{"id":106,"date":"2009-12-20T05:11:18","date_gmt":"2009-12-20T03:11:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/\/?p=106"},"modified":"2009-12-20T05:13:56","modified_gmt":"2009-12-20T03:13:56","slug":"mukaddime","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/mukaddime\/","title":{"rendered":"Mukaddime"},"content":{"rendered":"

MUKADD\u0130ME<\/strong><\/p>\n

Toplumsal bir varl\u0131k olmas\u0131 hasebiyle, insan\u0131n her hususta yaln\u0131z <\/em>hareket edemedi\u011fi, ba\u015fkalar\u0131na da muhta\u00e7 oldu\u011fu, birlikte <\/em>hareket etme ve teav\u00fcn <\/em>(yard\u0131mla\u015fma) i\u00e7erisinde olma zorunda bulundu\u011fu., fiil\u00ee-akl\u00ee ve ilm\u00ee bir v\u00e2k\u0131\u00e2 olarak m\u00fc\u015fahede edilmekte oldu\u011fu, bilinip-g\u00f6zlenmektedir. Kald\u0131 ki, bu teav\u00fcn <\/em>ve m\u00fc\u015fterek <\/em>d\u00fczenli hareket, k\u00e2inatta (t\u00fcm varl\u0131klar aras\u0131nda) car\u00ee olan tekvin\u00ee s\u00fcnnetullah<\/em><\/strong> <\/em>olarak h\u00fckm\u00fcn\u00fc bil-f\u0131il icra etmektedir.<\/p>\n

Gerek tekvin\u00ee<\/em><\/strong>, <\/em>gerekse i\u00e7tima\u00ee<\/em><\/strong> <\/em>cephesiyle olsun, insan\u0131n bu \u0130l\u00e2h\u00ee kanuna g\u00f6re daha da bir \u00f6ncelikle hareket etme zorunda oldu\u011fu, her akl-\u0131 selim taraf\u0131ndan, kesinkes kabul edilece\u011fi ma’lumdur…<\/p>\n

\u0130\u015fte; bu f\u0131tr\u00ee ve i\u00e7tima\u00ee S\u00fcnnetullah<\/em><\/strong> <\/em>gere\u011fi, insanl\u0131k tarihi s\u00fcresince devam edip gelen hak<\/em><\/strong> <\/em>ve bat\u0131l<\/em><\/strong> <\/em>sava\u015f\u0131n\u0131n her iki cephesi de, \u00f6nderler<\/em><\/strong>in <\/em>ekseni ve y\u00f6netimi alt\u0131nda toplanarak ger\u00e7ek toplumsal<\/em><\/strong> <\/em>bir g\u00fc\u00e7 haline gelmi\u015f, yap\u0131lar\u0131yla-\u00e7izgileriyle m\u00fcten\u00e2sip rol ve g\u00f6revlerini icra eylemi\u015ftir. Hazret-i \u00c2dem(as) ile ba\u015flay\u0131p, N\u00fbh, H\u00fbd, Salih, \u0130brahim, \u0130smail, Ya’kub, Musa, Harun, \u0130s\u00e2 ve sair enbiy\u00e2 (as) ile devam eden ve Resul-\u00fc Ekrem (aleyhisselam) ile hitama eren n\u00fcb\u00fcvvet zinciri<\/em><\/strong>, hak cephe<\/em>sinin nurlu \u00f6nc\u00fcleri<\/strong><\/em>ni <\/em>temsil etmektedir. \u0130blis ile ba\u015flay\u0131p, Nemrut, Fir’avn gibi ta\u011fut<\/em><\/strong>larla devam eden, Eb\u00fb Cehil ve Eb\u00fb S\u00fcfyanlarla noktalanan fitne<\/em><\/strong> <\/em>ve fesat<\/em><\/strong> <\/em>\u00f6nc\u00fcleri de, asr-\u0131 saadete<\/em><\/strong> <\/em>kadar gelen insanl\u0131k tarihinin bat\u0131l cephe<\/em>sinin habis \u00f6nc\u00fcleri<\/em><\/strong> <\/em>rol\u00fcn\u00fc oynam\u0131\u015flard\u0131r. Ki; bug\u00fcne kadar da ayn\u0131 s\u00fcnnetullah devam edip gelmekte, hak <\/em><\/strong>ile bat\u0131l, <\/em><\/strong>kendi \u00f6nc\u00fclerinin etraf\u0131nda ve komutas\u0131 alt\u0131nda kendi-asli misyonlar\u0131n\u0131 icra ve if\u00e2 edip gitmektedir…<\/p>\n

Bu genel<\/em><\/strong> <\/em>temas ve i\u015faretlerden sonra, as\u0131l \u00fczerinde durmak istedi\u011fimiz \u00f6zel<\/em><\/strong> <\/em>konuya gelmek istiyorum. Ki, o da \u015fudur:<\/p>\n

Hak cephe<\/em>nin ehil<\/strong> <\/em>ve se\u00e7ilmi\u015f \u00f6nderleri <\/em><\/strong>olan peygamberler (as)’in, kendilerinden sonra, kendi yerlerine ge\u00e7erek hakk\u0131n \u00f6nc\u00fcleri <\/em><\/strong>olacak ehil varisler<\/em><\/strong>in <\/em>se\u00e7ilip ta’yin edilmesi hususunda \u00e7ok hassas davrand\u0131klar\u0131na, bu hususta Cenab-\u0131 Hakk’a (cc) tazarru <\/em>ve niy\u00e2zda <\/em>bulunduklar\u0131na \u015f\u00e2hid oluyoruz. \u00d6rne\u011fin;<\/p>\n

“Bir zamanlar Rabbi; \u0130brahim’i bir tak\u0131m kelimelerle s\u0131nam\u0131\u015f, onlar\u0131 tam olarak yerine getirince de, ‘Ben seni insanlara imam yapaca\u011f\u0131m!’ demi\u015fti. <\/strong>(\u0130brahim de:) ‘Z\u00fcrriyetimden de!., <\/strong>(imamlar yap, ya Rabbi!…)’ dedi. <\/strong>(Allah-u Teala ise:) ‘Ahdim, zalimlere ermez!.<\/strong>.(onlar i\u00e7in s\u00f6z vermedim!…)‘<\/strong> buyurdu.” <\/strong>[Bakara(2): 124]<\/p>\n

“<\/strong>(Hani, Zekeriyya \u015f\u00f6yle demi\u015fti:) ‘Do\u011frusu ben, arkamdan i\u015f ba\u015f\u0131na ge\u00e7ecek olanlardan endi\u015fe ediyorum. Kar\u0131m da ‘k\u0131s\u0131r’d\u0131r. Taraf\u0131ndan bana bir veli <\/strong>(o\u011ful) ver. Ki o, <\/strong>bana varis olsun ve ‘Al-i Ya’kub’a da varis olsun. Ve onu r\u0131zana lay\u0131k k\u0131l!’. <\/strong>(Allah-u Teala \u015f\u00f6yle buyurdu:) ‘Ey Zekeriyya! <\/strong>Biz sana bir o\u011ful m\u00fcjdeleriz ki onun ad\u0131 Yahya’d\u0131r. Daha \u00f6nce ona kimseyi ada\u015f yapmad\u0131k!” <\/strong>[Meryem(19): 5-7] ; yakla\u015f\u0131k olarak, [Al-i \u0130mran(3): 38-39];<\/p>\n

“Andolsun ki biz, Davud’a ve S\u00fcleyman’a ilim vermi\u015fizdir. Onlar, ‘bizi m\u00fcmin kullar\u0131n\u0131n bir \u00e7o\u011fundan \u00fcst\u00fcn k\u0131lan Allah’a hamdolsun!’ dediler. Ve S\u00fcleyman, Davud’a varis oldu ve dedi ki: ‘Ey insanlar! Bize ku\u015f dili \u00f6\u011fretildi ve bize her \u015feyden verildi. Do\u011frusu bu apa\u00e7\u0131k bir l\u00fctuftur. Cinlerden ve insanlardan ve ku\u015flardan m\u00fcte\u015fekkil ordular, S\u00fcleyman’\u0131n hizmetinde topland\u0131; hepsi birarada <\/strong>(O’nun taraf\u0131ndan) d\u00fczenli olarak sevkediliyordu.” <\/strong>[Neml(27): 15-17]…<\/p>\n

“<\/strong>(Y\u00fcce Allah (cc) dedi: Ey Musa) Fir’avn’a git! \u00c7\u00fcnk\u00fc o <\/strong>iyice azd\u0131. <\/strong>(Musa) dedi: Rabbim! G\u00f6\u011fs\u00fcme geni\u015flik ver, i\u015fimi kolayla\u015ft\u0131r. Dilimin ba\u011f\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6z ki, s\u00f6z\u00fcm\u00fc anlas\u0131nlar. Bana <\/strong>ailemden bir de ‘vezir’ ver, karde\u015fim Harun’u. Onun sayesinde s\u0131rt\u0131m\u0131 kuvvetlendir. Ve onu ‘i\u015fime’ ortak yap! Ki b\u00f6ylece, seni bol bol te\u015fbih edelim ve bol bol anal\u0131m seni. \u015e\u00fcphesiz sen bizi g\u00f6rmektesin! <\/strong>(Allah da:)\u00a0 ‘Ey Musa istedi\u011fin sana verildi!’ dedi.” <\/strong>[Taha(20): 24-36];<\/p>\n

“Bir zaman Y\u00fbsuf babas\u0131na demi\u015fti ki: ‘Babac\u0131\u011f\u0131m! Ger\u00e7ekten ben <\/strong>(r\u00fcyada) onbir y\u0131ld\u0131zla g\u00fcne\u015fi ve ay\u0131 g\u00f6rd\u00fcm, <\/strong>yani onlar\u0131 bana secde ederken g\u00f6rd\u00fcm.’ <\/strong>(Babas\u0131:) ‘Yavrucu\u011fum! R\u00fcyan\u0131 sak\u0131n karde\u015flerine anlatma, sonra sana bir tuzak kurarlar! \u00c7\u00fcnk\u00fc \u015feytan, insana apa\u00e7\u0131k bir d\u00fc\u015fmand\u0131r!’ dedi. Ve i\u015fte b\u00f6ylece, Rabbin seni <\/strong>(\u00f6nder olarak) se\u00e7ecek, sana olaylar\u0131n te’vilini \u00f6\u011fretecek ve daha \u00f6nceki iki atan olan \u0130brahim ve \u0130shak’a ni’metini tamamlad\u0131\u011f\u0131 gibi sana ve Al-i Yakub’a da ni’metini tamamlayacakt\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc Rabbin Alim’dir, Hakim’dir. Andolsun Y\u00fbsuf ve karde\u015flerinde <\/strong>(onlar\u0131n haberlerinde) soranlar i\u00e7in ibretler vard\u0131r. <\/strong>(Karde\u015fleri) dediler <\/strong>ki: ‘Y\u00fbsuf la <\/strong>(\u00f6z) karde\u015fi, babam\u0131za bizden daha sevgilidir. Halbuki biz <\/strong>(daha g\u00fc\u00e7l\u00fc ve daha) kalabal\u0131k bir toplulu\u011fuz. Muhakkak ki babam\u0131z <\/strong>(Y\u00fbsuf u bize tercih etmekle) apa\u00e7\u0131k bir <\/strong>yanl\u0131\u015fl\u0131k <\/strong>(ve \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131k) i\u00e7indedir. Y\u00fbsuf’u \u00f6ld\u00fcr\u00fcn veya onu <\/strong>(uzak) bir yere at\u0131n ki baban\u0131z\u0131n tevecc\u00fch\u00fc yaln\u0131z size kals\u0131n! <\/strong>Ondan sonra da <\/strong>(tevbe ederek, yeniden) salih kimseler olursunuz!’…” <\/strong>[Y\u00fbsuf: 4-9]…<\/p>\n

Kur’an-\u0131 Kerim’in \u0130l\u00e2h\u00ee sem\u00e2s\u0131ndan tulu eden bu m\u00fcbarek ayetler konumuzla al\u00e2kal\u0131, kitaplar\u0131 isti\u00e2b edecek \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015f bilgiler <\/strong>sunarken, biz sadece konumuza taalluk eden ve\u00e7hesine genel hatlar\u0131<\/em><\/strong>yla <\/em><\/strong>-k\u0131saca- temas ve i\u015faret edecek, tafsilat\u0131n\u0131 da ehl-i ilim <\/em><\/strong>ve irfan <\/em><\/strong>zev\u00e2t-\u0131 kiram\u0131n takdir ve tahkikat\u0131na havale etmekle yetinece\u011fiz.<\/p>\n

Mezk\u00fbr ayet-i kerimeleri tahkik etti\u011fimizde, ilk a\u015famada \u015fu hususlar dikkatimizi \u00e7ekmektedir:<\/p>\n

1-) “Allah-u Teala, gerekli g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc takdirde, imamet <\/em><\/strong>makam\u0131na istedi\u011fi kulunu se\u00e7ip ta’yin etmekte, bu ‘se\u00e7im’de bazen ‘ibtila ve imtihan’ ameliyesini uygulamakta, bazen de buna gerek duymadan do\u011frudan do\u011fruya ta’yin etmektedir’. <\/em><\/strong>[1]<\/a><\/p>\n

2-) “\u0130mam olacak zat\u0131n, zulm\u00fcn her t\u00fcrl\u00fcs\u00fcnden ‘beri’ olmas\u0131 gerekmektedir” <\/em><\/strong>[2]<\/a><\/p>\n

3-) “Mevcut olan imam, kendisinin yerine ge\u00e7ecek birinin ‘varis’ olarak ta’yin edilmesi i\u00e7in, Allah-u Teala(cc)’ya tazarru ve ‘niyaz’da bulunabilir. Bilhassa bunun, ‘kendi aile efrad\u0131 aras\u0131ndan’ se\u00e7ilmesini isteyebilir, hatta, di\u011fer \u00e7evresine ve ba\u015fkas\u0131na itimat da etmeyebilir”<\/em><\/strong> [3]<\/a>. \u00c7\u00fcnk\u00fc; \u0130brahim, Musa ve Zekeriyya (aleyhim\u00fcssel\u00e2m) bunu a\u00e7\u0131k\u00e7a ifade etmi\u015flerdir.<\/p>\n

Hazret-i \u0130brahim (as), kendisinin imam ta’yin <\/strong>edilmesinden sonra, z\u00fcrriyeti<\/strong><\/em>nden de imamlar\u0131n ta’yin edilmesini istemi\u015f, zalim olanlar\u0131n m\u00fcstesna olmas\u0131 kayd\u0131yla, bu duas\u0131 Allah-u Teala taraf\u0131ndan kabul edilmi\u015ftir[4]<\/a>.<\/p>\n

Hazret-i Zekeriyya da, kendi o\u011flu<\/em><\/strong>nun do\u011fup da varis <\/em><\/strong>olmas\u0131n\u0131 istemi\u015f, gerek\u00e7e olarak da ‘kendinden sonrakilerin i\u015fba\u015f\u0131na gelmelerinden endi\u015fe edi\u015fi ve onlara g\u00fcvensizli\u011fi’ <\/em><\/strong>s\u00f6z konusu edilmi\u015ftir[5]<\/a>.<\/p>\n

