Eyyamullah

İmam Hadi(as)’nin Şehadeti

İmam Ali-En Naki (as)’ın Kısaca Hayatı ve Şehadeti

İmam Hadi (as) kendi hayatı boyunca Abbasi halifelerinden yedi tanesini gördü. Onlar, Me’mun, Mu’tasım, el- Vasık, Mütevekkil, Muntasir, Mustain ve Mu’tazz’dırlar. 220. yılında Mu’tasım’ın zamanında değerli babası Bağdat’ta zehirlenip şehit edildiğinde, İmam sekiz yaşında ve Medine’de idi ve Allah’ın tayini ve mübarek önceki İmamların tanıtması üzerine imamet makamına ulaştı. Mütevekkil’in zamanına kadar dini eğitimlerle meşgul idi.

İmamet dönemi

Mütevekkil’in hükumeti döneminde İmam Hâdî aleyhisselam”ı o zalimin emriyle Medine’den o dönemde Abbasilerin hükumet merkezi olan Samerra’ya götürdüler ve İmam aleyhisselam hayatının sonuna kadar orada kaldı. İmam, Mütevekkilin ve diğer Abbasi halifelerinin çeşitli işkence ve saygısızlıklarına maruz kaldı.

Mu’tasım hicretin 227’sinde Samerra’da ölünce yerine oğlu Vasık geçti; o da babası Mu’tasım ve amcası Me’mun’un düşüncelerini sürdürdü. Vasık da İslam adına(!) hilafet süren diğerleri gibi ayyaş ve sarhoş biriydi; bu işte aşırı giderek daha fazla lezzet almak için özel ilaçlar bile alıyordu; nihayet aldığı o ilaçlar hicretin 232’sinde Samerra’da ölümüne neden oldu.Vasık’ın Ehl-i Beyt taraftarlarına karşı davranışı sert değildi. Bu nedenle onun zamanında Ehl-i Beyt taraftarları ve Ebutaliboğulları onun zamanında Samerra’da toplandılar ve nisbî bir rahatlık yüzü gördüler. Fakat Mütevekkil’in döneminde dağıldılar.

Vasık’tan sonra Abbasilerin en çirkin ve en cani çehrelerinden olan kardeşi Mütevekkil hilafete geçti. İmam Hâdî aleyhisselam’ın diğer Mütevekkil’le Abbasî halifelerinden daha çok aynı asırda yaşamıştır; İmam aleyhisselam onunla dört küsur yıl aynı asırda yaşamıştır. Bu süre İmam aleyhisselam ve takipcilerinin hayatının en zor dönemi sayılmaktadır; çünkü Mütevekkil Abbasi halifelerinin en kafiri, en kötüsü ve en reziliydi. Müminlerin Emiri Hz. Ali aleyhisselam , ailesi ve takipcilerine karşı büyük bir kin besliyordu; onun hükumeti döneminde Ehl-i Beyt taraftarlarından bir grup zehirlenmiş, öldürülmüş veya avare edilmiştir.

Şehadet

İmam’ın ilahî şahsiyeti, toplumsal konumu ve yine menfi mücadelesi ve halifelerle işbirliği yapmaması alim yöneticiler için endişelendirici ve korkutucuydu. Abbasiler bundan sürekli rahatsızlık duyuyorlardı ve sonunda tek çareyi Allah’ın nurunu söndürmek ve o hazreti öldürmek olarak gördüler. Böylece, İmam Hâdî aleyhisselam da değerli babaları gibi kendi eceliyle ölmedi; Abbasi halifesi Mu’tezz’in hilafeti döneminde hicretin 254. yılında, Receb ayının üçüncü günü zehirlenerek öldürüldü ve Samerra’da, kendi evinde toprağa verildi.

Başa dön tuşu
Bugün 15 Mayıs 2021 (6) içerik yüklenmiştir.