Mərmi hücumunda qıçını itirən Fələstinli mücahidin hekayəsi …
Bünyan Əl-Mersus Döyüşündə cihad tərəflərində döyüşərkən sol qıçını itirən Fələstinli mücahid işğalın istəklərinə boyun əyib özünü qaranlıq otaqlara bağlamağı qəbul etmir. Əksinə getdiyi yolda davam edir və yarasına və uzun bir müalicə müddətinə ehtiyac duymasına baxmayaraq müqavimət tərəflərində döyüşməyə davam edir.
İslami Cihadın “Müqavimət mətbuatı” bu dəfə Xan Yunus’taki müqavimətçilərə lupa tutur:
Başlanğıcda Əbu Malik və bərabərindəki bir neçə yoldaşıyla direnişçilerle görüşdüyü nöqtədə bir araya gəldik. Həmişə birlikdə Allaha özlərinə Sionistlərə qarşı zəfər qazanmağı nəsib etməsi üçün dua etməyə başladılar. Sonra bir qrup Murabıt (sərhəd gözətçisi) əmr edən komandir Əbu Malik hər zaman olduğu kimi mücahidləri vəzifə bölgələrinə görə paylamağa başladı. Daha sonra da hazırlıqlarından əmin olmaq üçün mücahidləri yoxladı. Sonrasında isə tərtəmiz silahını kuşanarak zeytun ağacının qarşısında dayandı.
Ana-atası, həyat yoldaşı və oğlundan ibarət bir ailəyə sahib olan Əbu Malik “müqavimət mətbuatı” na xitab olaraq səbir və dayanıqlılıq dolu bir çıxış etdi: “Allaha həmd olsun ki, yaramı səbirlə qarşıladım və bu yara mənim səhvə yol düşməmə icazə vermədi. Biz həmişə birlikdə İslam ümmətini müdafiə edən birinci qala olmamız səbəbiylə belə imtahanlara məruz qalırıq. Biz Allahın və bu ümmətin düşmənlərinə qarşı haqqın və cihadın bayrağını yükseltiyoruz. Müqavimətçi qardaşlarımın arasında olmaq mənə güc və izzət bəhs, Mənəviyyatımız artırır. ”
Əbu Malik zədə hadisəsini izah edərək davam etdi: “müqavimətçi qardaşlarımla birlikdə Sionistlər tərəfindən quru hərəkatına məruz qalmış olan bölgələrdən birindeydik. Müvəqqəti atəşkəs elan edilənə qədər günlərlə, hətta bayram günündə belə sıx atəş altında qaldıq. Müvəqqəti atəşkəs elan edilincə az qala iki aydan bəri görmədiyim yoldaşımı və oğlumu görməyə getdim. Atəşkəs elan edilmişdi amma Sionistlər hər zamanki kimi üzərlərinə düşəni etdilər və sözlərindən döndülər, yenidən hücum etdilər. O gün onlarla adam şəhid oldu ya da yaralandı. İşdə mən də o gün yaralandım. ”
Əbu Malik, sözlərini belə davam etdirdi: “Axşam namazını əda etmək üçün çıxdığımda Sionistlərin kəşf təyyarələrindən birinin təşkil etdiyi mərmi hücumuna məruz qalıb qıçımı itirdiyimi və sağlıklıyken hər cür ehtiyacında birinin köməyinə ehtiyac duyan, təkərli kürsüyə möhtac birinə dönüştüğümü öyrəndiyimdə dünyam sanki başıma yıxıldı. Amma ilk andan etibarən əsla təslim olmadım. Çünki mən Allah yolunda yaralanmıştım. Buna görə yoldaşımın, ailəmin və yoldaşlarımın köməyi ilə bu problemi həll etməyə çalışdım.
Başlanğıcda bəzi çətinliklərlə qarşılaşdım. Ancaq yoldaşımın, ailəmin və yoldaşlarımın köməyi bütün bu çətinlikləri aşmağı bacardım. Yaralandıktan 1,5 ay sonra mən yenə buradayam, Murabıtlar yanında … Hər insan kimi bütün ehtiyaclarımı özüm halledebiliyorum. Xəstəlik ya da çətinlik nə olursa olsun güclü iradəyə sahib olan bir insan əsla xəstəliklərə boyun əyməz. ”
Əbu Malik yaralılarla, xüsusilə də aldığı zərbə sonrasında eşitmə və ya görmə itkisinə məruz qalan fələstinlilərlə maraqlanan tərəfləri bu xüsusdakı işlərini gücləndirməyə çağırdı. Ayrıca dünyada qürur sahibi olan, Fələstin iddiasına dəstək verən hər kəsi, Hz. Məhəmməd Mustafanın göyə yüksəldiyi məkanı müdafiə, Sionistlərin böyük planına meydan oxumaq adına Fələstinə pul və silah yardımı etməyə dəvət etdi.