Hazret-i Yakub (as)’un da, o\u011flu Y\u00fbsuf (as)’a b\u00f6yle bir veraseti<\/em><\/strong> <\/em>mutazamm\u0131n bulunmas\u0131ndan m\u00fctevellit fart-\u0131 muhabbet <\/em><\/strong>ile m\u00fcteveccih bulundu\u011fu anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r[6]<\/a>.<\/p>\n

Hazret-i Musa (as) ise kendi aile efrad\u0131ndan karde\u015fi Harun <\/em><\/strong>(as)’u vezir<\/em><\/strong> <\/em>olarak talep etmekte, kendisinin misyonu<\/em><\/strong>nu <\/em>\u00fcstlenmesini istemektedir. [7]<\/a> Ki, bu y\u00fcce peygamberlerin(as) bu talep ve dualar\u0131, Allah-u Teala (cc) taraf\u0131ndan kabul edilmi\u015f, istedikleri yerine getirilmi\u015ftir…<\/p>\n

4-) “Peygamberlerin, kendilerinden sonra istedikleri ‘varisler’, elbette ‘n\u00fcb\u00fcvvet ve imamet’ makamlar\u0131n\u0131n gerektirdi\u011fi i\u015flerde-hizmetlerde sorumlu olacak, o \u0130l\u00e2h\u00ee g\u00f6revlerin icras\u0131 hususunda ‘varis’ olacaklard\u0131r. Yoksa, mal-m\u00fclk ve d\u00fcnya meta\u0131 hususunda de\u011fil. Zira, peygamberlerin b\u0131rakaca\u011f\u0131 ‘miras’ d\u00fcnyev\u00ee olmay\u0131p, uhrev\u00ee olaca\u011f\u0131, \u0130slam’\u0131n h\u00fck\u00fcmleriyle ve icras\u0131 ile alakal\u0131 olaca\u011f\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131r” <\/em><\/strong>[8]<\/a>.<\/em><\/strong><\/p>\n

5-) “Veraset-i n\u00fcb\u00fcvvete liyakati olanlara kar\u015f\u0131, en yak\u0131n\u0131nda bulunanlar\u0131n bile ‘haset’ edece\u011fi, bunun sonucu olarak da her t\u00fcrl\u00fc ihanetin yap\u0131labilece\u011fi, insano\u011flunun bu <\/em><\/strong>kadar ‘sapma’ya m\u00fcstaid oldu\u011fu, Hz.\u00a0 Y\u00fbsuf’un karde\u015flerinin tav\u0131r ve fiillerinden a\u00e7\u0131k\u00e7a anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r. ” <\/em><\/strong>[9]<\/a><\/p>\n

6-) “Al-i Yakub ta’birinin ‘ezvac-\u0131 Yakub’ de\u011fil, ‘evlad-\u0131 Yakub’ anlam\u0131nda oldu\u011fu, te’vili imkans\u0131z bir sarahat arzetmektedir. Ki b\u00f6ylece; ‘Al-i \u0130brahim ve Al-i Muhammed’ (as) (Ehl-i Beyt)’in de ayn\u0131 anlamda (evlat ve z\u00fcrriyet anlam\u0131nda) oldu\u011fu anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f\u00a0 olmaktad\u0131r…”<\/strong><\/em>[10]<\/a> <\/em><\/strong>Ve\u00a0 hakeza!\u00a0\u00a0 \u0130\u015fte;\u00a0 bu\u00a0 k\u0131sa tavzihattan sonra, Resul-\u00fc Ekrem (s.a.v.)’den\u00a0\u00a0 sonraki\u00a0\u00a0 veraset-i<\/em><\/strong> <\/em>n\u00fcb\u00fcvvet <\/em><\/strong>ve imamet-i mahza <\/em><\/strong>konusuna gelebiliriz. Ki; bunun anla\u015f\u0131lmas\u0131ndan sonra, Kerbela, A\u015fura <\/em><\/strong>ve Hz. H\u00fcseyn <\/em><\/strong>(as) ger\u00e7ek anlam\u0131yla anla\u015f\u0131labilir, o g\u00fcnden bu g\u00fcne kadar devam edip gelen ve \u0130slam \u0130nk\u0131lab\u0131 <\/em><\/strong>ile neticelenen H\u00fcseyn\u00ee \u00c7izgi<\/em><\/strong>nin <\/em>(yani, \u00d6z <\/em><\/strong>Muhammed\u00ee \u0130slam’<\/em><\/strong>\u0131n) <\/em>derinli\u011fine ula\u015f\u0131labilir. \u015e\u00f6yle ki:<\/p>\n

a-) Muhammed’\u00fcl-Emin (s.a.v.)’in Hatem’\u00fcl-Enbiya <\/em><\/strong>olarak bi’seti<\/em><\/strong>ne <\/em>paralel olarak, veraset-i n\u00fcb\u00fcvvet <\/em><\/strong>kurumu da olu\u015fmaya ba\u015flam\u0131\u015f, sevk-i \u0130l\u00e2h\u00ee <\/em><\/strong>ile, Hz. <\/strong>Ali (as), Ehl-i Beyt\u2019<\/em><\/strong>in <\/em>ba\u015f\u0131 olarak, \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131ndan itibaren hane-i Resulullah<\/em><\/strong>‘ta, terbiye-i <\/em><\/strong>nebev\u00ee <\/em><\/strong>taht\u0131nda yeti\u015fmi\u015f, ehil bir <\/strong>varis olmak \u00fczere, vahyin ilk g\u00fcn\u00fcnden, son an\u0131na kadar \u0130l\u00e2h\u00ee vahyin ta’lim ve tedrisat\u0131 ile tekam\u00fcle ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r[11]<\/a>…<\/p>\n

b-) “A\u015firetinden en yak\u0131n olanlar\u0131n\u0131 inzar et! Ve sana <\/strong>tabi olan m\u00fcminlere kanad\u0131n\u0131 ger!” <\/strong>[\u015eu\u00e2ra(26): 214-215] \u0130l\u00e2h\u00ee emrini Y\u00fcce Resul (as), bu ama\u00e7la toplad\u0131\u011f\u0131 t\u00fcm akrabalar\u0131n\u0131n huzurunda, kendi hanesinde ve terbiyesi alt\u0131nda o\u011flu gibi <\/em><\/strong>b\u00fcy\u00fctmeye devam etti\u011fi Hz. Ali (as) i\u00e7in;<\/p>\n

“\u0130\u015fte bu, benim karde\u015fim, vasim ve benden sonra aran\u0131zdaki halifemdir; onu dinleyip itaat edeceksiniz!”<\/em>[12]<\/a> <\/em>demi\u015f. B\u00f6ylece; \u0130slam’\u0131n ilk g\u00fcnlerinden itibaren, gelecekteki varisi<\/em><\/strong>nin <\/em>kimli\u011fini alenen ilan etmi\u015ftir.<\/p>\n

c-) Kutlu Hicret olay\u0131ndan sonra var\u0131lan Yesrib <\/em><\/strong>(Medine-i Nebev\u00ee’de) muhacirlerle-ensar aras\u0131nda aktedilen karde\u015flik<\/em><\/strong> <\/em>anla\u015fmas\u0131nda, Hazret-i Ali’yi, kendisi i\u00e7in <\/em><\/strong>b\u0131rakan Resul-\u00fc Ekrem (SAV); “Ya Ali, sen benim d\u00fcnyada da ahirette de karde\u015fimsin”<\/em>[13]<\/a> <\/sup><\/em>demi\u015f, \u0131rs\u00ee akrabal\u0131ktan \u00f6te manev\u00ee ve nebev\u00ee bir saikle hareket ederek, s\u00f6z konusu varis <\/em><\/strong>ve vasi-halife <\/em><\/strong>k\u0131lma misyonunu terenn\u00fcm etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir…<\/p>\n

d-) En \u00f6nde g\u00f6r\u00fcnen (\u00fc\u00e7 halife de dahil) t\u00fcm eshab\u0131, birbirlerinin, hatta \u00e7ok yeni ve de \u00e7ocuk ya\u015fta olanlar\u0131n emir <\/em><\/strong>ve komutas\u0131 <\/em><\/strong>alt\u0131nda istihdam eden Resul-\u00fc Ekrem (as), Hz. Ali (as)’yi, t\u00fcm hayat\u0131 boyunca hi\u00e7 kimse<\/em><\/strong>nin <\/em>emir ve komutas\u0131 alt\u0131na vermemi\u015f, b\u00f6ylece; kendinden sonra ona tak\u0131n\u0131lmas\u0131 laz\u0131m gelen tav\u0131r ve muamelenin nas\u0131l <\/em><\/strong>olaca\u011f\u0131n\u0131, fiilen de g\u00f6stermi\u015ftir[14]<\/a>…<\/p>\n

“Allah ve Resul\u00fc’n\u00fcn en \u00e7ok sevdi\u011fi, onun da Allah ve Resul\u00fc’n\u00fc en \u00e7ok sevdi\u011fi”<\/em>[15]<\/a>; “Ancak onu m\u00fc’minler sever, m\u00fcnaf\u0131klar ise ona bu\u011fzeder”<\/em>[16]<\/a>; “Allah, onunla <\/em>(ilhamen) konu\u015fuyor!.. <\/em>“[17]<\/a> dedi\u011fi \u0130mam-\u0131 Ali (as) i\u00e7in, Resul-\u00fc Ekrem (as);<\/p>\n

“Ali bendendir, ben de Ali’denim. Ve benden sonra Ali her m\u00fcminin velisidir!”<\/em>[18]<\/a> ; “Allah\u0131m! Ali nereye d\u00f6nerse, ‘hakk\u0131’ da onunla ‘beraber’ \u00e7evir!…”<\/em>[19]<\/a>; “Ya Ali! Bana kar\u015f\u0131 sen, Musa’ya kar\u015f\u0131 ‘Harun menzilesi’ndesin!…”<\/em>[20]<\/a>; “Ben ilim <\/em>(ve hikmet) \u015fehriyim, Ali de <\/em>(o \u015fehrin ) kap\u0131s\u0131d\u0131r!… “<\/em>[21]<\/a>; “Her peygamberin nesli kendinden gelir, benim neslim <\/em>(ve z\u00fcrriyetim) de Ali <\/em>(ile Fat\u0131ma’dan) gelecek <\/em>(devam edecek)tir”<\/em>[22]<\/a>, diye buyurmu\u015f, ileride, \u00fcmmet taraf\u0131ndan ma’ruz b\u0131rak\u0131laca\u011f\u0131 mihnet-me\u015fakkatleri ve ihanetleri\u00a0\u00a0\u00a0 ihbar-\u0131\u00a0\u00a0\u00a0 nebev\u00ee<\/em><\/strong> <\/em>olarak\u00a0\u00a0\u00a0 bildirmi\u015f[23]<\/a>;\u00a0\u00a0\u00a0 Hudeybiye’de Muhammed’\u00fcr-Resulullah <\/em><\/strong>ger\u00e7e\u011fini kabul etmeyen ve anla\u015fma metnine bunun yaz\u0131lmas\u0131n\u0131 reddeden Kurey\u015f<\/em><\/strong> <\/em>temsilcisinden rahats\u0131z olan Hazret-i Ali’ye; “Bir zaman gelecek ki, sen de bunun <\/em>benzeri bir muameleye ma’ruz kalacaks\u0131n!… ” <\/em>demi\u015f, S\u0131ffin <\/em><\/strong>sonras\u0131 zuhur eden Hakem Olay\u0131<\/em><\/strong>\u2019nda ‘Emir’\u00fcl-M\u00fc’minin Ali…<\/em><\/strong>‘ <\/em>ibaresine kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kan ayn\u0131 Kurey\u015f<\/em>‘in \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n menf\u00ee tav\u0131rlar\u0131na dikkat \u00e7ekmi\u015ftir[24]<\/a>… ve; “Ya Ali! Ben Kur’an’\u0131n tenzili i\u00e7in sava\u015ft\u0131m, sen <\/em>ise Kur’an’\u0131n te’vili i\u00e7in sava\u015facaks\u0131n…”<\/em>[25]<\/a> <\/em>buyurarak, kendilerinden sonraki bir k\u0131s\u0131m s\u00fcfeh\u00e2<\/em>n\u0131n, Kur’an’\u0131, mana-anlam <\/strong><\/em>ve te’vili kanal\u0131yla <\/em><\/strong>tahrif etme hevesine kap\u0131lacaklar\u0131n\u0131, ancak Hz. Ali’nin ve p\u00e2k evlad\u0131n\u0131n (as) \u015fanl\u0131 ve kahraman\u00e2ne mukavemetleri vesilesiyle bunun akamete u\u011frayaca\u011f\u0131n\u0131 teb\u015fir etmi\u015f, b\u00f6ylece; ger\u00e7ek eshab\u0131n <\/em><\/strong>ve etba\u0131n\u0131n <\/em><\/strong>etraf\u0131nda toplanaca\u011f\u0131 \u0130slam\u00ee \u00f6nderlik <\/em><\/strong>(Ehl-i Beyt) kurumunun ve mektebinin (ta’bir caiz ise) adresini g\u00f6stermi\u015ftir[26]<\/a>…<\/p>\n

Onun i\u00e7in de; “Ehl-i Beyt’im ‘Nuh’un gemisine benzer, ona <\/em>giren kurtulur, girmeyen bo\u011fulur!… <\/em>“[27]<\/a>; “Y\u0131ld\u0131zlar g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn <\/em>g\u00fcvencesi, Ehl-i Beyt’im de yery\u00fcz\u00fcn\u00fcn g\u00fcvencesidir!”<\/em>[28]<\/a> <\/em>Hadis-i \u015ferifleriyle, Ehl-i Beyt\u2019in mutlak hak-necat-hidayet <\/em><\/strong>ve istikamet <\/em><\/strong>yolu<\/em><\/strong>nu <\/em>temsil etti\u011fini, \u00f6zellikle vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. Hele, \u015fu \u00fcnl\u00fc ve Sekaleyn hadisi<\/em><\/strong> <\/em>diye i\u015ftihar bulmu\u015f y\u00fcce hadis-i \u015ferifin \u0130l\u00e2h\u00ee anlam\u0131, daha da calib-i dikkattir:<\/p>\n

“Ben size baha bi\u00e7ilmez iki ‘a\u011f\u0131r’ emanet b\u0131rak\u0131yorum: Biri, Allah’\u0131n kitab\u0131; di\u011feri ise ‘Ehl-i Beytim’dir <\/em>(ve ‘\u0131tretim’dir)… bunlara <\/em>(Kur’an ve Ehl-i Beyt’e) sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131z m\u00fcddet\u00e7e asla dalalete d\u00fc\u015fmeyeceksiniz! Ve bunlar ‘biribirinden b\u00fcy\u00fckt\u00fcr’ <\/em>(azamd\u0131r)! Bunlar, k\u0131yamet kopuncaya <\/em>(havuz ba\u015f\u0131nda bana kavu\u015funcaya) kadar, asla ‘birbirlerinden ayr\u0131lmayacaklard\u0131r!’ <\/em>Bunlar hakk\u0131nda bana nas\u0131l ‘halef olaca\u011f\u0131n\u0131za <\/em>(onlara kar\u015f\u0131 nas\u0131l muamele yapaca\u011f\u0131n\u0131za) dikkat ediniz!… “<\/em>[29]<\/a><\/p>\n

Y\u00fcce Resul-\u00fc Ekrem (as)’in ger\u00e7ek izleyicileri ve vefak\u00e2r \u00fcmmeti i\u00e7in yol g\u00f6sterici <\/em><\/strong>ve \u0131\u015f\u0131k tutucu <\/em><\/strong>olarak tek ba\u015f\u0131na bile k\u00e2fi gelecek kadar bir ihti\u015fama ve sarahate sahip bulunan bu m\u00fcbarek hadis-i \u015ferif, her \u015feyi (ger\u00e7ek olan her \u015feyi) a\u00e7\u0131klam\u0131\u015f bulunmaktad\u0131r. Ki; Y\u00fcce Resul’\u00fcn m\u00fcbarek emaneti, Kur’an ile <\/em><\/strong>e\u015fde\u011ferde olu\u015fu<\/em><\/strong> <\/em>(biri, okunan-yaz\u0131l\u0131 Kur’an, di\u011feri ise ya\u015fayan-y\u00fcr\u00fcyen canl\u0131 Kur’an!…), O’na sar\u0131lan\u0131n asla dalalete sapmayaca\u011f\u0131!<\/em><\/strong> <\/em>(Mefh\u00fbm-u muhalifi ile de, ona sar\u0131lmayanlar\u0131n sapaca\u011f\u0131 ve tarihte de bunun bizzat m\u00fc\u015fahede edildi\u011fi…), Kur’an <\/em><\/strong>ile Ehl-i Beyt’in ebede kadar varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 koruyaca\u011f\u0131 ve birbirlerinden de asla ayr\u0131lmayacaklar\u0131!… <\/em><\/strong>ve bundan dolay\u0131 da, onlar\u0131n hak ve hukukuna (\u00f6nderlik yetkilerine ve ulv\u00ee de\u011ferlerine) riayet edilmesi ve bunun (aman ha aman!..) korunmas\u0131, Resul-\u00fc Ekrem’e iman ve muhabbetin de bununla anla\u015f\u0131laca\u011f\u0131!… <\/em><\/strong>gibi.. pek \u00e7ok iman\u00ee-din\u00ee ve \u0130l\u00e2h\u00ee temel unsurlar\u0131 <\/em><\/strong>ve vecibeleri ihtiva etmekte oldu\u011fu izahtan varestedir…[30]<\/a><\/p>\n

\u00dcmmetin mutlak \u00f6nderli\u011fi<\/em><\/strong> <\/em>ile g\u00f6revli bulunan Al-i Muhammed<\/em><\/strong> <\/em>(as) (yani Ehl-i Beyt), tabiat\u0131yla kendi aralar\u0131nda e\u015fit<\/em><\/strong> <\/em>de\u011fildir[31]<\/a>. N\u00fcb\u00fcvvet<\/em><\/strong> <\/em>ve risalet<\/em><\/strong> <\/em>m\u00fcessesine, c\u00fcz’\u00ee ve k\u0131sm\u00ee olarak varis<\/em><\/strong> <\/em>olanlar oldu\u011fu gibi, k\u00fcll\u00ee varis<\/em><\/strong> <\/em>olanlar da vard\u0131r. Ki; Peygamber efendimiz (as), \u015fu hadis-i \u015ferifleriyle bunlar\u0131 dile getirmi\u015flerdir:<\/p>\n

“Benden sonra, hepsi Kurey\u015f’ten olmak \u00fczere ‘oniki’ halife gelecektir…” ‘”Her peygamberin, ‘oniki naibi-nakibi’ vard\u0131r. Benim de, benden sonra ‘oniki halifem’ <\/em>(veya oniki emirim-naibim) \u00e7\u0131kacak ve hepsi de Kurey\u015f’ten olacakt\u0131r! <\/em>“[32]<\/a>…<\/p>\n

B\u00f6ylece; Ehl-i Beyt<\/em><\/strong>‘ten <\/em>olacak \u00f6nc\u00fclerin k\u00fcll\u00ee varis<\/em><\/strong> <\/em>ve umum\u00ee imam<\/em><\/strong> olanlar\u0131n oniki<\/em><\/strong> <\/em>ile s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu belirtilmi\u015f, di\u011fer \u00f6nc\u00fclerin ise; bu m\u00fcbarek imamlara niyabeten <\/em><\/strong>ve onlara merb\u00fbt olarak, \u00f6nderlik misyonunu icra edebileceklerine (imaen) <\/em>i\u015faret edilmi\u015ftir…[33]<\/a><\/p>\n

[1]<\/a> Mesel\u00e2, Hazret-i \u00c2dem’in ibtil\u00e2s\u0131; [Bakara(2): 2\/35-36]; [A’raf(7): 19-22]; Hazret-i \u0130brahim’in ibtil\u00e2s\u0131, [Bakara(2): 124]; [Enbiya(21): 69-71] ; Hazret-i Y\u00fbsuf un ibtil\u00e2s\u0131, [Y\u00fbsuf(12): 10-15, 22-28, 35-42]; Hazret-i Musa’n\u0131n ibtil\u00e2s\u0131, [T\u00e2-h\u00e2(20): 38-40].<\/p>\n

[2]<\/a> [Bakara(2): 124]’de ge\u00e7en “… Ahdim <\/strong>(imam k\u0131lma s\u00f6z\u00fcm) zalim olanlara tenav\u00fcl etmez!…”<\/strong> kavlinin mefhum-u muhalifi, “.. Zalim olmayanlar, ancak imam olabilir!”<\/strong><\/em> anlam\u0131nda olmaktad\u0131r. Buradaki zalim <\/strong><\/em>terimi, g\u00fcnahk\u00e2r<\/strong><\/em>, zalim olmayan ise, g\u00fcnahs\u0131z<\/strong><\/em>, yani ma’sum<\/strong><\/em> anlam\u0131nda olduklar\u0131, yine Kur’an-\u0131 Kerim ile, \u00f6rne\u011fin; [Bakara(2): 35], [Enbiya(21): 87]’de tasrih edilmi\u015f bulunmaktad\u0131r. O zaman, kar\u015f\u0131m\u0131za iki k\u0131s\u0131m imam<\/strong><\/em> \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Biri: Mutlak, di\u011feri: Mukayyed. Mukayyed olanlar da, k\u00fcll\u00ee-umum\u00ee<\/strong><\/em> ve c\u00fcz’\u00ee- k\u0131sm\u00ee<\/strong><\/em> olmak \u00fczere iki s\u0131n\u0131fa ayr\u0131lmaktad\u0131r. Ulu’1-azm peygamberler (as), mutlak<\/strong><\/em> ve k\u00fcll\u00ee imamet<\/strong><\/em> misyonunu ifa ederken, onlara tabi olan Neb\u00eeler-Resuller (as) ise mukayyed<\/strong><\/em> bir \u00f6zellik ta\u015f\u0131makta, bunlar\u0131n da k\u00fcll\u00ee<\/strong><\/em> ve c\u00fcz’\u00ee <\/strong><\/em>misyona haiz olanlar\u0131 bulunmaktad\u0131r…<\/p>\n

Neb\u00ee ve Resul olmayan imamlar-halifeler<\/strong><\/em> ise; mukayyed<\/strong><\/em> bir misyon-yetki ve etkiye haiz bulunmakta, ba\u011fl\u0131 bulunduklar\u0131 Resul<\/em>‘e tabi olarak icr\u00e2-y\u0131 faaliyet etmektedirler. Bunlar\u0131n da k\u00fcll\u00ee<\/strong><\/em> ve umum\u00ee<\/strong><\/em> olanlar\u0131 ile c\u00fcz’\u00ee <\/strong><\/em>ve k\u0131sm\u00ee<\/strong><\/em> olanlar\u0131 s\u00f6z konusu olmaktad\u0131r. Yani, verasetleri<\/strong><\/em> k\u00fcll\u00ee olanlar, c\u00fcz’\u00ee olanlar!… Di\u011fer bir ta’birle, ma’sum<\/strong><\/em> olanlar ve olmayanlar! Ki, Eimme-i tsna A\u015fere<\/strong><\/em> (as) ilk s\u0131n\u0131f\u0131, bunlar\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda kalan ve velayet<\/strong><\/em> ve veraset-i amme<\/strong><\/em>‘ye haiz olan s\u00e2lih<\/strong><\/em> ve adil fakihler<\/strong><\/em> ise ikinci s\u0131n\u0131f\u0131 te\u015fkil etmektedirler. Ki, Naib-i \u0130mam<\/strong><\/em> h\u00fcviyetindedirler. Ve, n\u00e2m-\u0131 hesab\u0131na hareket ettikleri, ger\u00e7ek-k\u00fcll\u00ee (Ma’sum) \u0130mam’dan dolay\u0131 da, Veliyy’\u00fcl-Emr’il-M\u00fcslimin<\/strong><\/em> ehliyet ve sel\u00e2hiyetine sahip olma durumundad\u0131rlar… \u0130laahir…<\/p>\n

[3]<\/a> Gerek \u015fer’an, gerekse aklen de, de\u011fil \u00f6nemli bir konu i\u00e7in, basit bir konu i\u00e7in bile ehliyet<\/strong><\/em> \u015fart\u0131n\u0131n arand\u0131\u011f\u0131, hatta \u00f6n plana al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131r. Bu da, yakinen tan\u0131ma<\/strong><\/em> ve \u015fehadet ile olur. Ki\u015fi, en yak\u0131n\u0131nda bulunanlar\u0131, her an g\u00f6zetimi alt\u0131nda olanlar\u0131 daha iyi<\/em> tan\u0131r. Bu da, evlat<\/strong><\/em> ve karde\u015f <\/strong><\/em>gibi, \u00e7ok yak\u0131n olanlarda veya o duruma ve pozisyona yak\u0131n olan e\u015fhas<\/em>ta daha net ve daha kesin ger\u00e7ekle\u015fir. Bu akl\u00ee ve \u015fer\u00ee gereklilikten dolay\u0131d\u0131r ki; Hz. \u0130brahim, Ya’kub ve Zekeriyya (Aleyhim\u00fcssel\u00e2m) \u00f6z o\u011fullar\u0131<\/strong><\/em>na tevecc\u00fch etmi\u015f, Hz. Musa ise, en yak\u0131n\u0131 olan karde\u015fi<\/em>ne y\u00f6nelik du\u00e2<\/em>da ve tevecc\u00fch<\/em>te bulunmu\u015flard\u0131r. [Bakara(2): 124], [Y\u00fbsuf(12): 5], [Meryem:(19): 5], [T\u00e2-h\u00e2(20): 29-32]…<\/p>\n

Resul-\u00fc Ekrem (sav) ise; bu iki \u00f6zelli\u011fi (o\u011ful ve karde\u015fli\u011fi) birlikte ya\u015fayan (Tirmiz\u00ee: 6\/305-307; 273, 279;…) Hazret-i Ali’ye y\u00f6nelmi\u015f, onun ve esbat<\/strong><\/em> olan neslinin (Ehl-i Beyt (as)’in) k\u00fcll\u00ee ve umum\u00ee imametini arz-u niyaz eylemi\u015f, Cenab-\u0131 Hakk taraf\u0131ndan da bu kutlu nesil (Al-i Muhammed (as) intihab edilmi\u015ftir… (Y\u00fcce Rabbimiz (cc), bizleri nurlu yollar\u0131n\u0131 izlemeye muvaffak k\u0131ls\u0131n!.. Amin!…)…<\/p>\n

[4]<\/a> Hazret-i \u0130brahim’in (as): “…Z\u00fcrriyetimden de!<\/strong> (\u0130mamlar k\u0131l!)…” du\u00e2s\u0131<\/strong><\/em>na verilen, “…Ahdim, zalimlere de\u011fil!”<\/strong> [Bakara(2): 124] \u0130l\u00e2h\u00ee cevab\u0131: “Zalim<\/strong><\/em> (<\/strong><\/em>g\u00fcnahk\u00e2r)<\/strong><\/em> olmayan z\u00fcrriyetine de bu (<\/strong><\/em>\u0130mam k\u0131lma) ahdim ‘tenav\u00fcl’ eder! (<\/strong><\/em>d\u00f6ner)…”<\/strong><\/em> anlam\u0131nda olmaktad\u0131r. Ki; Al-i \u0130brahim<\/strong><\/em> ve O’nun iki dal\u0131<\/strong><\/em> olan Al-i Ya’kub<\/strong><\/em> ve Al-i Muhammed<\/strong><\/em>in (sav), gerek beraberce, gerekse ayr\u0131 ayr\u0131 sonsuz \u0130l\u00e2h\u00ee ni’metlere m\u00fcsta\u011frak bulunduklar\u0131 izahtan v\u00e2restedir… [Mesel\u00e2; [Maide(5): 3], [Y\u00fbsuf(12): 6,100], [Neml(27): 15-17], [Enbiya(21): 69-74], [Saffat(37): 97-126];<\/p>\n

Hele; “Allahumme salli ala Muhammedin ve ala al-i Muhammedin]…”<\/strong><\/em> M\u00fcbarek sal\u00e2t\u0131 ve duas\u0131, as\u0131rlar boyu t\u00fcm \u00fcmmetin namaz<\/strong><\/em>da ve namaz d\u0131\u015f\u0131nda vird-i zeban\u0131 olmu\u015ftur. (Bak\u0131n\u0131z du\u00e2 i\u00e7in, ‘Savaik’ul-M\u00fchrika’dan naklen, El-\u011eadir: 2\/303; Beyhak\u00ee ve D\u00e2rekutn\u00ee’den naklen, Es-Sav\u00e2ik: 139).<\/p>\n

[5]<\/a> “Ger\u00e7ekten Allah size, emanetleri ehil olanlara vermenizi, insanlar aras\u0131nda h\u00fckmetti\u011finiz zaman adaletle h\u00fckmetmenizi emreder. Allah size ne kadar g\u00fczel \u00f6\u011f\u00fct veriyor! \u015e\u00fcphesiz Allah, her\u015feyi i\u015fitici ve g\u00f6r\u00fcc\u00fc oland\u0131r!…”<\/strong> [Nisa(4): 58] ayet-i kerimesi muvacehesinde, ki\u015finin ehil<\/strong><\/em> olan o\u011flunu-karde\u015fini ve sair yak\u0131nlar\u0131n\u0131 ihmal veya g\u00f6zard\u0131 etmesi caiz de\u011fildir. Burada akraba ile sair insanlar aras\u0131nda fark yoktur. \u0130slam’da saltanat<\/strong><\/em> (krall\u0131k) sistemi yoktur, fakat bu; ehil olan evlad\u0131n, emanetten (y\u00f6netimden) mahrum b\u0131rak\u0131laca\u011f\u0131 anlam\u0131nda asla de\u011fildir. Buradaki fark\u0131n, temyizi \u015fartt\u0131r. Mevcut olan ehil akraba<\/em>n\u0131n tercihi, yakinen tan\u0131yabilme<\/strong><\/em> imkan\u0131n\u0131n bulunmas\u0131ndan dolay\u0131 da gereklidir. Zira; ehil olan\u0131n-olmayan\u0131n tesbiti, yakinen tan\u0131ma ve tahkik ile m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bu da, en fazla, yak\u0131n akraba hususunda veya o d\u00fczeyde yak\u0131n olanlar<\/strong><\/em>da ger\u00e7ekle\u015febilir. Onun i\u00e7in, bir k\u0131s\u0131m peygamberler (as) bu hususu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne alm\u0131\u015f, \u00e7ocuklar\u0131 ve karde\u015fleri bulunmad\u0131\u011f\u0131 durumlarda ise, l\u00fctfedilmesi i\u00e7in Cenab-\u0131 Hakk’a du\u00e2 <\/em>ve niyaz<\/em>da bulunmu\u015flard\u0131r. Ki, az evvelce de i\u015faret etmi\u015ftik…<\/p>\n

