AmerikaDünyaHaberlerİranOrtadoğu

Mühimmat kıtlığı ve ruh sağlığı krizi; ABD Donanmasının gerçek durumu

Donald Trump’ın bu bakanlığın başına getirmek için seçtiği Donanma Bakan Vekili Hong Kao’nun ABD Kongresi’ndeki onay oturumunda yaptığı açıklamalar, ABD Donanmasının kritik durumunu ortaya koydu.

Wall Street Journal’a göre, Donanma Bakan Vekilinin onay oturumunda ortaya çıkanlar, bu gücün üç birbirine bağlı alanda endişe verici bir durumunu gösteriyor: silah stoklarının durumu, personelin hizmet koşulları ve ruh sağlığı ile ABD gemilerinin hazır olma durumu ve koşulları.

Bu üç alan pratikte tek bir zincir oluşturuyor; herhangi bir halkadaki zayıflık diğer halkaları da etkiliyor ve genel olarak, ABD Donanmasının Batı Asya bölgesinde ve İran’a karşı muharebe kabiliyeti ve caydırıcılığı ciddi şekilde sorgulanıyor.

Bu durumun ilk ve en açık işareti, Deniz Kuvvetleri Bakan Vekili’nin İran’a karşı savaşta süresi dolmuş Tomahawk füzelerinin kullanıldığını itiraf etmesidir. Bu eylemi açıklamak için, durumu süresi dolmuş ekmek yemeye benzetmiştir; bu benzetme, kaba görünse de, krizin derinliğini açıkça göstermektedir.

Dünyanın en ücra köşelerinde ABD’nin vurucu gücünün omurgasını oluşturan bir kuvvetin, hayati önem taşıyan mühimmatını sağlamak için süresi dolmuş füzeleri yeniden kodlamaya başvurması, tüketim ve üretim arasındaki uçurumun, güvenlik ve güvenilirlik standartlarının bile feda edildiği bir seviyeye ulaştığı anlamına gelir. Askeri uzmanlar, füzelerin son kullanma tarihinin boşuna belirlenmediğini vurguluyor; belirli bir süreden sonra, füzenin parçalarında teknik arıza olasılığı artar ve denetim ve yeniden kodlama bu riski yalnızca kısmen azaltabilir, sıfıra indiremez.

Birkaç Tomahawk seyir füzesinin patlamadığı ve yerleşim alanlarına düştüğü ABD’nin Nijerya’ya yönelik saldırılarındaki deneyim, bu riskin gerçek olduğunu ve Washington için yasal ve itibar açısından sonuçlar doğurabileceğini göstermektedir. İran’la yapılan savaşta büyük miktarda mühimmat tüketilmişti ve bu durum, süresi dolmuş mühimmata bağımlılığın bir istisna değil, Ukrayna ve Batı Asya’daki eş zamanlı çatışmalar sonucunda ABD’nin stratejik rezervlerinin tükenmesinin bir işareti olduğunu gösteriyor.

İkinci alan ise personelin hizmet koşulları ve ruh sağlığıdır. Raporlar, “Abraham Lincoln” uçak gemisinde sekiz intihar girişiminin olduğunu gösteriyor; bu rakam, ölümle sonuçlanmasa bile endişe verici. Deniz Kuvvetleri Bakan Vekili’nin, ana çözüm olarak askeri din görevlilerinin kullanılmasını öneren ve bunu “intiharı önlemeye yönelik bir önlem” olarak nitelendiren yanıtı, senatörlerden sert eleştirilerle karşılandı. Bu tepki, ABD Deniz Kuvvetleri liderliğinin personelin ruh sağlığı krizinin derinliğini hala tam olarak anlamadığını gösteriyor. Aynı toplantıda Senatör Kelly, bir denizcinin altı ay içinde 20 kilogramdan fazla kilo kaybettiğini ve temel hijyen malzemelerine erişiminin olmadığını bildirdi; Deniz Kuvvetleri Bakan Vekili’nin gıda tayınlarının “yeterli” olduğu ve çocukların buzdolabını açmasına benzettiği yanıtıyla çözülemeyen bu durum, hizmetin gerçek koşullarına yönelik kayıtsızlığı da artırdı.

Batı Asya’daki uzun süreli görevlendirmeler, yüksek operasyonel baskı, gıda ve sağlık tesislerinin yetersizliği ve aileden uzaklık, personelin ruh sağlığını ve muharebe hazırlığını aynı anda tehdit eden bir dizi faktör yarattı. Personeli asgari geçim ve sağlık hizmetlerinden mahrum bırakılan bir kuvvet, uzun ve yüksek baskı altındaki bir çatışmada sürdürülebilir ve güvenilir bir şekilde performans gösteremez.

Üçüncü alan ise gemilerin durumu ve filonun hazırlığıdır. Wall Street Journal raporu gemilerin aşınma ve yıpranmasından doğrudan bahsetmese de, süresi geçmiş mühimmat kullanımından gemilerdeki gıda ve tesis eksikliğine kadar olan kanıtlar, sorunun tek bir gemi veya tek bir görevle sınırlı olmadığını göstermektedir. Amerikan gemileri Batı Asya’da uzun süreler boyunca görevlendirilmekte ve bu uzun süreli görevlendirme, gövdenin, çeşitli gemi sistemlerinin ve personelin aşınma ve yıpranmasını hızlandırmaktadır. Filo aynı anda Batı Asya ve Batı Pasifik’te bulunmak zorunda kaldığında ve aynı zamanda mühimmat ve parça sıkıntısıyla karşı karşıya kaldığında ve periyodik onarımları geciktiğinde, muharebe hazırlığı doğal olarak azalır. “George Washington” uçak gemisinin Fars Körfezi’nden çekilmesi ve bölgedeki Amerikan uçak gemisi sayısının ikiye indirilmesi bu bağlamda görülebilir. Bu, sadece normal bir operasyonel rotasyon değil, hem Batı Asya’da hem de daha geniş Asya-Pasifik bölgesinde bulunmak zorunda olan bir filonun üzerindeki çifte baskının bir işaretiydi.

ABD Donanması’ndaki silah stokları, personel koşulları ve gemi hazırlığı olmak üzere üç alan, birindeki zayıflıkların diğerini daha da kötüleştirdiği şekilde iç içe geçmiş gibi görünüyor. Süresi dolmuş Tomahawk füzelerinin kullanılması stratejik stok tükenmesinin bir işaretidir; ruh sağlığı krizi ve gıda ve tesis kıtlığı insan gücü tükenmesinin işaretleridir; ve bölgedeki gemi sayısının sürekli olarak konuşlandırılması ve azaltılması donanım ve operasyonel tükenmenin işaretleridir.

Bu durum İran’a ve direniş eksenine açık bir mesaj gönderiyor: Amerika’nın Batı Asya’daki vurucu ve caydırıcı yetenekleri, yaygın inanışın aksine, mühimmat tedariki, personel bakımı ve filo hazırlığı açısından ciddi sınırlamalarla karşı karşıya ve bu sınırlamalar uzun süreli bir çatışmada hızla kırılma noktasına ulaşabilir. Amerika Birleşik Devletleri önemli bir yeniden yapılanma ve üretim kapasitesine sahip olsa da, tüketim ve üretim arasındaki mevcut açık ve aynı anda maddi ve insan kaynaklarının aşınması, göz ardı edilemeyecek ve Amerika Birleşik Devletleri’nin stratejik hesaplamalarına dahil edilmesi gereken bir gerçektir.

Başa dön tuşu
Bugün 22 Kasım 2026 (10) içerik yüklenmiştir.