\u011fu bunu bilmezler. <\/p>\n
69 – Yusuf’un yan\u0131na girdikleri vakit, o, karde\u015fini (B\u00fcnyamin’i) yan\u0131nda al\u0131koydu. Dedi ki: “Bilesin, ben, senin karde\u015finim! \u0130\u015fte bundan dolay\u0131 onlar\u0131n yapacaklar\u0131na sak\u0131n \u00fcz\u00fclme!” <\/p>\n
70 – Sonra onlar\u0131n b\u00fct\u00fcn haz\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce, su kab\u0131n\u0131 karde\u015finin y\u00fck\u00fcn\u00fcn i\u00e7ine koydu. Sonra bir tellal \u015f\u00f6yle ba\u011f\u0131rd\u0131: “Hey kervan! Siz h\u0131rs\u0131zs\u0131n\u0131z, h\u0131rs\u0131z!”<\/p>\n
71 – Bunlara d\u00f6nd\u00fcler de dediler ki: “Ne ar\u0131yorsunuz? <\/p>\n
72 – Onlar da dediler ki: “H\u00fck\u00fcmdar\u0131n su kab\u0131n\u0131 ar\u0131yoruz. Onu bulup getirene bir y\u00fck zahire var. \u00dcstelik o tas bana zimmetlidir”. <\/p>\n
73 – “Allah’a yemin ederiz ki,” dediler, “Muhakkak siz de anlam\u0131\u015fs\u0131n\u0131zd\u0131r ya, biz buraya fesat \u00e7\u0131karmak i\u00e7in gelmedik. Biz h\u0131rs\u0131z da de\u011filiz.” <\/p>\n
74 – “Peki yalanc\u0131 \u00e7\u0131karsan\u0131z onun (h\u0131rs\u0131zl\u0131k edenin) cezas\u0131 nedir?” dediler. <\/p>\n
75 – “Kimin y\u00fck\u00fcnde \u00e7\u0131karsa, o kendisi onun cezas\u0131d\u0131r. Biz zalimlere i\u015fte b\u00f6yle ceza veririz.” <\/p>\n
76 – Bunun \u00fczerine Yusuf, karde\u015finin e\u015fyalar\u0131ndan \u00f6nce onlar\u0131n e\u015fyalar\u0131n\u0131 aramaya ba\u015flad\u0131. Sonra su kab\u0131n\u0131 karde\u015finin y\u00fck\u00fcn\u00fcn i\u00e7inden \u00e7\u0131kard\u0131. \u0130\u015fte Yusuf’a biz b\u00f6yle bir oyun \u00f6\u011frettik. Melikin kanunlar\u0131na g\u00f6re, karde\u015fini al\u0131koymas\u0131na imkan yoktu. Ancak Allah dilerse o ba\u015fka. Biz diledi\u011fimizi derecelerle y\u00fckseltiriz. Ve her bilgi sahibinin \u00fcst\u00fcnde bir ba\u015fka bilen vard\u0131r.<\/p>\n
77 – Dediler ki: “E\u011fer o \u00e7alm\u0131\u015fsa, daha \u00f6nce bunun karde\u015fi de \u00e7alm\u0131\u015ft\u0131”. O vakit Yusuf bunu i\u00e7ine att\u0131, onlara hi\u00e7 belli etmeden: “Siz \u00e7ok fena bir mevkidesiniz, ne s\u0131fat verdi\u011finizi Allah \u00e7ok iyi biliyor” dedi. <\/p>\n
78 – Dediler ki: “Ey vezir! Emin ol ki, bunun \u00e7ok ya\u015fl\u0131 bir babas\u0131 var. Onun i\u00e7in yerine birimizi al. Ger\u00e7ekten de biz seni iyilik edenlerden g\u00f6r\u00fcyoruz.”<\/p>\n
79 – O dedi ki: “E\u015fyam\u0131z\u0131 yan\u0131nda buldu\u011fumuzdan ba\u015fkas\u0131n\u0131 tutuklamaktan Allah korusun. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00f6yle yaparsak zalimlerden oluruz.”<\/p>\n
80 – Ne zaman ki, onlar, onu kurtarmaktan \u00fcmit kestiler, o zaman f\u0131s\u0131lda\u015farak oradan uzakla\u015ft\u0131lar. B\u00fcy\u00fckleri dedi ki: “Baban\u0131z\u0131n sizden Allah ad\u0131na ahit ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve daha \u00f6nce Yusuf konusunda etti\u011finiz kusuru bilmiyor musunuz? Babam bana izin verinceye veya Allah hakk\u0131mda bir h\u00fck\u00fcm verinceye kadar ben art\u0131k burdan ayr\u0131lmam. Allah, h\u00fck\u00fcm verenlerin en hay\u0131rl\u0131s\u0131d\u0131r.” <\/p>\n
81 – “Siz d\u00f6n\u00fcn de baban\u0131za deyin ki: Ey babam\u0131z! \u0130nan ki, o\u011flun h\u0131rs\u0131zl\u0131k yapt\u0131. Biz ancak bildi\u011fimize \u015fahitlik ediyoruz. Yoksa gayb\u0131n bek\u00e7ileri de\u011filiz.” <\/p>\n