[6]<\/a> N\u00fcb\u00fcvvet makam\u0131n\u0131n emin<\/em> temsilcileri olan peygamberlerin, her bak\u0131\u015f\u0131 ve t\u00fcm de\u011fer yarg\u0131lar\u0131n\u0131n Allah i\u00e7in<\/strong><\/em> oldu\u011fu-olaca\u011f\u0131, iman\u00ee ve bedih\u00ee bir hakikattir. Yoksa, fan\u00ee-d\u00fcnyev\u00ee ve \u0131rs\u00ee bir tensib ve tercihleri asla s\u00f6z konusu de\u011fildir. \u0130\u015fte; Hazret-i Ya’kub (as)’un, o kadar \u00e7ocuklar\u0131 i\u00e7erisinde Hz. Y\u00fbsuf a kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 muhabbeti, Resul-\u00fc Ekrem (sav)’in de keza \u00e7ocuklar\u0131 i\u00e7erisinde Hz. Zehra (as)’ya kar\u015f\u0131 e\u015fsiz ilgi ve al\u00e2kas\u0131, t\u00fcm akrabalar\u0131 i\u00e7erisinde de Hz. Ali (as)’ye fart-\u0131 muhabbeti<\/em> ve misilsiz ra\u011fbeti, sadece onlar\u0131n (as), b\u00fcy\u00fck ve kutsal manev\u00ee ve ruh\u00ee makamlar\u0131ndan ve azametlerinden dolay\u0131d\u0131r, ba\u015fka de\u011fil… Ki; “Fat\u0131ma benden bir par\u00e7ad\u0131r, O’nu \u00fczen beni \u00fczer, O’nu yoran beni yorar!…” <\/em>(Tirmiz\u00ee: 6\/361); “Fat\u0131ma, cennet kad\u0131nlar\u0131n\u0131n seyyidesidir!…”<\/em> (Tirmiz\u00ee: 6\/312, 375); “Resululah (as)’a insanlar aras\u0131nda en sevgili olan\u0131 Fat\u0131ma; erkekler aras\u0131nda ise, Ali idi…”<\/em> (Tirmiz\u00ee: 6\/364); “Resulullah (as)’a her y\u00f6n\u00fcyle benzeyen Fat\u0131ma idi. Resululah, O ‘nun \u00f6n\u00fcnden kalkar, sayg\u0131 ve sevgiyle O’nu kucaklar, aln\u0131ndan \u00f6perdi!… “<\/em> (Tirmiz\u00ee: 6\/363-364) gibi., nice hadis-i \u015ferifler ve Kevser-i nesl-i Neb\u00ee<\/strong><\/em> (as) olu\u015fu gibi nur\u00e2n\u00eeyeti, Hz. Fat\u0131ma’n\u0131n y\u00fcce makam\u0131n\u0131 ve Resul-\u00fc Ekrem (sav)’in O’na ve Hz. Ali’ye tevecc\u00fch\u00fcn\u00fcn \u0130l\u00e2h\u00ee ve\u00e7hesini ve hikmetini g\u00f6stermektedir…<\/p>\n

[7]<\/a> \u0130slam’\u0131n ve toplum<\/em>un a\u011f\u0131r<\/strong><\/em> sorumlulu\u011funu ve \u00f6nderli\u011fini \u00fcstlenen zevat\u0131n, yak\u0131n-samimi-ciddi ve g\u00fc\u00e7l\u00fc yard\u0131mc\u0131lara ihtiya\u00e7lar\u0131 olaca\u011f\u0131 ma\u2019lum<\/em>dur. Bunun ilk akla gelecek olanlar\u0131 da, elbette evlat<\/strong><\/em> ve karde\u015f <\/strong><\/em>ba\u015fta olmak \u00fczere, yak\u0131n akrabalard\u0131r. Onun i\u00e7in, “Hz. Musa (as), karde\u015fi Harun’u, Resul-\u00fc Ekrem (sav) de karde\u015fim!<\/strong><\/em> dedi\u011fi \u0130mam-\u0131 Ali (as)’yi vezir<\/strong><\/em> ve vasi<\/strong><\/em> edinmi\u015ftir. [T\u00e2-h\u00e2(20): 29-32]; [\u0130bn-i Esir: 2\/64];<\/p>\n

Bu \u0130l\u00e2h\u00ee hikmet ve ger\u00e7ek i\u00e7indir ki: “\u00d6nce en yak\u0131n akraban\u0131 inzar et!…”<\/strong> [\u015eu\u00e2ra(26): 214] ayetinin n\u00fczul\u00fc ile birlikte, Y\u00fcce Resul (as), hemen bunu uygulamaya koyulmu\u015ftur. (\u0130bn-i Esir: 2\/61-67) Ve yine Resul-\u00fc Ekrem (sav), Medine<\/em>‘ye hicretinde, dedesi Abdulmuttalib’in annesi<\/em>nin akrabalar\u0131 olan Ben-i Neccar<\/strong><\/em> i\u00e7in ‘day\u0131lar\u0131m!’<\/strong><\/em> diye iltifatta bulunmu\u015f, onlar\u0131n fiil\u00ee deste\u011fini sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. (\u0130bn-i Esir: 2\/110; Tabakat-\u0131 \u0130bn-i Sa’d: 1\/235; Buhar\u00ee: 4\/266)…<\/p>\n

[8]<\/a> “Peygamberler miras b\u0131rakmaz!…”, “Bize miras\u00e7\u0131 olunmaz!…”<\/em> (M\u00fcslim (terc): 8\/502-516; (Arap\u00e7a): Cihad\/49-52, 54, 56; Buhar\u00ee: Humus: 1; Fezail\/12, Me\u011fazi\/14, 38…; Tirmiz\u00ee: Siyer (terc): 43, 3\/171; Muvatta: Kelam\/27; M\u00fcsned-i Ahmed: 1\/1, 4, 6, 9-10…; hadis-i \u015ferifi, peygamberlerin me\u015fgaleleri<\/strong><\/em>nin m\u00e2hiyetine dikkat \u00e7ekmekte, d\u00fcnya ve emtias\u0131na, mal ve m\u00fclke \u00f6nem vermediklerini ve onlar i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131klar\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r. Yoksa; hasb’el-kader kalm\u0131\u015f ve b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f olan mallar\u0131, miras\u00e7\u0131lar\u0131na verilmez! <\/strong><\/em>demek de\u011fildir. B\u00f6yle bir yorumun, ne aklen, ne de dinen hi\u00e7bir dayana\u011f\u0131 olamaz!<\/p>\n

Zira; peygamberlerin \u00e7ocuklar\u0131 ve di\u011fer miras\u00e7\u0131lar\u0131 da insan<\/strong><\/em>d\u0131r ve be\u015fer\u00ee ihtiya\u00e7lar\u0131 olacakt\u0131r. Zaten, sadaka<\/strong><\/em> almalar\u0131 da memnu’ olan peygamber \u00e7ocuklar\u0131 ve akrabalar\u0131n\u0131n durumu ne olacak? \u00d6z babalar\u0131n\u0131n mallar\u0131na bile sahip \u00e7\u0131kamayacaklarsa, kimin mal\u0131 ile ge\u00e7ineceklerdir? “S\u00fcleyman Davud’a v\u00e2ris oldu!”<\/strong> [Neml(27): 16] ayeti, mutlak iken, onu s\u0131rf n\u00fcb\u00fcvvet <\/strong><\/em>ile s\u0131n\u0131rlamak, izah\u0131 m\u00fcmk\u00fcn olmayan bir yanl\u0131\u015fl\u0131k oldu\u011fu a\u00e7\u0131kt\u0131r. Mal kalm\u0131\u015f ise, onu kim alacak?… “B\u0131rak\u0131lan mal sadakad\u0131r!”<\/em> il\u00e2vesi<\/em>nin, hi\u00e7bir akl\u00ee ve \u015fer’\u00ee izah\u0131 olamaz. Ki\u015finin sadakas\u0131 bile en yak\u0131n akrabas\u0131na verilmesi<\/strong><\/em> \u015fer’\u00ee gereklilik iken, normal miras\u0131n bile evlada verilmemesi, ger\u00e7ekten b\u00fcy\u00fck bir haks\u0131zl\u0131k olarak tezah\u00fcr etmektedir. Hele humus<\/strong><\/em> gibi.. bir hakk\u0131n<\/em> bile s\u00f6z konusu edilmedi\u011fi bir mektep<\/em>te, (Ehl-i S\u00fcnnet’te), Peygamber (as) evlad\u0131n\u0131n ne kadar garip ve ma\u011fdur olaca\u011f\u0131, fakr-u zaruret i\u00e7erisinde k\u0131vranaca\u011f\u0131, izahtan v\u00e2restedir…<\/p>\n

[9]<\/a> [Y\u00fbsuf(12): 5, 8-15]’te ge\u00e7en ve Hz. Y\u00fbsuf (as)’un karde\u015flerinin kendisine olan hasetliklerinden dolay\u0131 reva g\u00f6rd\u00fckleri muamelenin benzerini, Resulullah (sav) Efendimizin bir k\u0131s\u0131m eshab\u0131n\u0131n, \u0130mam Ali (as) ve evlad\u0131na kar\u015f\u0131 yapt\u0131klar\u0131n\u0131 ibretle-deh\u015fetle m\u00fc\u015fahede ediyoruz. \u00d6rne\u011fin;<\/p>\n

Cabir(ra)’den rivayet edilmi\u015ftir; Dedi ki: “Taif vak’as\u0131nda Resul-\u00fc Ekrem (sav) Ali’yi \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131 ve onunla ba\u015fba\u015fa konu\u015ftu, bunun \u00fczerine orada bulunanlar<\/em> (Eshab); ‘Amcas\u0131o\u011flu ile ba\u015fba\u015fa konu\u015fmas\u0131 uzad\u0131!’ dediler. <\/em>(Bunu duyan) Resul-\u00fc Ekrem (sav) buyurdu: ‘O ‘nunla gizli konu\u015fan yaln\u0131z ben de\u011filim, Allah da onunla gizli konu\u015fur(du)!… “<\/em> (Tirmiz\u00ee: 6\/277);<\/p>\n

\u0130mran bin Husayn (ra)’dan rivayet edilmi\u015ftir…: “Ali’yi, Resulullah (sav)’a \u015fikayet i\u00e7in anla\u015fan d\u00f6rt sahabe ‘Ya Resulullah! Ali’yi g\u00f6rm\u00fcyor musun?…’<\/em> (\u015e\u00f6yle \u015f\u00f6yle yapt\u0131!…) diye ayr\u0131 ayr\u0131 konu\u015ftular, Resul-\u00fc Ekrem (sav) hepsinden de y\u00fcz\u00fcn\u00fc \u00e7evirip, en sonra da, ‘Ali’den ne istiyorsunuz?.. Ali’den ne istiyorsunuz?.. Ali’den ne istiyorsunuz?.. Ali ben’den, ben de Ali’denim ve ben’den sonra Ali, her m\u00fcminin velisidir!’..”<\/em> buyurdu…” (Tirmiz\u00ee: 6\/266-267); (\u0130bn-i M\u00e2ce: 1\/205); (M\u00fcracaat:36. Mektup…)<\/p>\n

El-Ber\u00e2’dan,… “Halid, benimle Peygamber(sav)’e Ali’yi gammazlamak i\u00e7in bir mektup yazd\u0131. Peygamber(sav)’e geldim; mektubu okuyunca, ‘rengi birdenbire de\u011fi\u015fti’ ve sonra, ‘Allah ile Peygamberi ‘ni seven ve Allah ile Peygamberi’nin sevdi\u011fi bir zat i\u00e7in ne<\/em> (diyor, ve ne) d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorsun?’ dedi. Ben de, ‘Allah’\u0131n gazab\u0131ndan ve Resul\u00fc’n\u00fcn gazab\u0131ndan Allah’a s\u0131\u011f\u0131n\u0131r\u0131m!’ Ben, ancak<\/em> (Halid’den gelen) bir el\u00e7iyim!., ‘dedim ve bunun \u00fczerine Resul-\u00fc Ekrem (sav) sustu!…”<\/em> (Tirmiz\u00ee: 6\/276-277); ve bak\u0131n\u0131z; sh. 83.<\/p>\n

Bunlara ba\u015fka ilave edecek bir \u015feye gerek kalm\u0131yor. Ve b\u00f6ylece, Y\u00fcce Resul(as)’\u00fcn zaman\u0131nda ve yan\u0131nda, \u0130mam Ali(as)’ye b\u00f6yle muamele yapan bir k\u0131s\u0131m insanlar\u0131n, O Resul-\u00fc Ekrem (sav)’in bulunmad\u0131\u011f\u0131 zaman ve mekanlarda neler yapmayacaklar\u0131n\u0131 var\u0131n siz d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn!… \u0130\u015fte; \u0130mam Ali’nin ve di\u011fer Ehl-i Beyt<\/em> mensuplar\u0131n\u0131n (Allah (cc)’\u0131n sonsuz salat ve selam\u0131 hepsinin \u00fczerlerine olsun!…), Resul-\u00fc Ekrem (sav)’in irtih\u00e2linden sonra ma’r\u00fbz kald\u0131klar\u0131, tarihte emsali g\u00f6r\u00fclmeyen, ya da \u00e7ok ender g\u00f6r\u00fclen ac\u0131-k\u00f6t\u00fc ve feci muamelelerin esbab-\u0131 mucibesi<\/em>nin \u00f6nemli bir cephesi, b\u00f6ylece anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f olmaktad\u0131r!.. (Ayr\u0131ca, bkz: ‘El-M\u00fcracaat: 12.mektup)… Ve; yine bak\u0131n\u0131z; 21 nolu dipnot.<\/p>\n

