Suriye’deki Yermuk Mülteci Kampından binlerce Filistinli mülteci bayanın Gazze’ye gelmesi mülteciler sorununu çözmediği gibi, bu dönüş yıllardır Siyonist çetelerin eliyle kendilerine uygulanan zulmün son bulduğu anlamına da gelmiyor. Ancak mültecilerin Gazze’ye dönüşleri birçok anlama geliyor. Her şeyden önce bu olay yaşadığı bunca sıkıntıya, üzerindeki kuşatmaya rağmen Gazze’nin her Filistinliyi kucaklayan bir nokta, Filistin halkı için güvenilir bir liman ve Filistinlilerin onur ve şeref adresi haline geldiğini gösteriyor. Bu toprak parçası Siyonistlerin kirletmeye kadir olamadığı ve indiremedikleri Filistin bayrağının dalgalandığı özgürlük penceresi olmuştur.
Suriye’deki saldırılardan kaçan binlerce Filistinli mülteci işgal yönetiminden izin almadan Gazze’ye ulaştı. Hiçbir Filistinli buraya gelmek için siyasi bedel de ödemedi. Bu konuda Hamas hareketi Netanyahu’nun ısrarlarına rağmen taviz ve ödün vermedi. Suriye’nin Yermuk Mülteci kampında kalan Filistinlilerin Batı Yaka’ya gelmelerine yardımcı olması için Birleşmiş Milletler’e çağrıda bulanan Mahmut Abbas’a Netanyahu, mültecilerin işgal rejiminin 1948 yılında gasp ettiği köy ve beldelerine dönme haklarından vazgeçmelerine karşılık izin verebileceğini söylemişti. Netanyahu mültecilerin Batı Yaka’ya dönmelerine karşılık mülteciler için hayati anlam taşıyan dönüş hakkından vazgeçme şartını Abbas’ın önüne koymuştu.
Yermuk Mülteci Kampından kaçan mültecilerin işgal yönetiminin müdahalesi olmadan Mısır sınırından Gazze’ye gelmeleriyle, Netanyahu’nun şartlarına göre Batı Yaka’ya dönmeleri arasındaki fark, Gazze ile Batı Yaka arasındaki siyasi fark gibidir. Yine bu fark, birçok ülkeden siyasi liderin özgür Gazze’yi ziyaret edişiyle, bazı liderlerin işgal altındaki Batı Yaka’yı ziyaret edişleri kadar farklıdır.
Yermuk Mülteci Kampından binlerce kişinin Gazze’yi gelişi “ev dar ama binlerce dosta yeter” Arap atasözünün bir açıklamasıdır. Ancak gelen mülteciler Gazze’nin dostları değil, bizzat bu evin sahipleridir. Onların durumu, kurtuluş gününü ve vatanlarına dönmeyi dört gözle bekleyen binlerce mültecinin durumu gibidir. Bu durum Gazze’deki Filistin hükümetine yeni külfetler ve sorumluluklar getiriyor. Mültecilere karşı siyasi, insani ve ahlaki sorumluluğunu artırıyor. Gelen mülteciler Arap ülkelerinin desteğini görmediği gibi basın yayın organlarında da gereken ilgi ve alakayı görmediler. Ama daha önemlisi, buraya gelen Filistinli genç kızlar başka yerlerde olduğu gibi köle pazarında satılmadılar.
