Lübnan parlamentosu Perşembe günü kesin bir sinyal verdi: siyasi şantaj artık felce yol açmayı garanti etmiyor.
Lübnan Güçleri (LF) partisi ve lideri Samir Geagea’nın yürüttüğü agresif boykot kampanyasına rağmen, milletvekilleri toplandı, yeterli çoğunluğu sağladı ve yasama sürecini yeniden başlattı, kurumsal otoriteyi partizan vetodan geri aldı.
Oturum, 75 milletvekilinin katılımıyla devam etti ve Meclis Başkanı Nabih Berri’nin yeterli çoğunluk sağlanamayınca kasten açık bıraktığı 29 Eylül tarihli gündem maddesine geri dönüldü.
Boykottaki ilk kırılma noktası, toplantıya katılımıyla Geagea’nın toplantı yeter sayısını kontrol etme iddiasını çürüten Ulusal Ilımlılık Bloğu’ndan geldi.
Onların hamlesini, yeterli çoğunluk sağlandıktan sonra katılan birkaç Change milletvekili izledi ve böylece boykotun çöküşü kesinleşti.
“Yeni Lübnan” bloğu içinde yer alan Milletvekili Nabil Badr, tek bir siyasi gündem uğruna kamu yararlarının sürekli olarak göz ardı edilmesini açıkça reddetti.
Söz konusu açıklamalar, Maarab’ın (Geagea’nın büyükelçiler ve uluslararası heyetler gibi yabancı devlet adamlarını ağırladığı yer) bağımsız milletvekillerini kontrol altına alma girişimlerine yönelik daha geniş bir Sünni huzursuzluğunu yansıtıyordu; bu endişe daha önce bizzat Lübnan Güçleri yetkilileri tarafından da kabul edilmişti.
İkinci darbe cumhurbaşkanlığından geldi. Cumhurbaşkanı Joseph Aoun, Meclis Başkan Yardımcısı Elias Bou Saab aracılığıyla, kurumsal engellemeyi önlemek için katılım çağrısında bulundu.
Başbakan Nawaf Salam bu duruşu pekiştirdi, katılımı sağlamaya yardımcı oldu ve bakanlarıyla birlikte katıldı. Hükümet, gerilimi tırmandırmaktan kaçınmak için önerilen seçim yasası değişikliklerini rafa kaldırdı ve önceliği gerilimin tırmanmasına değil işlevselliğe verdi.
Kaynaklar, Salam’ın oturumda üç aydır askıda kalan ve çoğu hükümet kaynaklı olan yasaların açılması için baskı yaptığını ve amacın çatışma değil süreklilik olduğunu vurguladığını doğruluyor.
Ancak Geagea’nın en büyük yenilgisi, Berri ile yaşadığı başarısız karşılaşma oldu.
İhanet suçlamaları ve son dakika boykot çağrıları sonrasında strateji sekteye uğradı. Yürütme ve yasama organlarının koordineli eylemi, bu felç girişimini sona erdirdi.
İronik bir şekilde, LF’nin tutumu, özellikle 2017’de savunulan ancak siyasi hesaplamalar değişince artık karşı çıkılan gurbetçilerin oy kullanma hükümleri konusundaki önceki tutumlarını tersine çevirdi.
Görüntüler her şeyi anlatıyordu: Milletvekili George Adwan, Nejmeh Meydanı’nda tek başına göründü ve seçim sonucunun ardından inandırıcı olmayan iddialarla durumu düzeltmeye çalıştı.
Esasen, parlamento şu konularda başarılı oldu: saldırı sonrası yeniden yapılanma için 250 milyon dolarlık Dünya Bankası kredisinin onaylanması, yargı reformu yasası, Sudan vergi anlaşmasının yürürlükten kaldırılması ve katı atık yönetimi ile yargı teşkilatına ilişkin yasalar.
Toplantı yeter sayısı daha sonra azalınca, Berri tutanakları onaylayarak kararların ilan edilene kadar geçerli olmasını sağladı.
Bu, sıradan bir oturumdan daha fazlasıydı. Bu bir sıfırlamaydı. Parlamento yetkisini yeniden teyit ederek, rehin alma siyasetinin daha güçlü bir direnişle karşılaştığını ve yasama felcinin artık garantili bir taktik olmadığını işaret etti.