[10]<\/a> Daha evvelce de yer yer i\u015faret etti\u011fimiz gibi; Ehl-i Beyt (Itret) <\/strong><\/em>ve Al-i Muhammed <\/strong><\/em>(as) kesinkes, Resulullah (sav)’\u0131n p\u00e2k nesli ve m\u00fcbarek z\u00fcrriyetleridir. \u0130sbat\u0131 i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n z\u00e2id <\/em>olaca\u011f\u0131 bu hakikat i\u00e7in, \u015fu kadar\u0131n\u0131 yine de ifade edelim:<\/p>\n

a-) Konuyla ilgili Tathir <\/strong><\/em>(Ahzab: 33) ayeti<\/strong><\/em>nde, <\/em>Peygamber Efendimiz’in (as) zevceleri i\u00e7in gelen zamirler m\u00fcennes<\/strong> <\/em>(k\u00fcnne) olarak gelmi\u015f, Ehl-i Beyt<\/strong><\/em>‘e <\/em>hitap eden, onlar\u0131n temizli\u011fini ifade eden b\u00f6l\u00fcmde gelen zamirler ise m\u00fczekker <\/strong><\/em>(k\u00fcm) diye gelmi\u015ftir. Bu zamirlerin de, ya tamam\u0131 erkek, <\/strong><\/em>veya erkek-kad\u0131n kar\u0131\u015f\u0131k <\/strong><\/em>e\u015fhas i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131, konuyla ilgilenen herkes taraf\u0131ndan bilinmektedir…<\/p>\n

b-) Tathir ayeti<\/em>nin <\/em>kendi evinde nazil oldu\u011funu bildiren ve Resul-\u00fc Ekrem (sav)’in, Ali-Fat\u0131ma-Hasan-H\u00fcseyn <\/em>(as)’\u0131 \u00e7a\u011f\u0131r\u0131p \u00fczerlerine \u00f6rt\u00fc \u00f6rtt\u00fc\u011f\u00fcne ve “Ya Rabbi! Benim Ehl-i Beyt’im bunlard\u0131r, sen bunlardan her t\u00fcrl\u00fc ‘ricsi’ gider ve onlar\u0131 tertemiz temizle!…” <\/em>(Tirmiz\u00ee: 5\/322-324; 6\/314, 362; \u0130bn-i Kesir (Terc): 12\/6552-6525; M\u00fcslim (Terc): 10\/278;…); hadis-i \u015ferifine bizzat \u015fahid olan \u00dcmm\u00fc-Seleme (ra); “Ey Allah’\u0131n Resul\u00fc! Ya ben?…” diye sordum. Allah’a (cc) andolsun ki, Resul-\u00fc Ekrem (sav) ‘Evet’ demedi!…’ <\/em>demi\u015ftir. Ba\u015fka rivayette, ‘Senin yerin ayr\u0131 ve sende de hay\u0131r var!…’ <\/em>\u015feklinde buyurduklar\u0131n\u0131 bildirmi\u015ftir. (Tirmiz\u00ee: 6\/314; \u0130bn-i Kesir: 12\/6523)…<\/p>\n

c-) Ve yine; ayn\u0131 tathir ayeti<\/em>nin <\/em>tefsirinde gelmi\u015f olan bu Kisa<\/strong> <\/em>(Aba) hadisesinde ge\u00e7en ‘Ehl-i Beyt’in, zevceler mi?’ <\/em>oldu\u011funu soran ki\u015fiye hadisin ba\u015fka bir ravisi olan Zeyd b. Erkam, \u015fu kesin ve net cevab\u0131 vermi\u015ftir: “Hay\u0131r! Allah ‘a yemin olsun! Hakikaten kad\u0131n, zaman\u0131n bir k\u0131sm\u0131nda erkekle beraber olur. Sonra onu bo\u015far da, kad\u0131n babas\u0131na ve kavmine d\u00f6ner!…”; <\/em>zaten, mezkur hadis-i \u015ferifte, “Ben size iki a\u011f\u0131r <\/em>(Sekaleyn) emanet b\u0131rak\u0131yorum!… Bunlar k\u0131yamete kadar, birbirinden ayr\u0131lmaz!… Bunlar\u0131n biri, Kur’an-\u0131 Kerim, di\u011feri ise \u0131tretim olan Ehl-i Beyt’imdir!…” <\/em>ibareleri ge\u00e7mektedir. Ki; Y\u00fcce Resul-\u00fc Ekrem (sav) zevcesi, k\u0131yamete kadar!.. <\/strong><\/em>hayatta m\u0131 kalacak? Ki, \u00fcmmet onlar\u0131n hukukuna riayet ve onlara itaat edebilsin?… (Bunun ne kadar basit ve kuru bir mant\u0131k oldu\u011fu apa\u00e7\u0131k meydandad\u0131r.)…<\/p>\n

d-) Tathir ayeti<\/em>nin <\/em>tefsirini ve izah\u0131n\u0131, bizzat Resul-\u00fc Ekrem (sav) yapm\u0131\u015f, Ehl-i Beyt<\/em>‘in, Ali-Fat\u0131ma-Hasan-H\u00fcseyn (as)<\/strong> <\/em>olduklar\u0131n\u0131, \u0131srarla ve \u00fczerlerine \u00f6rt\u00fc at\u0131p m\u00fc\u015fahhas <\/strong><\/em>\u015fekilde g\u00f6zlere g\u00f6stere g\u00f6stere.. s\u00f6ylemi\u015ftir! Ki, “\u0130nsanlara, kendilerine indirileni a\u00e7\u0131klaman i\u00e7in sana da bu Kur’an’\u0131 indirdik!.. Umulur ki d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp anlarlar!..” <\/strong>[Nahl(16): 44] ayetinin tasrihi muvacehesinde, Kur’an’\u0131 a\u00e7\u0131klamakla g\u00f6revli bulunan Y\u00fcce Resul'(as)\u00fcn, bu ayetteki Ehl-i Beyt, Ali-Fat\u0131ma-Hasan ve H\u00fcseyn<\/strong><\/em>(as)‘dir, <\/strong><\/em>dedi\u011fi ve s\u00fcrekli olarak bunu vurgulad\u0131\u011f\u0131 rivayet edilmi\u015ftir. Hatta bir rivayette tam alt\u0131 ay,<\/strong> <\/em>di\u011ferine g\u00f6re de yedi ay <\/strong><\/em>boyunca, her sabah namaz\u0131 \u00f6ncesinde, Hazret-i Ali’nin ve Fat\u0131ma’n\u0131n evlerinin kap\u0131s\u0131nda durup, “Ey Ehl-i Beyt, namaz!, namaz!, diyerek tathir ayetini okumaya devam etmi\u015ftir!…” <\/em>(Tirmiz\u00ee: 5\/324; \u0130bn-i Kesir, Ahmed \u0130bn-i Hanbel’den naklen: 12\/6520-6521)…<\/p>\n

Bu kadar a\u00e7\u0131k deliller kar\u015f\u0131s\u0131nda, Y\u00fcce Resul’\u00fcn (as) sarih beyanlar\u0131na ra\u011fmen, h\u00e2l\u00e2 inat ve taassub<\/em>la hareket ederek Y\u00fcce Resul’\u00fcn (as) izah\u0131nm\u0131n-beyan\u0131n\u0131n aksine ve z\u0131dd\u0131na beyanlarda bulunanlar i\u00e7in, hi\u00e7bir s\u00f6z s\u00f6ylenemez!… \u00dcstelik, bunun d\u0131\u015f\u0131nda daha pek \u00e7ok deliller de s\u00f6z konusu olmu\u015ftur. Ki; [Al-i \u0130mran(3): 61] ayeti (m\u00fcbahele ayeti diye i\u015ftihar bulmu\u015ftur.) i\u00e7inde ge\u00e7en ebnaena<\/strong> <\/em>ve nisaena <\/strong><\/em>(\u00e7ocuklar\u0131m\u0131z-kad\u0131nlar\u0131m\u0131z) ifadesi<\/em>nin <\/em>bile, zevcelere de\u011fil ehl-i kisa <\/strong><\/em>(veya ehl-i aba) denen Hazret-i Ali, Fat\u0131ma, Hasan ve H\u00fcseyn’e (as) raci ve ait olduklar\u0131n\u0131 nass\u0131n kendisinde ve ilgili kaynaklarda g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fck. (Yine de bkz.; M\u00fcslim(terc): 10\/245; Tirmiz\u00ee: 6\/276, 304-306; \u0130bn-i Esir: 2\/270-271; Tefsir-i Raz\u00ee(terc): 6\/370-371; \u0130bn-i Kesir(terc): 4\/1270-1271); \u0130laahir… Hul\u00e2sa, bu ayette ge\u00e7en \u00e7ocuklar\u0131m\u0131z<\/strong> <\/em>ile Hazret-i Ali, Hasan ve H\u00fcseyn (as)’in, kad\u0131nlar\u0131m\u0131z <\/strong><\/em>ile de, Hazret-i Fat\u0131ma (as)’n\u0131n kasdedildi\u011fine, t\u00fcm m\u00fcfessirler ittifak etti\u011fi halde (Tefsir-i Raz\u00ee: 6\/371), yine de yeri geldik\u00e7e, te’vil<\/strong> <\/em>yollar\u0131yla bir k\u0131s\u0131m zevat taraf\u0131ndan konu, s\u00fcrekli olarak sapt\u0131r\u0131lmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131lmakta, en az\u0131ndan m\u00fcbhemlik <\/em>ve evham \u00eer\u00e2s <\/em>edilerek, Ehl-i Beyt’in hidayet rehberli\u011fi ve y\u00f6nlendiricili\u011fi <\/strong><\/em>nisyana g\u00f6m\u00fclmek istenmektedir!… Heyhat!…<\/p>\n

[11]<\/a> \u0130bn-i Hi\u015fam: 1\/327; \u0130bn-i Esir: 2\/57.<\/p>\n

[12]<\/a> \u0130bn-i Esir: 2\/64; M\u00fcsned-i Ahmed: 1\/109, 111, 331; ve…<\/p>\n

[13]<\/a> Tirmiz\u00ee: 6\/272-273; Tabakat-\u0131 \u0130bn-i S’ad: 3\/22; \u0130bn-i M\u00e2ce: 1\/208; K. Ummal: 6\/154.<\/p>\n

[14]<\/a> ‘M\u00fctevatir-i Kafi olan bu konu i\u00e7in, kaynak vermek \u00e7ok z\u00e2id olacakt\u0131r. Zira; aksine bir haber ve rivayet, (zay\u0131f ve uydurma da olsa) asla v\u00e2rid de\u011fildir. Demek ki, \u015feytanla\u015fm\u0131\u015f bulunan en az\u0131l\u0131 d\u00fc\u015fmanlar dahi, bu konuda bir \u015feyler uydurma\u011fa c\u00fcr’et edememi\u015flerdir!…<\/p>\n

[15]<\/a> Tirmiz\u00ee: 6\/273-277, 361, 364; \u0130bn-i M\u00e2ce: 1\/198-200; \u0130.Kesir: 5\/2390; 13\/7101.<\/p>\n

[16]<\/a> Tirmiz\u00ee: 6\/270, 271, 282; M\u00fcslim (terc): 1\/346; (Arap\u00e7a): K. \u0130mam: 33\/131.<\/p>\n

[17]<\/a> Tirmiz\u00ee: 6\/277.<\/p>\n

[18]<\/a> \u0130bn-i Esir: 2\/147; Tirmiz\u00ee: 6\/267, 272; \u0130bn-i M\u00e2ce: 1\/205.<\/p>\n

[19]<\/a> Tirmiz\u00ee: 6\/268.<\/p>\n

[20]<\/a> M\u00fcslim: 10\/243-246; Tirmiz\u00ee: 6\/275, 279; \u0130bn-i M\u00e2ce: 1\/210; M\u00fcracaat\/28, 32, 34. mektuplar; Hakim: 3\/165-166; M\u00fcsned: 1\/98; Edeb’\u00fcl-M\u00fcfred(terc): 2\/180-181.<\/p>\n

[21]<\/a> M\u00fcsned- i Ahmed: 3\/17; Hakim (M\u00fcstedrek): 3\/127; Tirmiz\u00ee: 6\/274; Tarih-i Ba\u011fdat: 11\/204; Tehzib’\u00fcl-Asar (\u0130bn-i Cerir): 1\/89.<\/p>\n

[22]<\/a> “O\u011fullar\u0131m\u0131z ve kad\u0131nlar\u0131m\u0131z…”<\/strong> <\/em>[Al-i \u0130mran(3): 61]’e telmihen; Muhibbu’t-Taber\u00ee-Riyad’un-Nadra’dan (2\/222’den) naklen, \u0130slam Tarihi (As\u0131m Koksal) Medine d\u00f6nemi: 3\/41.<\/p>\n

[23]<\/a> Hen\u00fcz Resulullah (Aleyhi ve Alihi Vesellem) zaman\u0131nda ba\u015flayan, Ehl-i Beyt’<\/em>e <\/em>y\u00f6nelik so\u011fuk muamele, \u0130rtihal-i Neb\u00ee (as) ile biraz daha artm\u0131\u015f, Ben-i \u00dcmeyye vb., Ben-i Ha\u015fim<\/strong><\/em>‘e <\/em>rakip kabile mensuplar\u0131n\u0131n gizli ve sinsi \u00e7abalar\u0131 ile gittik\u00e7e dozunu artt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Ben-i Sakife<\/strong> <\/em>diye adland\u0131r\u0131lan, bir k\u0131sm\u0131n\u0131n samimi, ama safiy\u00e2ne ve gafil\u00e2ne i\u015ftirak etti\u011fi, \u0130mam-\u0131 Ali<\/strong><\/em>‘nin saf d\u0131\u015f\u0131 edilmesini hedef alan me\u015f’um olaydan itibaren, Ehl-i Beyt<\/strong> <\/em>(as)’in yaln\u0131zl\u0131\u011fa itilmeye, eski has\u0131mlar\u0131n de\u011fi\u015fik boyutta intikam duygular\u0131n\u0131n kabarmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 tarih\u00ee bir v\u00e2k\u0131\u00e2 olarak m\u00fc\u015fahede edilmektedir.<\/p>\n

Bundan dolay\u0131d\u0131r ki, Resul-\u00fc Ekrem (sav) taraf\u0131ndan s\u00fcrekli olarak \u0130mam Ali ve di\u011fer Ehl-i Beyt (as) efrad\u0131 teselli edilmi\u015f, \u00fcmmetin \u015fefkat-merhamet-h\u00fcrmet ve muhabbet duygular\u0131na hitap edilerek, hakikat<\/strong> \u00f6nderleri<\/strong><\/em>nin <\/em>hak ve hukuklar\u0131na riayet edilmesine dikkat \u00e7ekilmi\u015ftir. Fakat, ne \u00e7are ki; ezel<\/em>de yaz\u0131lm\u0131\u015f bulunan \u0130l\u00e2h\u00ee kader hakim olmu\u015f, zalim-mazlum, hakl\u0131-haks\u0131z kampla\u015fmas\u0131<\/strong> <\/em>o d\u00f6nemde de (\u00fcmmet aras\u0131nda bile) ba\u015f g\u00f6stermi\u015f ve bu g\u00fcne kadar da varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 devam ettirmi\u015ftir.<\/p>\n