82 – “Hem orada bulundu\u011fumuz \u015fehir halk\u0131na, hem i\u00e7inde bulundu\u011fumuz kervana sor. Ve emin ol ki, biz kesinlikle do\u011fru s\u00f6yl\u00fcyoruz.” <\/p>\n
83 – Babalar\u0131 dedi ki: “Hay\u0131r, sizi nefisleriniz altad\u0131p bir i\u015fe s\u00fcr\u00fcklemi\u015f. Art\u0131k bana g\u00fczel g\u00fczel sabretmek d\u00fc\u015f\u00fcyor. Belki Allah hepsini birden bana geri getirir. \u00c7\u00fcnk\u00fc O, her \u015feyi bilir, h\u00fck\u00fcm ve hikmet sahibidir.” <\/p>\n
84 – Ve onlardan y\u00fcz \u00e7evirdi de: “Ey Yusuf’un ate\u015fi, yetti art\u0131k, yetti!” dedi. Ve \u00fcz\u00fcnt\u00fcden g\u00f6zlerine ak d\u00fc\u015ft\u00fc. Art\u0131k yutkunuyor da yutkunuyordu. <\/p>\n
85 – Dediler ki: “H\u00e2l\u00e2 Yusuf’u say\u0131klay\u0131p duruyorsun. Allah’a yemin ederiz ki, sonunda eriyip gideceksin, t\u00fckenip helak olacaks\u0131n. Hayret do\u011frusu!” <\/p>\n
86 – Dedi ki: “Ben h\u00fczn\u00fcm\u00fc, kederimi ancak Allah’a \u015fikayet ederim ve Allah taraf\u0131ndan sizin bilmedi\u011finiz \u015feyleri de bilirim.” <\/p>\n
87 – “Ey o\u011fullar\u0131m, gidin, Yusuf’u ve karde\u015fini ara\u015ft\u0131r\u0131n. Allah’\u0131n rahmetinden \u00fcmit kesmeyin; zira k\u00e2fir kavimden ba\u015fkas\u0131 Allah’\u0131n rahmetinden \u00fcmit kesmez.” <\/p>\n
88 – Sonra (M\u0131s\u0131r’a gidip) onun huzuruna girince, dediler ki: “Ey \u015fanl\u0131 vezir! Biz ve \u00e7oluk \u00e7ocu\u011fumuz s\u0131k\u0131nt\u0131 i\u00e7indeyiz. Pek az bir sermaye ile geldik. Sen bize yine \u00f6l\u00e7ek (zahire) ver, ayr\u0131ca sadaka da ihsan eyle. \u00c7\u00fcnk\u00fc Allah sadaka verenleri muhakkak m\u00fckafatland\u0131r\u0131r.” <\/p>\n
89 – O dedi ki: “Siz cahilli\u011finizde Yusuf’a ve karde\u015fine ne yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131 biliyor musunuz?”<\/p>\n
90 – Onlar “Yoksa sen, sahiden Yusuf musun?” dediler. O da “Ben Yusuf’um, bu da karde\u015fim” dedi, “Do\u011frusu Allah, bizi, lutfuyla nimetlendirdi. Ger\u00e7ekten de kim Allah’dan korkar ve sabrederse, Allah, muhakkak ki, g\u00fczel i\u015fler yapanlar\u0131n m\u00fckafat\u0131n\u0131 zayi etmez.” <\/p>\n
91 – Dediler ki: “Allah’a yemin olsun, Allah seni bize \u00fcst\u00fcn k\u0131ld\u0131. Biz ger\u00e7ekten de b\u00fcy\u00fck hata i\u015flemi\u015ftik”. <\/p>\n
92 – Yusuf dedi: “Bug\u00fcn size bir ay\u0131plama ve azarlama yoktur. Allah, sizi, ma\u011ffiretiyle ba\u011f\u0131\u015flas\u0131n. O, merhamet edenlerin en merhametlisidir.” <\/p>\n
93 – Al\u0131n \u015fu g\u00f6mle\u011fimi g\u00f6t\u00fcr\u00fcn de babam\u0131n y\u00fcz\u00fcne s\u00fcr\u00fcn, g\u00f6z\u00fc a\u00e7\u0131l\u0131r. Ve b\u00fct\u00fcn ailenizle toplan\u0131p bana gelin.” <\/p>\n
94 – Ne zaman ki, kafile (M\u0131s\u0131r’dan) ayr\u0131ld\u0131, \u00f6teden babalar\u0131 dedi ki: “E\u011fer bana bunak demezseniz, do\u011frusu ben Yusuf’un kokusunu al\u0131yorum.”<\/p>\n
95 – Dediler ki: “Vallahi sen h\u00e2l\u00e2 o eski \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131\u011f\u0131ndas\u0131n.”<\/p>\n
96 – Fakat ne zaman ki, ger\u00e7ekten m\u00fcjdeci geldi, g\u00f6mle\u011fi Yakub’un y\u00fcz\u00fcne koydu, hemen g\u00f6z\u00fc a\u00e7\u0131ld\u0131. “Ben size demedim mi, ben Allah’dan sizin bilmediklerinizi bilirim.” dedi. <\/p>\n
