İmam Hüseyin (a.s) ve Kerbela Vakası Bölüm 41 / 52

Esirlerin Dar’Ul İmareye Girişi

ESİRLERİN DAR’UL İMAREYE GİRİŞİ

Ravi şöyle devam ediyor:

“Bundan sonra İbn-i Ziyad dar’ul imaredeki tahtına oturup halkın gelmesi için genel bir izin verdi. Hüseyin’in (a) mukaddes başını getirip onun önüne bıraktılar. Hüseyin’in (a) ehl-i beytini ve evlatlarını da meclise getirdiler. Emir’ul Müminin’in (a) kızı Zeyneb (a) tanınmayacak şekilde girip bir köşeye oturdu. İbn-i Ziyad: Kimdir bu kadın? Dediler: Ali kızı Zeyneb İbn-i Ziyad: -Zeyneb’e dönerek- Hamdolsun Allah’a ki sizi rezil etti ve yalanlarınızı ortaya çıkardı. Zeyneb: Ancak fasık rezil olur, facir yalan söyler ve onlar da bizler değiliz. İbn-i Ziyad: Allah’ın senin kardeşine yaptığını nasıl buldun? Zeyneb: Hayır ve güzellikten başka birşey görmedim. Çünkü Peygamberin evlatları o kimselerdir ki, Allah onlara şehadeti takdir buyurmuştur ve onlar da ebedi yataklarına koştular. Ancak Allah’ın sizleri hesaba çekmek için bir araya getirmesi çok yakındır. Onlar seninle (orada) hesaplaşacaklar ve o zaman felah ve akibetin kime ait olduğunu göreceksin. Ey Mercane’nin oğlu, anan sana ağlasın. İbn-i Ziyad bu söze öfkelenerek Zeyneb’i öldürmeye karar verdi. Mecliste bulunan Amr b. Haris İbn-i Ziyad’a dedi: O bir kadındır ve kimse de kadını sözlerinden dolayı cezalandırmaz. İbn-i Ziyad -kararından dönüp Zeyneb’e dedi-: Allah Hüseyin’in ve günahkar ehl-i beytinin öldürülmesiyle kalbime şifa verdi. Zeyneb: Canıma andolsun, yaşlılarımızı öldürdün, kök ve dalımızı kestin. Eğer kalbinin şifası buysa, elbete şifa buldun. İbn-i Ziyad: Zeyneb uyumlu ve kafiyeli konuşan bir kadındır. Canıma andolsun ki, babası Ali de şair ve uyumlu söz söyleyen biriydi. Zeyneb: Ey İbn-i Ziyad, kadın kafiyeyi ve uyumlu söz söylemeyi ne etsin? İbn-i Ziyad -Ali b. Hüseyin’i görünce-: Bu genç kimdir? Dediler: Ali b. Hüseyin’dir. İbn-i Ziyad: Ali b. Hüseyin’i Allah öldürmedi mi? Zeyn’ül Abidin (a): Ali b. Hüseyin adında bir kardeşim vardı ve insanlar onu öldürdü. İbn-i Ziyad: Hayır, Allah öldürdü. Zeyn’ül Abidin (a): “Allah, ölecekleri zaman canlarını alır; ölmeyeni de uykusunda.” (Zumer-42) İbn-i Ziyad: Bana cevap vermeye nasıl cüret edersin? Çıkarın dışarı boynunu vurun! Zeyneb bunu duyunca perişan bir halde İbn-i Ziyad’a: “Ey İbn-i Ziyad, bizden kimseyi bırakmadın, eğer bunu öldürmek istiyorsan beni de öldürmelisin.” Ali b. Hüseyin, halası Zeyneb’e dedi: “Halacığım, sus ki İbn-i Ziyad’la konuşayım.” Daha sonra İbn-i Ziyad’a dönerek dedi: Ey İbn-i Ziyad, ölümle mi tehdit ediyorsun beni? Bilmez misin öldürülmek bizim adetimiz ve şehadet bizim yüceliğimizdir? Bundan sonra İbn-i Ziyad’ın emriyle Ali b. Hüseyin (a) ve ehl-i beyt, Küfe’nin büyük camisinin yanındaki eve yerleştirildi. Zeyneb buyurdu: Ümmü veled -efendisinin kendisiyle ilişkiye geçerek çocuk taşıyan cariye- ve cariyeler dışında hiç bir kadın evimize gelmesin. Çünkü onlar da bizim gibi esirdirler. Daha sonra İbn-i Ziyad’ın emriyle Hüseyin’in (a) mukaddes başı Küfe sokaklarında dolaştırıldı. Burada, düşmanlardan birinin Hüseyin (a) mersiyesinde okuduğu şiiri nakletmek yerinde olur. “Muhammed’in (s) kızının oğlunun ve kendi vasiyyinin başı mızraklar ucunda seyre gelenlere gösterilir, bunu gören ve duyan müslümanlar da tepki göstermez, kalpleri yanmaz. Bu durumu görüp de karşı çıkmayan göz kör olsun, müsbetini duyup da engel olmayan kulak sağır olsun. Ey Hüseyin! Senin himayen altında uyuyan gözleri şehadetinle uyandırdın ve senin korkunla uyuyamayan gözleri de uyuttun. Ey Hüseyin! Yeryüzünde hiçbir bahçe yoktur ki senin mezarının ve ebedi istirahatgahının kendisinde olmasını arzu etmesin.”