\u0130\u015fte; bu c\u00fcmleden olarak, ba\u015fta \u0130mam-\u0131 Ali ve \u0130mam H\u00fcseyn (as) bulunmak \u00fczere, Ehl-i Beyt’<\/strong><\/em>in <\/em>(as) ma’ruz kald\u0131\u011f\u0131 mihnet-me\u015fakkat-zul\u00fcm ve ihanetlerin (t\u00fcm boyutlar\u0131) siyer ve tarih kitaplar\u0131m doldurup-ta\u015f\u0131rmakta oldu\u011fu bilinmektedir. Bunlar\u0131n tekrar\u0131 z\u00e2id olaca\u011f\u0131ndan, sadece (haf\u0131f\u0131nden-\u015fiddetlisine kadar..) birer \u00f6rnekle iktifa ederken, tafsilat\u0131n\u0131 ve olaylar\u0131n serencam\u0131n\u0131, ilgili mecmualara ve kaynaklara havale ediyor, sadece Ehl-i Beyt<\/strong><\/em>‘in <\/em>hakkaniyetine i\u015faret etmekle yetiniyoruz. Bunlar\u0131 birka\u00e7 k\u00fc\u00e7\u00fck ve k\u0131sa maddeler halinde (kaynaklardan nakletmek suretiyle) \u015fu \u015fekilde s\u0131ralayabiliriz:<\/p>\n

a-) Ben-i Sakife’de hilafet makam\u0131na (habersiz-isti\u015faresiz) se\u00e7ilen halife Hz. Ebu Bekir’e biat <\/strong><\/em>etmeyen Hazret-i Ali (as), gerek\u00e7e olarak:<\/p>\n

“… Biz bu ‘i\u015f’te (hilafette) kendimiz i\u00e7in bir (hak) ve nasib g\u00f6r\u00fcyorduk. Ama, bize kar\u015f\u0131 ‘istibdad’ g\u00f6sterildi!.. Biz de g\u00fccendik!..” <\/em>dedi… Fedek’teki mir\u00e2s\u0131n\u0131 kendisine vermeyen Hz. Ebu Bekir’den g\u00fccenen Hazret-i Fat\u0131ma (as) da, bundan (ve hilafet i\u015finden) dolay\u0131; “Ebu Bekir ‘e g\u00fccendi ve kendisini terk etti, vefat edinceye kadar onunla konu\u015fmad\u0131… Vefat etti\u011fi vakit, onu Ali geceleyin defnetti. Onun vefat\u0131n\u0131 Ebu Bekir’e haber vermedi…” <\/em>[M\u00fcslim (Terc): 8\/510-511;…]<\/p>\n

b-) Hem; Hz. Ebu Bekir’in, kendisinden sonra, halife olarak Hz. \u00d6mer’i istihlaf <\/strong><\/em>etmesi ve yine Hazret-i Ali’ye (as) halifeli\u011fin <\/strong><\/em>verilmemesi, a\u00e7\u0131k\u00e7a bir k\u0131s\u0131m nefsan\u00ee ve kavm\u00ee duygu ve endi\u015felere dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131, bizzat Hz. \u00d6mer itiraf etmektedir:<\/p>\n

“…\u00d6mer, \u0130bn-i Abbas’a: ‘Ali ni\u00e7in bize iltihak etmedi?..’ \u0130bn-i Abbas: ‘Bilmiyorum’! dedi. \u00d6mer: ‘Senin baban, Peygamber’in amcas\u0131 idi, sen de O’nun amcas\u0131 o\u011flu idin. O halde sizin kabileniz <\/em>(olan Kurey\u015f), size niye m\u00fczaheret etmedi?’ \u0130bn-i Abbas, yine: ‘Bilmiyorum!’ dedi. Yine \u00d6mer: ‘Ben kabilenizin <\/em>(Kurey\u015f’in) sizi ni\u00e7in \u0130mam <\/em>(Reis) tan\u0131mak istemedi\u011fini biliyorum!’ Dedi. \u0130bn-i Abbas: ‘Ni\u00e7in?’… diye sordu. \u00d6mer: ‘\u00c7\u00fcnk\u00fc, ‘peygamberlikle’ ‘halifeli\u011fin’ ayn\u0131 ailede <\/em>(Ben-i Ha\u015fim’de) cem’ olup birle\u015fmesini istemiyorlar da ondan!…’ … Yine \u00d6mer: ‘Halk\u0131n, s\u0131rf sizin kabilenize <\/em>(Ben-i Ha\u015fim’e) kar\u015f\u0131 duyduklar\u0131 husumet ve haset y\u00fcz\u00fcnden sizi <\/em>(Ali’yi) hilafetten <\/em>(Devlet Reisli\u011finden) mahrum b\u0131rakt\u0131klar\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcndeymi\u015fsiniz. <\/em>(Do\u011fru mu?)’ \u0130bn-i Abbas: ‘Husumet <\/em>(d\u00fc\u015fmanl\u0131k) i\u00e7in bir \u015fey s\u00f6ylemek istemem. \u00c7\u00fcnk\u00fc o, g\u00fcn gibi a\u015fik\u00e2rd\u0131r!… ‘Hasede’ gelince: Bunda da hayret edilecek bir \u015fey yoktur! Zira, \u015feytan da \u00c2dem’e haset etmemi\u015f miydi? Hepimiz de \u00c2dem’in \u00e7ocuklar\u0131y\u0131z. Hased’e kurban olursak, hayret etmemeliyiz!…’ dedi. \u00d6mer de: ‘Ben-i Hasim’in, kalplerini eski davalardan ve intikamlardan temizlememi\u015f (?) olmalar\u0131, \u00e7ok ‘\u015fayan-\u0131 teess\u00fcf d\u00fcr!’ dedi. \u0130bn-i Abbas da: ‘Ha\u015fim O\u011fullar\u0131 hakk\u0131nda, pek o kadar a\u011f\u0131r konu\u015fmay\u0131n\u0131z! \u00c7\u00fcnk\u00fc Peygamber de onlardand\u0131r!…’ dedi. \u00d6mer: ‘O halde, bu konuyu kapatal\u0131m’; \u0130bn-i Abbas da olur ! dedi. <\/em>(Taber\u00ee ‘den, Asr-\u0131 Saadet: 4\/321)<\/p>\n

Bizzat Hz. \u00d6mer, a\u00e7\u0131k\u00e7a Ha\u015fimo\u011fullar\u0131na g\u00fcvenmedi\u011finden dolay\u0131!<\/strong> <\/em>onlara devlet kadrolar\u0131nda g\u00f6rev vermediklerini de ifade etmektedir. (Asr-\u0131 Saadet: 4\/443; Fakat; Ben-i \u00dcmeyye’nin gen\u00e7 ve sefih tak\u0131m\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131na, maalesef \u00f6nemli g\u00f6revler verilmi\u015ftir!…)<\/p>\n

c-) Resulullah (sav), Ezv\u00e2c-\u0131 Tahir\u00e2t\u0131na: “\u0130\u00e7inizden birisi, m\u00fchim bir f\u0131tne’nin ba\u015f\u0131na ge\u00e7ecek ve etraf\u0131nda \u00e7ok insanlar katledilecek!…” <\/em>demi\u015f, ve “Ke\u015fke Hev’eb k\u00f6peklerinin hanginize uluyaca\u011f\u0131n\u0131 bir bilseydim!..” <\/em>diye sitemlerini belirtmi\u015f, Cemel olay\u0131<\/strong><\/em>nda, Hev’eb k\u00f6peklerinin kendisine<\/strong> ulumas\u0131 <\/strong><\/em>\u00fczerine, Hz. Ai\u015fe; ellerini dizlerine vurarak, “Ben’i geri \u00e7eviriniz! Vallahi ben, <\/em>(Resulullah’\u0131n bahsetti\u011fi) Hev’eb k\u00f6peklerinin kendisine uludu\u011fu kad\u0131n\u0131m!” <\/em>diyerek, elim \u00fcz\u00fcnt\u00fcs\u00fcn\u00fc dile getirmi\u015ftir. [Bak\u0131n\u0131z, \u0130bn-i Esir: 3\/214; Mektubat (B.Said-i N\u00fbrsi): 90; Hakim, Kenz’ul-Ummal vs.’den naklen, Fedail-i Hamse: 2\/369-374];<\/p>\n

Ayn\u0131 vak’ada \u00f6nc\u00fcl\u00fck yapanlardan Z\u00fcbeyr bin Avvam’a, Emir’el M\u00fc’minin Hazret-i Ali (as): “Biz ensardan bir toplulu\u011fun sofras\u0131ndayd\u0131k, sen de vard\u0131n, Resulullah (sav) beni i\u015faret ederek sana, ‘O’nu sever misin?’ buyurmu\u015ftu! Sen, ‘Ne mani var?’ deyince; ‘Ama sen, O’nun aleyhinde ayaklanacak, O’nunla sava\u015facaks\u0131n ve bu durumda sen, zalim olacaks\u0131n!’ demi\u015fti!..; Sen hat\u0131rlam\u0131yor musun bunu?…” <\/em>dedi. Bunu hat\u0131rlayan Z\u00fcbeyr, b\u00fcy\u00fck bir nedamet ile geri d\u00f6nmenin yolunu aram\u0131\u015ft\u0131r. [Bak\u0131n\u0131z; \u0130bn-i Esir: 3\/246-247; Mektubat (h\u00fclaseten): 90; ve bir\u00e7ok kaynaktan naklen, Fedail-i Hamse: 2\/364-369];<\/p>\n

“…Kim ki (biat) ahdini bozarsa, ancak kendi aleyhine bozmu\u015f olur…” <\/strong>[Feth(47): 10] Ayetine masadak olan Eshab-\u0131 Cemel, <\/strong><\/em>hadis-i \u015ferifte nakisin <\/strong><\/em>diye tesmiye edilmi\u015f (Mektubat: 90), Hazret-i Ali (as) de, bunlarla sava\u015fmakla emrolundu\u011funu bildirmi\u015ftir. (Nehc’\u00fcl Bel\u00e2\u011fa, 26 no\u2019lu Kasia hutbesi.)<\/p>\n

\u0130lk biat edenlerden oldu\u011fu halde (\u0130bn-i Esir: 3\/195, 235), sonradan nakisin<\/strong><\/em>den <\/em>(biatlar\u0131ndan cayanlardan, hak \u00f6nc\u00fcye itaatten ayr\u0131lanlar<\/em>dan) olan Talha ve Z\u00fcbeyr’e Ehl-i Beyt (as)’ten olan Emir’\u00fcl-M\u00fc’minin \u0130mam Ali (as):<\/p>\n

“\u0130pli\u011fini sa\u011flamca b\u00fckt\u00fckten sonra, \u00e7\u00f6z\u00fcp-bozan <\/strong>(kad\u0131n) gibi olmay\u0131n! Bir toplum, di\u011fer bir ‘toplum’dan <\/strong>(say\u0131ca ve malca) daha \u00e7ok oldu\u011fu i\u00e7in yeminlerinizi, aran\u0131zda bir fesat aleti edinmeyin! \u00c7\u00fcnk\u00fc Allah, bununla sizi imtihan etmektedir. Hakk\u0131nda ihtilafa d\u00fc\u015fmekte oldu\u011funuz \u015feyi, k\u0131yamet g\u00fcn\u00fcnde mutlaka size a\u00e7\u0131klayacakt\u0131r!” <\/strong>[Nahl(16): 92] “O g\u00fcn Allah, onlara hak <\/strong>(ettikleri) cezalar\u0131n\u0131 tam verir ve onlar da bilirler ki, Allah apa\u00e7\u0131k hakt\u0131r!…” <\/strong>[Nur(24): 25) Ayetleriyle mukabelede bulunur. (\u0130bn-i Esir: 3\/246)<\/p>\n

d-) <\/strong>Kas\u0131tin <\/strong><\/em>(haktan sapanlar-ba\u011fi olanlar) diye tesmiye edilen Ehl-i S\u0131ffin <\/strong><\/em>(Mektubat: 90; Nehc’\u00fcl Bela\u011fa, hutbe no: 16) bir \u00e7ok hadis-i \u015feriflerde takbih edilmi\u015f, fitnelerinden korunmalar\u0131 i\u00e7in \u00fcmmet, Y\u00fcce Resul (as) taraf\u0131ndan yer yer \u00eekaz edilmi\u015ftir. Ba\u015ftan ba\u015fa yalan-hile-zul\u00fcm ve cinayet temeli \u00fczerine oturmu\u015f bulunan ve Kelime-i Habise <\/strong>– \u015eecere-i Habise<\/strong> <\/em>[\u0130brahim(14): 26] ile \u015eecere-i Mel’une<\/strong> <\/em>[\u0130sra(17): 60]’nin m\u00fccessem bir tims\u00e2li olan Ben-i \u00dcmeyye<\/strong> <\/em>s\u00fcfeh\u00e2s\u0131, \u00d6z Muhammed\u00ee \u0130slam<\/strong><\/em>‘\u0131n <\/strong><\/em>temeline dinamit koyan, nifak\u00ee-inhiraf\u00ee bir \u0130slam\u00ee anlay\u0131\u015f\u0131n b\u00e2n\u00eesi olmu\u015f, \u00e2deta bunu tarih\u00ee bir mekteb <\/strong><\/em>haline getirmi\u015ftir…<\/p>\n

\u0130brahim’in (as) ve M\u00fbsa’n\u0131n (as) kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131kan asr\u0131n ta\u011futlar\u0131na tevar\u00fcsen <\/strong><\/em>bir \u015eecere-i Habise <\/strong><\/em>ve Mel’une<\/strong><\/em>‘yi temsil etmi\u015f, ‘\u015eecere-i Tayyibe’ <\/strong><\/em>ve M\u00fcbareke<\/strong><\/em>‘yi <\/strong>(Veraset-i N\u00fcb\u00fcvvet <\/em>ile temsil eden, Al-i Muhammed’in <\/em>(Ehl-i Beyt-i Resulullah’\u0131n (sav)) kar\u015f\u0131s\u0131na dikilmi\u015f, ezel\u00ee hak <\/strong><\/em>ve bat\u0131l <\/strong><\/em>sava\u015f\u0131n\u0131n \u015feytan\u00ee ve ta\u011fut\u00ee cephesini v\u00fcc\u00fbda getirmi\u015ftir. Ki, g\u00fcn\u00fcm\u00fcze kadar bu bat\u0131l cephe<\/em>nin <\/em>etkisi bir mekteb olarak gelmi\u015f bulunmakta, insanl\u0131\u011f\u0131n, b\u00e2husus \u0130slam \u00fcmmetinin m\u00fc\u015fahede edilen bug\u00fcnk\u00fc h\u00fcsran ve felaketinin ba\u015f m\u00fcsebbibi oldu\u011fu (\u0130slam \u0130nk\u0131lab\u0131<\/strong><\/em>‘n\u0131n <\/strong><\/em>bereketiyle, ancak) anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f olmaktad\u0131r… Kitaplar\u0131n bile isti\u00e2b edemeyece\u011fi bir vah\u015feti temsil eden bu habis \u00e7izgi<\/em>ye, i\u015faret eden birka\u00e7 ayet ve hadis vererek konuyu noktalama yoluna gidece\u011fiz. Ki, ana konu da\u011f\u0131lm\u0131\u015f olmas\u0131n…:<\/p>\n

“Kelime-i Habise’nin misali, g\u00f6vdesi yerden kopar\u0131lm\u0131\u015f, o y\u00fczden ayakta durma imkan\u0131 olmayan ‘\u015eecere-i Habise’ye benzer’…” <\/strong>[\u0130brahim(14): 26]; “Hani sana, ‘Rabbin, insanlar\u0131 \u00e7epe\u00e7evre ku\u015fatm\u0131\u015ft\u0131r!’ demi\u015ftik. Sana g\u00f6sterdi\u011fimiz o r\u00fcyay\u0131 ve Kur’an’da ‘\u015eecere-i Mel’une’yi, insanlar i\u00e7in bir fitne <\/strong>(ve imtihan) yapt\u0131k. Biz onlar\u0131 korkuturuz da bu, onlarda, b\u00fcy\u00fck bir tu\u011fyandan ba\u015fka bir \u015fey artt\u0131rmaz!…” <\/strong>[\u0130sra(17): 60]; Birbirilerinin m\u00fcradif\u0131, benzeri ve m\u00fctemmimi olan ‘Kelime-i Habise’nin te\u015fbih k\u0131l\u0131nd\u0131\u011f\u0131 \u015eecere-i Habise <\/strong><\/em>ile \u015eecere-i<\/strong> Mel’une <\/strong><\/em>i\u00e7in, \u015fu ifadelere dikkat edelim:<\/p>\n

“…Baz\u0131lar\u0131, \u015eecere-i Mel’une<\/strong><\/em>‘nin Ben-i \u00dcmeyye <\/strong><\/em>oldu\u011funu s\u00f6ylemi\u015flerdir…\/… \u0130bn-i Cerir der ki: ‘Bana Muhammed ibn Hasan… kanal\u0131yla Sehl ibn Sa’d’dan nakledildi ki, o \u015f\u00f6yle demi\u015f’: ‘Resulullah (sav) falanca(?) o\u011fullar\u0131n\u0131, minberinin \u00fczerinde maymunlar gibi z\u0131plad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce, bu, ho\u015funa gitmemi\u015f, sonunda onlar g\u00fclerek \u00f6lm\u00fc\u015fler. \u0130\u015fte bunun \u00fczerine: ‘Sana g\u00f6stermi\u015f oldu\u011fumuz r\u00fcyay\u0131, sadece insanlar i\u00e7in bir fitne (ve imtihan) k\u0131ld\u0131k!…’ ayeti nazil olmu\u015ftur…” <\/em>(\u0130bn-i Kesir (terc): 9\/4788) Bu son k\u0131s\u0131mda ismi verilmeyen ‘falanca o\u011fullar\u0131\u2019<\/em>n\u0131n Ben-i \u00dcmeyye<\/strong> <\/em>oldu\u011funu, nakletti\u011fimiz bir \u00fcst c\u00fcmledeki a\u00e7\u0131klama ortaya koymu\u015ftur. Ayr\u0131ca; \u0130mam-\u0131 Hasan-\u0131 M\u00fccteb\u00e2 (as)’dan nakledilen bir hadis-i \u015ferifte; “…Ben-i \u00dcmeyye, Peygamber ‘e (as) kendi minberi \u00fczerinde g\u00f6sterilmi\u015f ve bu <\/em>(r\u00fcya) kendisine \u00e7ok fena dokunmu\u015f…” <\/em>(Tirmiz\u00ee (terc): 5\/459); Tefsir-i H\u00e2zin’de de:<\/p>\n

“…Denildi ki: ‘Peygamber (sav) r\u00fcyas\u0131nda Hakem \u0130bn \u00dcmeyye’nin \u00e7ocuklar\u0131n\u0131, bir ‘k\u00fcre’nin etraf\u0131nda d\u00f6ner gibi, minberinin etraf\u0131nda d\u00f6nd\u00fcklerini g\u00f6rm\u00fc\u015f, bu da onun ho\u015funa gitmemi\u015fti!…’ <\/em>Bir itirazc\u0131: ‘Bu sure, Mekke’de nazil olmu\u015ftur, o iki vak’a ise Medine’de cereyan etmi\u015ftir!’ diye itiraz ederse, ona \u015f\u00f6yle cevap verilir: Olay\u0131n m\u00fc\u015fkil bir yan\u0131 ve taraf\u0131 yoktur. \u00c7\u00fcnk\u00fc, Peygamber’in (as) bu r\u00fcyay\u0131 Mekke’de g\u00f6r\u00fcp, Medine’de tahakkuk etmesi uzak g\u00f6r\u00fclemez! Kur’an’da, “\u015eecere-i Mel’une ile sadece insanlar\u0131 imtihan ettik!’ buyuruluyor. Yani, ‘zakkum a\u011fac\u0131yla…’ <\/strong>Nitekim, Allah-u Teala (cc), [Saffat(37): 62-69] ayetlerinde bu a\u011fac\u0131n niteliklerini belirtmi\u015ftir.” (Mecmuat – tefasir ile birlikte, H\u00e2zin<\/strong> <\/em>tefsiri 4\/49, 50) [D\u00fbhan(44): 43-50]’de de ayn\u0131-benzer vas\u0131flar bildirilmi\u015ftir.) Ve; \u0130mam Suyut\u00ee de, ayn\u0131 ayetin [\u0130sra(17): 60] tefsirinde, yukar\u0131da ge\u00e7en H\u00e2zin tefsirindeki bilgileri aynen verirken, ayr\u0131ca: “\u0130bn-i Ebi Hatim, \u0130bn-i Merduye, Delail-i Beyhak\u00ee ve \u0130bn-i Asakir’in, m\u00fc\u015ftereken Said bin M\u00fcseyyeb kanal\u0131yla, ‘Resulullah (as) ‘\u0131n r\u00fcyas\u0131nda Ben-i \u00dcmeyye’yi kendi minberi \u00fczerinde g\u00f6r\u00fcp, kendisine fena dokunmas\u0131 \u00fczerine, <\/em>‘Kur’an’da \u015eecere-i Mel’une ile insanlar\u0131 imtihan ettik! <\/strong>[\u0130sra(17): 60] ayet-i kerimesinin nazil oldu\u011funu…’ s\u00f6ylemi\u015ftir…” <\/em>(D\u00fcrr’\u00fcl-Mensur: 4\/191);<\/p>\n

Bu ayetlerin tafsilatl\u0131 iz\u00e2h\u0131;., bizzat Ben-i \u00dcmeyye<\/strong><\/em>‘nin h\u00e2bis, canl\u0131 varl\u0131klar\u0131 ve tarih\u00ee h\u00e2bis\u00e2ne ve mel’un\u00e2ne icr\u00e2\u00e2tlar\u0131d\u0131r. Zira; zaman ve fiiliyat\u0131n, en isabetli tefsir oldu\u011fu, ehlinin ma’lumudur…<\/p>\n

Yery\u00fcz\u00fcnde bir \u015eecere-i<\/strong> Habise <\/strong><\/em>ve Mel’une <\/strong><\/em>olarak habis meyvelerini veren bu k\u00f6ks\u00fcz mektebin bilin\u00e7li mensublar\u0131n\u0131n ak\u0131beti ise; [Saffat(37): 62-69] ile [Duh\u00e2n(44): 43-50] aras\u0131nda tafsil edilen zakkum a\u011fac\u0131<\/strong><\/em>ndan <\/em>ve onun cehennem\u00ee meyvesinden yemeleri ve Hamim<\/strong><\/em>‘den <\/em>de i\u00e7meleri, yukar\u0131daki ayetlere z\u0131t olma orada kals\u0131n, m\u00fckemmel bir \u015fekilde tamamlamakta, d\u00fcnya<\/em>daki <\/em>dalaletin ahiretteki neticesi ile tam b\u00fct\u00fcnl\u00fck arzetmektedir…<\/p>\n

Kasitun<\/strong> <\/em>(veya Kasitin) diye ifade edilen Ben-i \u00dcmeyye<\/strong><\/em>‘nin <\/em>bu vasf\u0131 da \u015fu ayet-i kerime ile ifade edilmektedir:<\/p>\n

“\u0130\u00e7imizde teslim olan <\/strong>(m\u00fcsl\u00fcman)lar da var ve<\/strong> yine i\u00e7imizde ‘Kasitun’ <\/strong>(hak yoldan sapm\u0131\u015f zalimler) de var.<\/strong> (Allah’a) teslimiyet g\u00f6steren<\/strong> kimseler, r\u00fc\u015ft\u00fc <\/strong>(hidayeti) taharri edenlerdir. Ve lakin, Kasitun <\/strong>(hidayetten sapan)lara gelince; onlar cehenneme<\/strong> odun olurlar…” <\/strong>[Cin(72): 14-15] “Kasitun, ‘Muaviye’ ve ona uyanlard\u0131r…” <\/em>(Fedail’\u00fcl-Hamse: 2\/358-363; Ayr\u0131ca; Mektubat: 90; Nehc’\u00fcl-Bela\u011fa, hutbe: 26); Ebu Eyy\u00fcb’el-Ensar\u00ee: “Resulullah (as) , Ali Bin-i Ebi Talibe, ‘Nakisin, Kasitin ve Mar\u0131kin’ ile sava\u015fmas\u0131n\u0131 buyurdu!…” <\/em>diye rivayet etmi\u015ftir. (Bir \u00e7ok kaynaktan naklen, FedaiP\u00fcl-Hamse: 2\/358-363)<\/p>\n

“…Vah Ammar! Vah Ammar! Kendisini bir ‘Fie-i Ba\u011fiye’ katledecektir. <\/em>(Ammar) onlar\u0131 cennete, onlar ise onu cehenneme davet ederler!” <\/em>(Buhar\u00ee; Tecrid-i Sarih: 2\/391-392, Z\u00fcbde: 84;,.) diyerek, Hz. Ammar’\u0131 \u015fehid eden Ehl-i S\u0131ffin<\/strong><\/em>‘in <\/em>mahiyetini de a\u00e7\u0131klam\u0131\u015f bulunan Resulullah (sav) Efendimiz, olaylar olmadan \u00f6nce \u00fcmmetini uyarmaya, hak <\/em>ve bat\u0131l cephe<\/em>yi <\/em>iyice tespit etmeye ve hakk\u0131 esas almalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131r… Fie-i Ba\u011fiye<\/strong> <\/em>ise, Hizbu\u015f\u015feytan<\/strong><\/em>d\u0131r <\/em>(Savaik: 142); \u015eu ayet-i kerimeler de, konuyla irtibatl\u0131 bulunmaktad\u0131r. Her ne kadar itiraz eden zevat bulunsa da:<\/p>\n

“E\u011fer do\u011fru s\u00f6yl\u00fcyorsan\u0131z, bu fetih hani ne zaman? Derler! De ki: ‘Fetih g\u00fcn\u00fc’nde, k\u00e2firlere imanlar\u0131 fayda vermeyecek ve kendilerine nazar edilmeyecektir. O halde, art\u0131k sen de onlardan y\u00fcz \u00e7evir! <\/strong>(neticeyi) bekle! Zaten onlar da beklemektedirler!” <\/strong>[Secde(32): 28-30];<\/p>\n

Ben-i \u00dcmeyye’<\/em>nin <\/em>nerede ise tamam\u0131, Mekke<\/strong> <\/em>fethinden de sonra Y\u00fcce Resul’e (sav) teslim olmu\u015f, do\u011frusu teslim (m\u00fcsl\u00fcman) olma zorunda kalm\u0131\u015flard\u0131r. M\u00fcsl\u00fcman olmalar\u0131 i\u00e7in, Resul-\u00fc Ekrem (sav) Efendimiz taraf\u0131ndan kendilerine m\u00fchlet verilmi\u015f, bu s\u00fcre i\u00e7erisinde de (ba\u015fka \u00e7\u0131k\u0131\u015f yollar\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131ndan dolay\u0131) m\u00fcsl\u00fcman olmak zorunda kalm\u0131\u015flard\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc, m\u00fcsl\u00fcman olmayanlar\u0131n \u00f6ld\u00fcr\u00fclmeleri s\u00f6z konusu olacak, m\u00fc\u015frik Araplar\u0131n z\u0131mm\u00ee stat\u00fcs\u00fcne ge\u00e7i\u015fleri (\u015fer’an) m\u00fcmk\u00fcn olmayacakt\u0131r…<\/p>\n

“Ben insanlarla, onlar Lailahe \u0130llallah deyinceye kadar, sava\u015fmakla emrolundum! Bunu derlerse <\/em>(ve namaz\u0131 k\u0131larlarsa) di\u011feri <\/em>(i\u00e7leri) Allah’a kalm\u0131\u015ft\u0131r!…” <\/em>[Yakla\u015f\u0131k olarak, M\u00fcslim: 1\/181-195; Tecrid-i Sarih (Buhar\u0131): 1\/38-39; (Z\u00fcbde): 21;…]; \u015eu halde, mezk\u00fbr ayette fetih g\u00fcn\u00fcnde, k\u00e2firlere imanlar\u0131 fayda vermeyecek! <\/strong>\u0130baresi, uhrev\u00ee olup, d\u00fcnyev\u00ee de\u011fildir. Zira, ayette, imanlar\u0131n\u0131 kabul etme! <\/strong>Denmemi\u015f, imanlar\u0131 kendilerine fayda vermez! <\/strong>Denmi\u015ftir. Ki, aradaki fark\u0131, \u0130bn-i Kesir’in farketmesi gerekirdi… \u00dcstelik; ‘Cel\u00e2leyn, Med\u00e2rik, Beyzav\u00ee…’ gibi m\u00fcfessirler, fetih ne zaman? <\/strong>\u0130baresini zafer, nusret fiil\u00ee durum-h\u00fck\u00fcm ve kaza <\/em>gibi .. anlamlara tefsir etmi\u015fler, fetih g\u00fcn\u00fc<\/strong> <\/em>ile de, k\u0131yamet <\/strong><\/em>ile beraber Bedir <\/strong><\/em>ve Mekke’nin fethi<\/strong><\/em>nin de kastedildi\u011fini bildirmi\u015flerdir. Ki b\u00f6ylece; mezk\u00fcr ayetler, Ben-i \u00dcmeyye<\/strong><\/em>‘nin <\/em>mahiyetine (istisnalar\u0131 olmak kayd\u0131yla) dikkat \u00e7ekmekte, h\u00e2bis durumlar\u0131n\u0131-yap\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6zler \u00f6n\u00fcne sermektedir.<\/p>\n

B\u00fct\u00fcn \u00fcmit<\/strong><\/em>lerinin <\/em>kesildi\u011fi bir durumda ister-istemez \u0130slam’a boyun e\u011fen Ben-i \u00dcmeyye<\/strong><\/em>‘nin <\/em>ve sairenin (Kurey\u015f’in) Mekke fethinden sonraki \u0130slam’a girmi\u015f olanlar\u0131, \u0130slam i\u00e7in en b\u00fcy\u00fck tehlikeyi olu\u015fturduklar\u0131 ve t\u00fcm fitnelerin ba\u015f kayna\u011f\u0131 olduklar\u0131..! kesinkes bilinmektedir.<\/p>\n

e-) “Okun ‘yay’dan f\u0131rlay\u0131p \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 gibi, dinden \u00e7\u0131kan” <\/em>olarak Y\u00fcce Resul-U Ekrem (sav) taraf\u0131ndan haber verilen ve Marikun <\/strong><\/em>(yahut Mar\u0131kin) diye tesmiye edilen Havaric<\/strong> <\/em>(Buhar\u00ee (Arap\u00e7a) tefsir: 10; Enbiya\/6; Menak\u0131b\/25; Me\u011fazi\/61; Tevhid\/26; Diyad\/6; \u0130bn-i M\u00e2ce: mukaddime\/12; (terc): 1\/292; Tecrid: 9\/301; Z. Buhar\u00ee: 639; Darim\u00ee: mukaddime\/21;.. Fedail’\u00fcl-Hamse: 400; \u0130bn-i Esir: 3\/356; Nehc’\u00fcl-Bela\u011fa; hutbe: 26; Mektubat: 90); f\u0131rkas\u0131yla Resul-\u00fc Ekrem (sav)’in emirleri do\u011frultusunda sava\u015fan (Fedail\u2019\u00fcl-Hamse: 2\/358-363) \u0130mam Ali (as), kendisini \u015fehid edecek olan \u0130bn-i M\u00fclcem’i de yakinen bilmekte olup (Mektubat: 90) ve kendisinin hidayet <\/strong><\/em>ve hak yolu temsil etti\u011fini<\/strong> <\/em>g\u00f6zleri g\u00f6rmeyenlere, havaric maktulleri aras\u0131nda bulunacak olan eli kesik ve ur’lu bir ki\u015fi<\/strong><\/em>nin <\/em>(Z\u00fc-es’S\u00fcdeyye’nin) bulunaca\u011f\u0131n\u0131 haber vermi\u015f, ayn\u0131 ni\u015fan<\/strong> <\/em>ve al\u00e2metli ki\u015fi, maktuller aras\u0131nda bulunmu\u015ftur. (\u0130bn-i Esir: 3\/355; Mektubat: 90; Buhar\u0131’den Fedail’\u00fcl-Hamse; 2\/400;…) \u0130laahir…<\/p>\n