97 – Dediler ki: “Ey babam\u0131z, bizim i\u00e7in Allah’a isti\u011ffar eyle. Biz ger\u00e7ekten b\u00fcy\u00fck g\u00fcnah i\u015flemi\u015ftik.”<\/p>\n
98 – Dedi ki: “Sizin i\u00e7in Rabbimden ilerde ba\u011f\u0131\u015flanma dileyece\u011fim. \u015e\u00fcphesiz o \u00e7ok ba\u011f\u0131\u015flay\u0131c\u0131d\u0131r, \u00e7ok merhamet edicidir.<\/p>\n
99 – Ne zaman ki, onlar Yusuf’un yan\u0131na vard\u0131lar, i\u015fte o zaman Yusuf anas\u0131n\u0131 ve babas\u0131n\u0131 kucaklad\u0131, yan\u0131na ald\u0131 ve “Buyurun Allah’\u0131n dilemesiyle g\u00fcven i\u00e7inde M\u0131s\u0131r’a girin” dedi.<\/p>\n
100 – Anas\u0131yla babas\u0131n\u0131 y\u00fcksek bir taht \u00fczerine oturttu ve hepsi birden Yusuf i\u00e7in secdeye kapand\u0131lar. Bunun \u00fczerine Yusuf dedi ki: “\u0130\u015fte bu durum, o r\u00fcyam\u0131n \u00e7\u0131kmas\u0131d\u0131r. Ger\u00e7ekten Rabbim onu hak r\u00fcya k\u0131ld\u0131. \u015eeytan benimle karde\u015flerimin aras\u0131n\u0131 bozduktan sonra, beni zindandan \u00e7\u0131karmakla ve sizi \u00e7\u00f6lden getirmekle Rabbim bana hakikaten ihsan buyurdu. Do\u011frusu Rabbim diledi\u011fine lutfunu ihsan eder. \u015e\u00fcphesiz O, her \u015feyi bilir, h\u00fck\u00fcm ve hikmet sahibidir.”<\/p>\n
101 – “Ey Rabbim! Sen bana d\u00fcnya m\u00fclk\u00fcnden nasip verdin ve bana r\u00fcyalar\u0131n tabirinden bir ilim \u00f6\u011frettin. Ey g\u00f6kleri ve yeri yoktan var eden Rabbim! Benim velim sensin, benim can\u0131m\u0131 m\u00fcsl\u00fcman olarak al ve beni salih kullar\u0131n aras\u0131na kat!” {*} Has\u0131l\u0131, ne zaman ki, Yusuf’a vard\u0131lar, yani Yusuf’un daha \u00f6nce karde\u015flerine tenbih edip istedi\u011fi gibi, ba\u015fta babalar\u0131 olmak \u00fczere b\u00fct\u00fcn aile bireyleri topluca M\u0131s\u0131r’a gelip Yusuf’un yan\u0131na vard\u0131lar. Rivayet olunur ki, Yusuf ve Melik, yanlar\u0131nda d\u00f6rt bin asker, birtak\u0131m devlet adamlar\u0131 ve M\u0131s\u0131r halk\u0131ndan \u00e7ok say\u0131da insan, gelen kafileyi kar\u015f\u0131lamaya \u00e7\u0131km\u0131\u015flard\u0131. Yakub Aleyhisselam, o\u011flu Yahuda’ya dayanarak y\u00fcr\u00fcyordu, kar\u015f\u0131dan gelen kafileye ve atl\u0131lara bak\u0131p, “Ey Yahuda, \u015fu kar\u015f\u0131daki adam M\u0131s\u0131r’\u0131n Firavun’u mu?” diye sordu. O da “Hay\u0131r, Firavun de\u011fil, o\u011flun” dedi. Yakla\u015ft\u0131klar\u0131 zaman Yusuf’dan \u00f6nce Yakup selam verdi ve “Selam sana ey h\u00fcz\u00fcnleri gideren” dedi{*}ilh. <\/p>\n
102 – \u0130\u015fte bu, sana vahiyle bildirdi\u011fimiz gayb haberlerindendir. Yoksa onlar yapacaklar\u0131na karar verip mekir (oyun) yaparlarken sen yanlar\u0131nda de\u011fildin. <\/p>\n
103 – Sen ne kadar \u015fiddetle arzulasan da, insanlar\u0131n \u00e7o\u011fu iman edecek de\u011fildir. <\/p>\n
104 – Buna kar\u015f\u0131l\u0131k onlardan herhangi bir \u00fccret de istemiyorsun. O Kur’\u00e2n, \u00e2lemlere ancak bir \u00f6\u011f\u00fctt\u00fcr. <\/p>\n
105 – Bununla beraber g\u00f6klerde ve yerde ne kadar \u00e2yet var ki, onunla y\u00fcz y\u00fcze gelirler de yine de y\u00fcz \u00e7evirip ge\u00e7erler. <\/p>\n
