Harabe-zar Bir Ülke
Zulüm yağıyor ülkemin üstüne, yağmurlar gibi zulüm
Ve ihanet yağıyor ülkemin bağrına, ülkemin çiçekleri kırmızı,
Güller açar, gülistan de kan kokar, kuşlar uçar kanatsız,
Ülkemde çocuklar yüzemez sularda derileri yüzülür
Yazamaz defterlere defterleri dürülür, ülkemde zulüm,
Ülkemde kahır, ülkemde kan, ah edip inleyen bir çığlıktır
Her insan, özgürlüğe aç insanlığa aç merhamete aç, şimdi
Ülkem yaralanmış ürkek bir ceylan bugün ülkemde hepimiz
Hınç ile hasret ile gözlerimiz ağlamaya hazırdır ey kardeşlerim
Hüzünlüyüz öfkeliyiz çünkü biz mustaz’af ümmetin yetim evlatlarıyız
Dolaştım beldeler, gördüm şehirler
Dermansız gönüller, dumansız evler
Yakıyor vicdanı seyret hüsranı
Akmıyor nehirler, Kuransız evler
İnsanlık ölmüş, yığınlar hep cansız
Kararan kalplerin çoğu imansız
Seraplı sahralar, sisli deryalar
Eziyor insanı sönmüş hayâlar
Yıkılan namuslar sönen yuvalar
Fesat saçıyor zehirli havalar
Müşrik düzenleri gelin yıkalım
İnsanlığı bu vahşetten kurtaralım
Kararmış gönüller saçar dikenler
İmansız bedenler yüreksiz tenler
Yollar katranlı havalar dumanlı
İdmanlı hayâsız olmuş gezenler
Nuru inkılâp doğdu şirk kalkacak
Dünya nura huzura kavuşacak