[24]<\/a> \u0130bn-i Esir (terc.).. 2\/189-190; 3\/325; \u0130slam Tarihi (Koksal- Medine d\u00f6nemi): 6\/191; Z. Buhar\u00ee\/635; Tecrid: 9\/294-301.<\/p>\n

[25]<\/a> Bedi\u00fczzaman Said Nursi-Mektubat: 91; Kenz’\u00fcl-Ummal: 6\/155; El-M\u00fcracaat: 48. Mektup.<\/p>\n

[26]<\/a> “…Benden sonra Ehl-i Beyt (as)’ime ba\u011flan\u0131rsan\u0131z, asla sapmazs\u0131n\u0131z!..” <\/em>(Tirmiz\u00ee: 6\/313-316;…); ile “Ehl-i Beyt’im, Nuh’un gemisine benzer, binen kurtulur, binmeyen bo\u011fulur…” <\/em>(Hakim-M\u00fcstedrek: 3\/343..); “.. Nas\u0131l ki y\u0131ld\u0131zlar g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn eman\u0131 ise, Ehl-i Beyt’im de ‘yery\u00fcz\u00fcn\u00fcn eman\u0131’d\u0131r; insanlar onunla yollar\u0131n\u0131 g\u00f6rebilir!..” <\/em>(Cami’\u00fcs-Sa\u011fir (terc): 2\/58; Hakim: 3\/149; Es-Sav\u00e2ik; 150, 134) ve sair.. anlam\u0131ndaki hadisler ve daha \u00f6nce verdi\u011fimiz kesin nasslar bunu a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6stermektedir;.. tarih\u00ee ger\u00e7ekler de bunu bilfiil isbatlam\u0131\u015ft\u0131r…<\/p>\n

[27]<\/a> Hakim: 3\/343; Kenz’ul-Ummal: 1\/186; Hilyet’\u00fcl-Evliya: 4\/306; Mecmauz’Zevaid: 9\/168; Es-Sevaik’\u00fcl-Muhrika: 168.<\/p>\n

[28]<\/a> Cami’\u00fcs-Sa\u011fir (terc.) 2\/58; Hakim: 8\/149; Es-Sevaik: 150, 234.<\/p>\n

[29]<\/a> M\u00fcslim (Arap\u00e7a): 7\/122; (Terc): 10\/252; Hakim: 3\/109, 149, 533; M\u00fcsned-i Ahmed: 3\/14; Tirmiz\u00ee: (Arap\u00e7a): 5\/620; (Terc): 6\/313-316, Darim\u00ee: 2\/432; Hasais-i Nese\u00ee: 30; \u0130bn-i Kesir: 13\/7099-7101. Ve bak\u0131n\u0131z: Rahman: 31’in tefsiri i\u00e7in, Hak Din Kur”an Dili: 7\/4681<\/p>\n

[30]<\/a> Bundan dolay\u0131 da Resul-\u00fc Ekrem (sav): “Ehl-i Beyt’im hakk\u0131nda, size Allah’\u0131 hat\u0131rlat\u0131r\u0131m!… Ehl-i Beyt’im hakk\u0131nda size Allah’\u0131 hat\u0131rlat\u0131r\u0131m!… Ehl-i Beyt’im hakk\u0131nda size Allah’\u0131 hat\u0131rlat\u0131r\u0131m!…” <\/em>buyurarak, Ehl-i Beyt (as)’in hak ve hukukuna riayet edilmesini s\u00fcrekli olarak vurgulam\u0131\u015ft\u0131r! (M\u00fcsned: 4\/367; Sahih-i M\u00fcslim: 4\/1873; \u0130slam Tarihi (Koksal- Medine d\u00f6nemi): 10\/313.<\/p>\n

[31]<\/a> Hatta, peygamberler<\/strong> <\/em>aras\u0131nda bile derece fark\u0131<\/strong> <\/em>bulunmaktad\u0131r. Nitekim: “O peygamberler ki, biz onlardan bir k\u0131sm\u0131n\u0131, di\u011ferlerinden \u00fcst\u00fcn k\u0131ld\u0131k. Allah’\u0131n kendisi ile konu\u015ftu\u011fu onlardand\u0131r ki, baz\u0131s\u0131n\u0131n derecelerini y\u00fckselttik..”<\/strong> [Bakara(2): 253]; “…Allah, resullerinden diledi\u011fini se\u00e7er!…”<\/strong> [Al-i \u0130mran(3): 179] gibi… ayet-i kerimeler, bunu a\u00e7\u0131k\u00e7a beyan etmektedir. Ki; benzeri h\u00fck\u00fcm Ehl-i Beyt<\/strong> <\/em>\u0130mamlar\u0131 ve \u00f6nc\u00fcleri mabeyninde de c\u00e2ri olaca\u011f\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131r. Bunlar\u0131n da Eimme-i \u0130sna A\u015fere<\/strong> <\/em>(oniki \u0130mam) diye i\u015ftihar bulan ve; “Benden sonra, hepsi Kurey\u015f’ten oniki halife <\/em>(emir-imam) \u00e7\u0131kmadan k\u0131yamet kopmayacak!…” <\/em>\u015feklindeki hadis-i \u015ferif ile haber verilen Eimme-i Ma’sume <\/em>olduklar\u0131 beyan edilmektedir\u2026<\/p>\n

[32]<\/a> [Bakara(2): 60]; [Maide(5): 12]; [A’raf(7): 160] ayetlerine telmihen; ..Tirmiz\u00ee (terc): 4\/86; M\u00fcslim (terc): 8\/674-677; Buhar\u00ee(Arap\u00e7a): 9\/101; Tecrid-i Sarih(terc): 12\/365; (Z\u00fcbde): 1006; M\u00fcsned-i Ahmed -\u0130bn-i Hanbel: 1\/398, 406; 5\/86, 90, 92, 93, 98, 99, 101, 106, 107; E. Davud: 5\/89; T. Hulefa.<\/p>\n

[33]<\/a> “Ey iman edenler! Allah’a itaat edin! Peygamber’e ve sizden emir sahiplerine de itaat edin!…”<\/strong> [Nisa(4): 59] ayet-i kerimesi, mutlak ve umum \u00fczere gelmi\u015f bulunmakta, ma’sum<\/strong> <\/em>olup olmamak \u015fart\u0131n\u0131 koymamaktad\u0131r. Onun i\u00e7in, adil olan t\u00fcm \u0130slam \u00f6nc\u00fclerine ve ulemas\u0131na \u015f\u00fcmul\u00fc bulunmaktad\u0131r. “Ger\u00e7ekten Allah size, emanetleri ehil olanlara vermenizi ve insanlar aras\u0131nda h\u00fckmetti\u011finiz zaman adaletle h\u00fckmetmenizi emreder…”<\/strong> [Nisa(4): 58] ayetinde ilim<\/strong> <\/em>ve adalet<\/strong> <\/em>kayd-u \u015fart\u0131na dikkat \u00e7ekilmektedir…<\/p>\n

Zira; ehil, <\/strong><\/em>teorik ve pratik olarak uygun-m\u00fcnasib-lay\u0131k <\/strong><\/em>olan ki\u015fi anlam\u0131ndad\u0131r. Teori, <\/strong><\/em>ilim-bilgi-bilin\u00e7 konusunda, pratik <\/strong><\/em>ise; uygulama-ahl\u00e2k-takva ve adalet.. konusunda ehil olmay\u0131 tazammun etmektedir. Emanet <\/strong><\/em>ise ezel\u00ee misak <\/strong><\/em>ile taahh\u00fcd edilen \u00eel\u00e2h\u00ee m\u00fckellefiyet demektir. Ki; y\u00fcce neb\u00eeler, bunun \u00f6nc\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc-y\u00f6nlendiricili\u011fini yapmaktad\u0131rlar. Bunlar da, din-ak\u0131l-can-mal <\/strong><\/em>ve <\/strong>nesil <\/strong><\/em>g\u00fcvenli\u011fi diye \u00f6zetlenmektedir. Emr <\/strong><\/em>ise; bu be\u015f temel <\/strong><\/em>konuda vaki ve m\u00fcmk\u00fcn-muhtemel her t\u00fcrl\u00fc i\u015f-olu\u015f-olu\u015fum<\/em>un <\/em>yap\u0131lmas\u0131 ve yapt\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n sa\u011flanmas\u0131d\u0131r ki, bu da ikna <\/strong><\/em>ve ilzam <\/strong><\/em>edici bir pozisyonu; yetki ve yetene\u011fi gerektirir. Biri ilim <\/strong><\/em>ile di\u011feri de g\u00fc\u00e7<\/strong> <\/em>ve iktidar ile olur. Bundan dolay\u0131 da, “… Do\u011frusu Allah onu <\/strong>(Talut’u) sizin \u00fczerinize ‘se\u00e7ti’; ve ‘ilim’de ve ‘cisim’de onun ‘bast’\u0131n\u0131 <\/strong>(a\u00e7\u0131l\u0131m\u0131n\u0131-kapasitesini) ziyade k\u0131ld\u0131…” <\/strong>[Bakara(2): 247] ayeti ile buna dikkat \u00e7ekilmi\u015ftir. Cisman\u00ee<\/strong> <\/em>(m\u00fccessem) g\u00fc\u00e7; ferd\u00ee olabilir, toplumsal da olabilir. Ferd\u00ee olunca, beden\u00ee s\u0131hhat-salah, cesaret-\u015fecaat.. gibi, ki\u015finin hayat\u0131 i\u00e7in laz\u0131m olan unsurlar\u0131 ihtiva eder. \u0130\u00e7tima\u00ee (toplumsal) olunca da, devleti <\/strong><\/em>ve h\u00fck\u00fcmeti <\/strong><\/em>temsil eder. Ki; bunlar\u0131n ilim<\/strong> <\/em>ve <\/strong>adalet <\/strong><\/em>ile imtizac\u0131yla, mezk\u00fbr din, ak\u0131l, mal, can <\/em>ve nesil <\/em>emniyeti sa\u011flanabilir…<\/p>\n

Peygamberlerin (as) \u00fcstlenmi\u015f oldu\u011fu ve Velayet-i Amme <\/strong><\/em>denen bu \u0130l\u00e2h\u00ee misyon ve m\u00fckellefiyet, peygamberlerin ve onlar\u0131n k\u00fcll\u00ee-umum\u00ee <\/strong><\/em>v\u00e2risi olan eimme<\/em>nin <\/em>bulunmad\u0131\u011f\u0131 zaman ve mekanlarda, ehil <\/strong><\/em>ve adil <\/strong><\/em>olan ger\u00e7ek ulema <\/strong><\/em>ve <\/em>fukeha<\/em><\/strong> <\/em>taraf\u0131ndan deruhte edilmi\u015f olacakt\u0131r. Ki; [Nisa(4): 58-59] ayet-i kerimeleri, i\u015fte bu realiteyi tebeyy\u00fcn etmi\u015f olmaktad\u0131r…<\/p>\n

“Ger\u00e7ek alimler, peygamberlerin v\u00e2risidirler!…” <\/em>(Buhar\u00ee: K:. \u00eelm\/10; Ebu Davud: K: \u0130lm\/1; \u0130bn-i M\u00e2ce: mukaddime\/17; Darim\u00ee: Mukaddime\/32; M\u00fcsned-i Ahmed: 5\/16;…) Ve;<\/p>\n

“Allah, hay\u0131r diledi\u011fi kimseyi, ‘din’de fakih k\u0131lar!.” <\/em>(M\u00fcslim: K: \u0130mare\/175; K: Zekat\/98-100; Tirmiz\u00ee: K: \u00eelm\/4; \u0130bn-i M\u00e2ce: Mukaddime\/17; Darim\u00ee: Mukaddime\/24; K. Rikak\/1; Muvatta: K. Kader\/8; Buhar\u00ee: K. \u0130lm\/10; K. Humus\/7; K. \u00ee’tisam\/10; M\u00fcsned-i Ahmed: 1\/306; 2\/234; 4\/92, 93, 96, 97, 98, 99, 101; …); hadis-i \u015ferifleri de, \u0130slam \u00fcmmeti aras\u0131nda ger\u00e7ek alimler <\/strong><\/em>ile ger\u00e7ek-adil fakihler<\/strong><\/em>in <\/em>\u00f6nemli ve y\u00f6nlendirici bir konuma sahip bulunduklar\u0131n\u0131 beyan etmi\u015f bulunmaktad\u0131r. Zaten akl-\u0131 selim dahi, bunu iktiza eder….<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

MUKADD\u0130ME Toplumsal bir varl\u0131k olmas\u0131 hasebiyle, insan\u0131n her hususta yaln\u0131z hareket edemedi\u011fi, ba\u015fkalar\u0131na da muhta\u00e7 oldu\u011fu, birlikte hareket etme ve teav\u00fcn (yard\u0131mla\u015fma) i\u00e7erisinde olma zorunda bulundu\u011fu., fiil\u00ee-akl\u00ee ve ilm\u00ee bir v\u00e2k\u0131\u00e2 olarak m\u00fc\u015fahede edilmekte oldu\u011fu, bilinip-g\u00f6zlenmektedir. Kald\u0131 ki, bu teav\u00fcn ve m\u00fc\u015fterek d\u00fczenli hareket, k\u00e2inatta (t\u00fcm varl\u0131klar aras\u0131nda) car\u00ee olan tekvin\u00ee s\u00fcnnetullah olarak h\u00fckm\u00fcn\u00fc bil-f\u0131il …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[502,496,498,503,499,491,501,495,497,494,493,500],"class_list":["post-106","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-genel","tag-harun","tag-hud","tag-ibrahim","tag-isa","tag-ismail","tag-mukaddime","tag-musa","tag-nuh","tag-salih","tag-sunnetullah","tag-tekvini-sunnetullah","tag-yakub"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/106","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=106"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/106\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=106"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=106"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.islamidavet.com\/kutuphane\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=106"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}