106 – Onlar\u0131n \u00e7o\u011fu \u015firk ko\u015fmadan Allah’a iman etmezler (imanlar\u0131na az \u00e7ok bir \u015firk kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131rlar). <\/p>\n
107 – Yoksa bunlar Allah’\u0131n azab\u0131ndan hepsini saracak bir felaket gelmesinden veya fark\u0131nda de\u011fillerken ans\u0131z\u0131n ba\u015flar\u0131na k\u0131yametin kopuvermesinden g\u00fcven i\u00e7inde midirler? <\/p>\n
108 – De ki: \u0130\u015fte benim yolum budur; basiret \u00fczere Allah’a davet ediyorum. Ben ve bana uyanlar (i\u015fte b\u00f6yleyiz). Ben Allah’\u0131 tesbih ederim ve ben m\u00fc\u015friklerden de\u011filim. <\/p>\n
109 – Senden \u00f6nce g\u00f6nderdi\u011fimiz peygamberler de o memleketlerin halk\u0131ndand\u0131, onlar da kendilerine vahiy verdi\u011fimiz birtak\u0131m erkeklerden ba\u015fkas\u0131 de\u011fillerdi. \u015eimdi o yerlerde \u015f\u00f6yle bir gezip g\u00f6rmediler mi? Kendilerinden \u00f6nce gelip ge\u00e7enlerin ak\u0131betlerinin nas\u0131l oldu\u011funa bir baksalar ya!… Elbette ahiret yurdu m\u00fcttakiler i\u00e7in daha hay\u0131rl\u0131d\u0131r. H\u00e2l\u00e2 akl\u0131n\u0131z\u0131 ba\u015f\u0131n\u0131za toplamayacak m\u0131s\u0131n\u0131z? <\/p>\n
110 – Nihayet peygamberleri (onlar\u0131n iman etmelerinden) \u00fcmit kesecek hale gelince ve kendilerinin yalanc\u0131 durumuna d\u00fc\u015ft\u00fcklerini san\u0131nca, onlara yard\u0131m\u0131m\u0131z geldi, yeti\u015fti; dilediklerimiz kurtar\u0131ld\u0131. Su\u00e7lular toplulu\u011fundan bizim azab\u0131m\u0131z geri \u00e7evrilemez. <\/p>\n
111 – Ger\u00e7ekten de onlar\u0131n k\u0131ssalar\u0131nda \u00fcst\u00fcn ak\u0131ll\u0131lar i\u00e7in bir ibret vard\u0131r. Bu Kur’\u00e2n uydurulmu\u015f herhangi bir s\u00f6z de\u011fildir. L\u00e2kin kendisinden \u00f6nce gelen kitaplar\u0131n tasdiki her \u015feyin ayr\u0131nt\u0131lar\u0131yla a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131s\u0131 ve iman edecek bir kavim i\u00e7in hidayet ve rahmettir.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
12-YUSUF: 1 – Elif, L\u00e2m, R\u00e2. \u0130\u015fte bunlar sana o a\u00e7\u0131k se\u00e7ik kitab\u0131n \u00e2yetleridir. 2 – Muhakkak ki, biz onu anlayas\u0131n\u0131z diye Arap\u00e7a bir kitap olarak indirdik. 3 – Sana bu Kur’\u00e2n’\u0131 vahyetmekle biz, sana k\u0131ssalar\u0131n en g\u00fczelini anlat\u0131yoruz. Ger\u00e7ek \u015fu ki, daha \u00f6nce senin bundan hi\u00e7 haberin yoktu. 4 – Hani bir vakitler Yusuf, …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10361,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[5349,11,13,12,319,320,321],"class_list":["post-213","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-elmalili-muhammed-hamdi-yazir-meali","tag-elmalili-meali","tag-meal","tag-sure-meali","tag-turkce-meal","tag-yusuf","tag-yusuf-suresi","tag-yusuf-suresi-meali"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/213","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=213"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/213\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10361"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=213"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=213"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kuran\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=213"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}