Abdülbaki Gölpınarlı Meali

100-Âdiyât Suresi Abdulbaki Gölpınarlı Meali

العَاديَات
Sıra
100
Ayet
11
İniş
Mekkî
Cüz
30
Sayfa
600

Bu yazı Âdiyât Suresi'ni mealini içerir.

Bu ayetleri mushafta okuÂdiyât Suresi merkezi

Mekkîdir, on bir âyettir.
(Soluya soluya koşanlar anlamına gelen bu söz, ilk âyette geçer. On bir âyettir, Medenîdir, Mekkîdir diyenler de vardır. Amr-ül-Ensâri oğlu Münzir kumandasında, Kinâne oğullarından Hayy boyuna bir ordu gönderilmişti. Dönüşleri gecikince münafıklar, hepsi de öldürülmüştür diye dedikoduya başladılar, bunun üzerine vahyedildi. Zât-üs-Selâsil savaşı dolayısıyla vahyedildi diyenler de vardır.)

Rahman ve Rahîm Allah Adıyla
1- Andolsun soluya soluya koşanlara.403

2- Tırnaklarıyle bastıkça taştan kıvılcım saçanlara.

3- Sabah çağı, düşmanı basanlara, derken her yanı toza, dumana boğanlara.

5- Derken düşman topluluğunun tâ ortasına dalanlara.

6- Şüphe yok ki insan, Rabbine karşı pek inatçıdır, pek nankördür.

7- Ve şüphe yok ki o, buna tanıktır.

8- Ve şüphe yok ki insan, hayrına yarıyan mala-mülke karşı da pek düşkündür, pek nekestir.

9- Fakat bilmez mi ki kabirlerdekiler, dışarı çıkınca. (1)(2)

10- Ve gönüllerdekiler, meydana vurulup bilinince.

11- Şüphe yok ki Rabbin, o gün, onların her şeyini bilir elbette.

(1)) Ölüleri, yahut madenleri, defineleri.

(2)) Savaştaki atlar ve atlara binen savaş erleri.