İmam Hüseyin (a.s) ve Kerbela Vakası Bölüm 23 / 52

Aşura Sabahı

AŞURA SABAHI

Ravi diyor ki: Ömer b. Sa’d’in ordusu atına bindi ve Hüseyin (a) onlara karşı Büreyr b. Hüzeyr’i gönderdi. Büreyr bir süre onlara nasihat etti, bazı konuları hatırlattı, fakat bu onları etkilemedi ve itina bile etmediler. Ondan sonra Hüseyin (a) kendi devesine –bir rivayete göre de atına- binip Ömer b. Sa’d’ın ordusunu susmaya ve sözlerini dinlemeye davet etti. Onlar susunca Hüseyin (a) en iyi şekilde Allah’a hamd-ü sena, Muhammed’e (s), Peygamberlere ve meleklere selam ettikten sonra buyurdu: “Ey cemaat! Allah sizi helak etsin, kalbinizi kederle doldursun. Şaşkınlık içerisinde olduğunuz bir halde, iştiyakla bizi yardıma çağırdınız, olumlu cevap verip süratle imdadınıza koştuk. Fakat siz, bizim amacımız doğrultusunda kullanacağınıza ant içtiğiniz kılıcı bizi öldürmek için ele aldınız. Bizim ve sizin düşmanınızı yakmak istediğimiz ateşi, bizi yakmak için körüklediniz. Bugün hepiniz kendi dostlarınızı öldürmek için, aranızda adaletle davranmayan ve kendilerine yardım etmekle saadet ve rahmet beklentiniz olmayan düşmanın safına geçmişsiniz. Vay halinize! Kılıçlar kınında, kalpler mutmain ve düşünceler sağlam iken neden bize yardım etmekten vazgeçtiniz. Fitne ateşini körüklemekte çekirgeler gibi acele ettiniz, pervane gibi delicesine kendinizi ateşe vurdunuz. Ey hak muhalifleri, ey gayr-i müslimler, ey Kur’an-ı terkedenler, ey sözleri tahrif edenler, ey günahkarlar güruhu, ey şeytanın vesveselerine uyanlar, ey şeriatı ve Peygamberin sünnetini söndürenler, Allah’ın rahmetinden uzak kalasınız! Bizi bırakıp bu zinazadelere mi yardım edersiniz? Andolsun Allah’a hile ve düzen eskiden beri vardı sizde, sizin aslınız da dalınız da hile suyuyla yoğrulmuş ve düşünceleriniz onunla güçlenmiştir. Siz, bakanların genzini yırtan en habis meyvesiniz ve gasıpların sizi midesine indirmesi için pek naçiz bir lokmasınız. Bilmiş olun ki, bu zinazade oğlu zinazede (İbn-i Ziyad) beni iki şey arasında serbest bırakmıştır; ya kılıcı çekip savaşmalıyım ya da zillet libası giyerek Yezit’e biat etmeliyim. Ancak zillet bizden uzaktır; Allah, Resulü (s), müminler, iffet eteğinde yetişenler, yiğit ve gayretli insanlar, alçaklara itaat etme zilletini izzetli ölüme tercih etmemize müsaade etmezler. Bilmiş olun ki ben, yar-u yaverimin az olmasına rağmen sizinle savaşacağım.” Daha sonra sözlerine Fervet İbn-i Müseyk-i Muradi’nin şiiriyle devam etti. “Eğer muzaffer olur ve düşmanı yenilgiye uğratırsak hiç şaşmayın, çünkü biz her zaman galip olmuşuzdur ve eğer yenilgiye uğrar, öldürülürsek bu bizden kaynaklanmaz ve korkudan öldürülmüş olmayız. Bu demektir ki ecelimiz gelmiş ve feleğin çarkının gereği zafer sırası başkalarına geçmiştir. Eğer ölüm birilerinin evinin kapısından ayrılırsa, diğerlerinin kapısına oturacaktır. Geçmiş asırlarda insanların öldükleri gibi benim kavmimin büyükleri de sizin elinizle ölüme düçar oldular. Eğer padişahlar dünyada kalıcı olsalardı, biz de kalıcı olurduk. Eğer büyük insanlar dünyada kalsalardı, biz de kalırdık. Bizi zemmedenlere de ki: “Kendinize gelin ve beyhude bizi yermeyin, bizim giriftar olduğumuz ölüme zemmedenler de mübtela olacaklar.” Daha sonra da şöyle buyurdu: “Andolsun Allah’a, beni öldürdükten sonra siz de fazla yaşamayacaksınız. Yaşama süreniz, yaya birinin (bineğe) binmesinden fazla olmayacaktır. Günler değirmen taşı gibi
dönecek ve sizi değirmen taşının mili gibi perişan edecektir. Babam Ali (a), bu haberi ceddim Resulullah’tan (s) duyup bana nakletmiştir. Şimdi siz dostlarınızla bir araya gelip meşveret edin ki gizli-saklı bir şey kalmasın. Daha sonra beni öldürmeye girişin ve bana mühlet vermeyin. Ben Allah’a tevekkül etmişim. O ki, benim ve siniz Rabbinizdir ve her canlı O’nun kudret kabzasındadır. Şüphesiz, benim Rabbim sırat-ı müstakim üzeredir.” Hutbeden sonra da o orduyu telin ederek buyurdu:

“Allah’ım! Onlara yağmur yağdırma, Yusuf’un yılları gibi yıllar yaşat. Sakafi genci (Sakafi’den kastedilen kişi Haccac b. Yusuf Sakafi de olabilir, Muhtar b. Ebi Übeyde-i Sakafi de. Allame Meclisi ve Muhaddis-i Kummi Muhtar’ın kastedildiği ihtimal üzerinde durmuşlardır) onlara musallat kıl ki, ölümün acı şerbetini onlara içirsin. Çünkü onlar bize yalan söylediler ve aldattılar. Sensin bizim Rabbimiz, Sana tevekkül ettik ve dönüşümüz de Sanadır” Daha sonra inip Resulullah’ın (s) “Mürtecez” adındaki atını istedi ve yarenlerini de savaşa hazırladı. İmam Bakır’dan (a) nakledilen rivayete göre Hüseyin’in (a) ashabı kırkbeş süvari ve yüz piyade idi. O hazretin ashabının sayısı hakkında daha başka rivayetler de mevcuttur.

İçindekiler

İmam Hüseyin (a.s) ve Kerbela Vakası

  1. 1Birinci Bölüm
  2. 2Muaviye'Nin Ölümü Ve Yezid'İn Mektubu
  3. 3Hüseyin'İn (a), Şehadetinden Haberdar Oluşu
  4. 4Hüseyin'İn (a) Medine'Den Hicreti
  5. 5Küfe Halkının Hüseyin'İ (a) Daveti
  6. 6Müslim B. Akil'İn Küfe'Ye Gönderilmesi
  7. 7İbn-İ Ziyad'In Küfe'Ye Vali Tayin Edilişi
  8. 8Müslim'İn Hani'Ye Sığınması
  9. 9Müslim İbn-İ Akil'İn Başkaldırısı
  10. 10Müslim Ve Hani'Nin Şehadeti
  11. 11Hüseyin'İn (a) Irak'A Hareketi
  12. 12HÜSEYİNİ (a) KAFİLENİN MEKKE'DEN HAREKETİ
  13. 13Meleklerin Yardıma Gelişi
  14. 14HÜSEYİN'İN (a) EBA HİRRE İLE GÖRÜŞMESİ
  15. 15Züheyr B. Kayn'In İmam Hüseyin'İn (a) Huzuruna Gelişi
  16. 16Kays B. Musahhar'In Şehadeti
  17. 17Hürr İbn-İ Yezid
  18. 18Hüseyin'İn (a) Kerbela'Ya Girişi
  19. 19Zeyneb'İn Kararsızlığı
  20. 20Aşuradaki Olaylar Şehidlerin Şehadeti Çadırların Yağmalanması
  21. 21Hüseyin'İn (a) Kerbela'Daki İlk Hutbesi
  22. 22Hüseyin'İn (a) Son Gecesi
  23. 23Aşura Sabahı
  24. 24Ömer B. Sa'D Savaşı Başlatıyor
  25. 25Ali Ekber'İn Meydana Gidişi
  26. 26Kasım B. Hasan'In (a) Meydana Gidişi
  27. 27Eb'Ul Fazl'In Şehadeti
  28. 28Şehidler Serveri Hüseyin (a) Meydana Çıkıyor
  29. 29Abdullah İbn-İ Hasan'In (a) Şehadeti
  30. 30HÜSEYİN'İN (a) SON ANLARI
  31. 31Çadırların Yağmalanıp Yakılması
  32. 32Hüseyin'İn (a) Naşı Yanında Zeyneb
  33. 33Küfe Ordusundan Bazılarının Cezalandırılması
  34. 34MAHŞERDE FATİMET'ÜZ ZEHRA (a)
  35. 35Kerbela Kervanının Küfe Ve Şam'A Hareketi Ve Medine'Ye Dönüşü
  36. 36Şehidlerin Defnedilişi Ve Esirlerin Küfe'Ye Girişi
  37. 37Zeyneb'İn (a) Hutbesi
  38. 38Hüseyin Kızı Fatıma'Nın Hutbesi
  39. 39Ümmü Külsüm'Ün Hitabesi
  40. 40Dördüncü İmam'In (a) Hutbesi
  41. 41Esirlerin Dar'Ul İmareye Girişi
  42. 42Abdullah-İ Afif'İn Cesaret Ve Şehadeti
  43. 43Esirlerin Şam'A Hareketi
  44. 44Ehl-İ Beyt'İn Şam'A Girişi
  45. 45Yezid'İn Meclisinde Ehl-İ Beyt (a)
  46. 46Zeyneb'İn (a) Hutbesi
  47. 47Rum Padişahının Elçisi
  48. 48Minhal Hadisi
  49. 49Ehl-İ Beyt'İn Kerbela'Ya Giriş
  50. 50Ehl-İ Beyt Medine Yakınlarında
  51. 51Medine Evleri
  52. 52İMAM ZEYN'ÜL ABİDİN'İN (a.s) AĞLAMASI

Kitap sayfası

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir