Aşura Kültürü'nün İmam Humeynî'deki Tecellileri Bölüm 5 / 73

Mübahele Ayeti

(Mukaddime’ye Bir Lahika)

KUR’AN’DA EHLİ BEYT

Her fiili ve sözü İlâhî vahiy ile vücud bulan ve murakabe edilen Yüce Resul-ü Ekrem’in (as)[1] nice hadisleri ile tebcil edilen Ehl-i Beyt‘in, elbette Kelamullah olan Kur’an-ı Kerim’de söz konusu edilmiş olacağı, açıktır. Gerek dolaylı, gerekse doğrudan Ehl-i Beyt‘i söz konusu eden ayet-i kerimelerin bir kısmını (herkesçe bilindiği halde, yine de) kaydetmeyi faydalı buluyoruz:

1-) “Mübahele Ayeti”:

“(Resul’üm!) O söylenenleri biz, sana ayetlerden ve hikmet dolu Kur’an’dan okuyoruz: Allah nezdinde İsa’nın durumu, Adem’in durumu gibidir. Allah onu topraktan yarattı. Sonra ona ‘ol!’ dedi ve (o da) oluverdi! (Bu) Rabbinden gelen gerçektir. Öyleyse, şüphecilerden olma!” [Al-i İmran(3): 59-60] Ayet-i kerimelerinde beyan edilen Hz. İsa’nın durumuna itiraz eden ve bu amaçla Medine’ye gelen Necranlı Hristiyan ruhanîlerle bu konuda uzayan tartışma üzerine şu ayet gelmiş, mübahele için alenen meydan okunmuştur:

“Sana bu ilim geldikten sonra seninle bu konuda tartışanlara; ‘Geliniz, sizler ve bizler de dahil olmak üzere, karşılıklı olarak çocuklarımızı ve kadınlarımızı çağıralım, sonra da ‘duâ’ edelim de Allah’tan ‘yalancılar’ üzerine la’net dileyelim!’ de.” [Al-i İmran(3): 61]

Bunun üzerine Resulullah (sav), Hz. Ali’yi, Hz. Fatıma’yı, Hz. Hasan’ı, ve Hz. Hüseyn’i çağırdı, onlar gelince, hep beraber, mübahele için Necran heyetinin karşısına çıkarlar, Ehl-i Beyt-i Resul’ün bu mübarek şahsiyetlerini gören Necranlıların kalpleri titremeye başlamış; “Bunlar öyle yüzlerdir ki, eğer Allah’tan, dağları yerinden oynatmasını isteyecek olsalar, kesinlikle yerinden oynatır!…” diyerek, mübahele yapmaktan sarf-ı nazar ederek, Resul-ü Ekrem ile anlaşma imzalayarak ülkelerine dönmüşlerdir.[2] (Kâfirlere bile etki eden bu nuranî simalar, maalesef bir kısım sözde müslümanlara etki edememiş, hatta bir kısmının ihanetinden bile kurtulamamıştır!… Heyhat! Ki, heyhat!…)…


[1] Şer’î ve aklî zaruretlerden olan bu husus için, örnek olarak; “O (Peygamber), ‘heva’dan konuşmaz; O (nun konuştukları), ancak kendisine (Allah tarafından) vahyolunan bir ‘vahiy’dir.” [Necm(53): 3-4]; “(Ey habibim!) onu (vahyedilen Kur’an’ı ‘kavramak’ için) aceleye kapılıp da dilini onunla hareket ettirip-durma! Çünkü; (hiç şüphe etme ki,) onu toplamak (senin kalbine yerleştirmek) ve onu okutmak bize aittir. O halde, biz onu okuduğumuz zaman, sen de onun okunuşunu izle! Sonra, muhakkak ki onu açıklamak da bize aittir.” [Kıyamet(75): 16-19]; İlaahir…

[2] Olayın vuku için, bakınız; El-Mizan: 3/223-244; Mefatih’ül Ğayb (Fahri Razî):6/370-371; İbn-i Kesir: 4/1271; Dürr’ül Mensur: 2/39; İbn-i Esir-El Kâmil (terc): 2/270; Keşşaf: 1/369; Müslim (terc): 10/245; İlaahir…

Bu ayette geçen ebnaena (oğullarımız) ifadesi ile, Hz. Hasan ve Hüseyn’in, enfüsena (kendimiz) ibaresi ile, Resulullah (sav)’in ve Hz. Ali’nin müştereken, nisaena (kadınlarımız) kelimesiyle de sadece Hz. Fatıma’nın kastedildiği, Cabir İbn Abdullah (ra) tarafından rivayet edilmiştir. (İbn-i Kesir: 4/1271);…

Olayla ilgili olarak, Fahr-i Razî de şunları nakletmektedir: “Bu esnada, Hz. Peygamber (sav) de, üzerinde siyah kıldan bir örtü, futa olduğu halde evinden dışarı çıkmıştı. Hz. Hüseyn‘i kucağına almış, Hz. Hasan’ın elinden tutmuş, Hz. Fatıma, Hz. Peygamber’in (sav), Hz. Ali de, Hz. Fatıma’nın peşindeydi… Hz. Peygamber (sav) şöyle diyordu: “Ben duâ ettiğim zaman, siz ‘amin!’ deyiniz!…” Bunun üzerine, ‘Necran’ın Piskopos’u (kendi kavmine): “Ey hristiyanlar! Ben karşımda öylesine yüzler görüyorum ki, onlar, Allah’dan bir dağı yerinden oynatıp yok etmesini isteseler, muhakkak ki Allah, o dağı yerinden götürür. Binaenaleyh, (onlarla) la’netleşmeyin, aksi halde helak olur, yok olursunuz. Ve yeryüzünde, kıyamete kadar tek bir hristiyan kalmaz!” dedi… (Mefatih’ül Ğayb: 6/370);

Burada şu hususu arzetmek gerekir. Ki; Al-i Muhammed (as) olarak, Al-i İmran’ın munharif mensuplarının huzuruna mübahele için çıkan Resul-ü Ekrem (as), sair ayet ve hadislerde de belirlenmiş olan ve ıtretim, Ehl-i Beyt’im diye tavsif ettiği mümtaz zevatla çıkmış, yanına ne zevcelerini ne de amcasını (Abbas’ı) ve çocuklarını almamış, böylece; Ehl-i Beyt‘in ve Al-i Muhammed‘in Kim? olduğunu bil-fıil-müşahhas olarak göstermiştir… Üstelik, nisaena (kadınlarımız) ta’bir ve ibaresinin içerisine, zevcelerini dahi dahil etmemiştir. Buna rağmen bir kısım ehl-i haset ve taassub tarafından Ehl-i Beyt kavramının içerisine, alâkası olmayan nice kimseler sokulmak istenmiş, akıl ve hayale gelmeyecek hile-te’vil ve tahrif yollarına başvurulmuştur…

Keza, mezkûr [Al-i İmran(3): 61]’de geçen ebnaena (oğullarımız) ile de, Hz. Hasan ve Hüseyn’in kast edildiği, güneş gibi açık olmakla beraber; “…Bunlar benim oğullarım ve kızımın oğullarıdır. Allah’ım, ben onları seviyorum, sen de onları sev ve onları sevenleri de sev!”; “..Bana oğullarımı çağırın!..”; “Oğullarımın adlarını ne koydunuz?…” (Tirmizî: 6/304, 306; Hakim: 3/165-166; Buharî-Edebü’l-Müfred (terc): 2/180-181; Müsned-i Ahmed: 1/98) gibi.. pek çok hadis-i şeriflerle de konu, daha da pekiştirilmiş bulunmaktadır.

Enfüsena (kendilerimiz) lafzıyla da, Hz. Ali’nin, Peygamber Efendimiz’le (sav) birlikte ve O’nunla iç-içe olarak kullanıldığı açıktır. Bununla birlikte; “Ali, bendendir, ben de ondanım; Ali, benim dünya ve ahirette ‘kardeşim’dir!…” (İbn-i Mâce: 1/205; Tirmizî: 6/272-273; İlh..) gibi hadis-i şerifler de, bunu ayrı kanaldan tasrih etmekte, gerçek mü’minler için gafletten-cehaletten ve taassubdan kurtulmaya aklî ve şer’i kapılar açmaktadır…

Ayrıca; Resul-ü Ekrem (as)’ in özel terbiyesinde bulunması, yüce neslinin onunla devam etmesi.. gibi hususiyetlerle de, Hz. Ali’nin (as) ebnaena sınıfına da dahil olacağı, nazar-ı itibara alınmalı, meselenin bu yönü de gözden uzak tutulmamalıdır…

İçindekiler

Aşura Kültürü'nün İmam Humeynî'deki Tecellileri

  1. 1Yayıncıdan
  2. 2Sunuş
  3. 3Giriş
  4. 4Mukaddime
  5. 5Mübahele Ayeti
  6. 6Velayet (Hizbullah) Ayetleri
  7. 7Tathir Ayeti
  8. 8Mevedded Ayeti
  9. 9Kevser Suresi
  10. 10Kelime-i Tayyibe ve Şecere-i Tayyibe Ayeti
  11. 11Şecere-i Mubareke Ayeti
  12. 12Esbat ve Nukeba Ayetleri
  13. 13İstihlaf ve Veraset Ayetleri
  14. 14Aşura Kültürü ve Onu oluşturan temel unsurlar (Kelimeler-Kavramlar)
  15. 15Kerbela'nın Ferdî Boyutu
  16. 16Kerbela'nın İçtimaî Boyutu
  17. 17Kıyamın Anlamı ve Boyutları
  18. 18Kıyam'ın Müsbet ve Muvafık Boyutları
  19. 19Kıyam'ın menfî ve muhalif cephe boyutları
  20. 20Şeytanî güçlerin yıkıcı faaliyet alanları ve türleri
  21. 21Şeytanî Güçlerin Destekçileri
  22. 22Şeytanî Güçlerin ve Düzenlerin Taktikleri
  23. 23İman, Mahiyeti ve Hakikati
  24. 24İslam'da Cihadın Yeri ve Önemi
  25. 25İslam'da Şehid ve Şehadet
  26. 26Aşura Kültürü ve Mahiyeti
  27. 27I - İmanın Muhtelif Boyutları
  28. 28II - Cihadın Muhtelif Boyutları
  29. 29III - Şehadetin Muhtelif Boyutları
  30. 30İmam Humeynî(ra)'nin Şahsiyetinde Aşura Kültürü'nün Tecelli Boyutları
  31. 31Her yer Kerbela her gün Aşura!...
  32. 32İran Kerbelası'nda 'Aşura Kıyamı'
  33. 33İmam Humeynî(ra)'nin ilk 'Kıyama Hazırlık Bildirisi'
  34. 34İran'da İlk Fiilî-Kanlı Kıyamın Başlangıcı
  35. 35İmam Humeynî(ra)'nin Kıyamî Mesajlarından Nuranî ve İlâhî Huzmeler
  36. 36İslam İçin Tehlike Arzeden Durum
  37. 37İsrail Uşaklarının (Bahailerin) Ülkenin Birçok Önemli Makamını Ele Geçirmeleri
  38. 38Bizim Asıl Baş Belamız, Şah ve İsrail'dir!
  39. 39İslamî Maksatlar-Gayeler Yolunda Korkmak, Dinsizliğin Alâmetidir
  40. 40İslam'ın Kudreti
  41. 41Devletin, Fakirlerin Durumuna İlgisizliği
  42. 42Rejimin Hilelerinden Biri de İslamî Üniversiteyi Tesis Etmesidir!
  43. 43İşgalci İsrail ile Anlaşma
  44. 44Bir 'Aşura' Meydana Getirin!
  45. 45Uzun Süreli Savaşta Mukavemet
  46. 46Emperyalizmin Fikrî ve Ahlâkî Etkilerinin Giderilmesi
  47. 47Siyasî İnkılabın Gerekliliği
  48. 48Saray Adamı Olan Ahundları (Mollaları) Kovunuz!...
  49. 49Zalim Yönetimleri Yıkalım
  50. 50Dünya Müslüman ve Mustaz'afları, Kendi Haklarını Alabilmek İçin Kıyam Etmelidirler
  51. 51Nefsin İsteklerine Bağlı Olmamak
  52. 52Süpergüçler-Müstekbirler
  53. 53Yabancılar
  54. 54Kara ve Kızıl Sömürü
  55. 55İsrail'in Yok Edilmesi Gerekir
  56. 56İslam ve Siyaset
  57. 57Demokrasi ve Demokratik Cumhuriyet
  58. 58Ruşen-fikirliler/Aydınlar
  59. 59Taleganî'nin Defni ve Aydın Olmak
  60. 60İslam'ı, Asr-ı Saadet'teki Gibi Yürürlüğe Koymak Gerek
  61. 61İslam Çok Azizdir
  62. 62Sıkıntılar Amerika'dan Kaynaklanmaktadır
  63. 63Şiî-Sünnî İhtilafı Çıkaranlar Sömürünün Elleridir
  64. 64İman Daima Üstün Gelmiştir
  65. 65Kadınlar, Kıyamda Erkeklerle Omuz Omuzadır
  66. 66Şehadet Büyük Kurtuluştur
  67. 67Şehadet Allah İçin Kıyamdır
  68. 68Bizim Feryadımız, Mahrumların ve Yalın Ayaklıların Feryadıdır!
  69. 69I - Hayat, İman'dır
  70. 70II - Hayat, Cihad'dır
  71. 71III - Hayat, Şehadettir
  72. 72Aşura'nın, İslam İnkılabı'nda yankılanan ilâhî mesajı!...
  73. 73İslam İnkılabı, Hüseynî ve Zeynebî mekteb'in ve mesajın, nuranî yankılanışı; ilâhî şahlanışı ve canlanışıdır!...

Kitap sayfası

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir