Asıl mesele, hegemonya çemberinin dışına çıkmış bir ülke olmasıdır. 1953 darbesinden bugüne uzanan süreçte—yaptırımlar ve tehditler dâhil—hedef değişmedi: İran’ı zayıflatmak, savunma araçlarını etkisizleştirmek ve ulusal egemenliğini aşağılamak.
Ancak uyarı nettir: Saldırılar tekrarlanırsa, itidalin de bir sınırı vardır ve bu kez bedeller yalnızca Tahran’a yüklenmeyebilir.
