14 Temmuzdan beri, Irak halk gösterilerine sahne olmaktadır. Bu gösterilerin çıkış noktası ülkenin güneyindeki Basra oldu. Yüzlerce Basralı valilik önünde barışçıl gösteri düzenleyerek, işsizlik ve hizmet sorunlarının giderilmesini istediler. Basra’da başlayan itirazlar süratle ülkenin Vasıt, Misan ve hatta Kerbela-i Mualla ve Bağdat gibi diğer vilayetlerine sıçradı. Iraklılar; elektik, içme suyu gibi alanlarda verilen hizmetlerin iyileşmesi ve işsizlik sorununun çözülmesini istiyorlar.
Irak toplumu, eski rejimi geride bırakıp, yeni bir rejime geçen bir toplumdur. Yeni hükümet 15 yaşına gelmiştir ve bu süre güvenlik sorunlarıyla uğraşan bir ülke için niçin sorunlar var demek için fazla bir süre sayılmaz. Irak gibi bir ülkenin bu tür sorunlarla karşı karşıya kalması doğaldır.
Irak’ın güneyinde düzenlenen protestolar hakkında birkaç noktaya değinmek gerekiyor; ülkenin güney sakinleri başta olmak üzere Irak vatandaşları için, yazın kavurucu sıcaklığında elektrik kesintisi tahammül edilemezdir. Bu nedenle, geçtiğimiz senelerde de Irak’ta özellikle güney bölgelere protestolara sahne olmuştur. Bu bölgeler ülkenin diğer noktalarına göre imkanlar ve hizmetlerin yoksunluğundan daha fazla acı çekmekteler.
Irak’ta son sıralarda düzenlenen gösteriler sırasında, bazı siyasi veya mezhebi yetkililer ve kurumlar, halkın sorunlarının çözümüne katkı sağlamak yerine alacaklı gibi hareket ederek, birçok yerde kendileri patlak veren sorunlardan sorumlu olup, halktan özür dilemektense bu protestoları onayladılar.
Başka bir konu ise, ülkede yeni rejim ile ilgilidir çünkü Irak’ta kurulan yeni rejim, Iraklıların ulusal çıkarlarına oldukça uygun şekilde gelişmiştir ve herhangi bir sorun ve mesele bu rejim uyarınca çözüme kavuşması gerekiyor. Yeni rejim Irak halkının uzun tecrübesinin ürünüdür ve bu Irak halkı için büyük bir kazanım sayılıyor. Bu rejimin korunmasıyla ülkedeki diğer sorunların çözümü mümkündür.
Ancak, Suudi Arabistan ve BAE başta olmak üzere Irak düşmanları, son sıralarda gösteri düzenleyen Irak milletinin saflarına sızmaya ve böylece protestoları toplumsal rotasından çıkarıp, siyasileştirmeye ve böylece Irak’taki partiler arasında çatışma çıkarmaya gayret gösterdiler.