İçindekiler

İmam Hüseyin (a.s) ve Kerbela Vakası

  1. 1Birinci Bölüm
  2. 2Muaviye'Nin Ölümü Ve Yezid'İn Mektubu
  3. 3Hüseyin'İn (a), Şehadetinden Haberdar Oluşu
  4. 4Hüseyin'İn (a) Medine'Den Hicreti
  5. 5Küfe Halkının Hüseyin'İ (a) Daveti
  6. 6Müslim B. Akil'İn Küfe'Ye Gönderilmesi
  7. 7İbn-İ Ziyad'In Küfe'Ye Vali Tayin Edilişi
  8. 8Müslim'İn Hani'Ye Sığınması
  9. 9Müslim İbn-İ Akil'İn Başkaldırısı
  10. 10Müslim Ve Hani'Nin Şehadeti
  11. 11Hüseyin'İn (a) Irak'A Hareketi
  12. 12HÜSEYİNİ (a) KAFİLENİN MEKKE'DEN HAREKETİ
  13. 13Meleklerin Yardıma Gelişi
  14. 14HÜSEYİN'İN (a) EBA HİRRE İLE GÖRÜŞMESİ
  15. 15Züheyr B. Kayn'In İmam Hüseyin'İn (a) Huzuruna Gelişi
  16. 16Kays B. Musahhar'In Şehadeti
  17. 17Hürr İbn-İ Yezid
  18. 18Hüseyin'İn (a) Kerbela'Ya Girişi
  19. 19Zeyneb'İn Kararsızlığı
  20. 20Aşuradaki Olaylar Şehidlerin Şehadeti Çadırların Yağmalanması
  21. 21Hüseyin'İn (a) Kerbela'Daki İlk Hutbesi
  22. 22Hüseyin'İn (a) Son Gecesi
  23. 23Aşura Sabahı
  24. 24Ömer B. Sa'D Savaşı Başlatıyor
  25. 25Ali Ekber'İn Meydana Gidişi
  26. 26Kasım B. Hasan'In (a) Meydana Gidişi
  27. 27Eb'Ul Fazl'In Şehadeti
  28. 28Şehidler Serveri Hüseyin (a) Meydana Çıkıyor
  29. 29Abdullah İbn-İ Hasan'In (a) Şehadeti
  30. 30HÜSEYİN'İN (a) SON ANLARI
  31. 31Çadırların Yağmalanıp Yakılması
  32. 32Hüseyin'İn (a) Naşı Yanında Zeyneb
  33. 33Küfe Ordusundan Bazılarının Cezalandırılması
  34. 34MAHŞERDE FATİMET'ÜZ ZEHRA (a)
  35. 35Kerbela Kervanının Küfe Ve Şam'A Hareketi Ve Medine'Ye Dönüşü
  36. 36Şehidlerin Defnedilişi Ve Esirlerin Küfe'Ye Girişi
  37. 37Zeyneb'İn (a) Hutbesi
  38. 38Hüseyin Kızı Fatıma'Nın Hutbesi
  39. 39Ümmü Külsüm'Ün Hitabesi
  40. 40Dördüncü İmam'In (a) Hutbesi
  41. 41Esirlerin Dar'Ul İmareye Girişi
  42. 42Abdullah-İ Afif'İn Cesaret Ve Şehadeti
  43. 43Esirlerin Şam'A Hareketi
  44. 44Ehl-İ Beyt'İn Şam'A Girişi
  45. 45Yezid'İn Meclisinde Ehl-İ Beyt (a)
  46. 46Zeyneb'İn (a) Hutbesi
  47. 47Rum Padişahının Elçisi
  48. 48Minhal Hadisi
  49. 49Ehl-İ Beyt'İn Kerbela'Ya Giriş
  50. 50Ehl-İ Beyt Medine Yakınlarında
  51. 51Medine Evleri
  52. 52İMAM ZEYN'ÜL ABİDİN'İN (a.s) AĞLAMASI

Kitap sayfası

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir