ESFEL-İ SÂFİLÎN

ESFEL-İ SÂFİLÎN

*Esfel (a.s.); en sefîl, pek aşağı, çok bayağı, aşağı(taraf).

95/ et-Tîn -5- Sonra da çevirdik aşağıların aşağısına attık (insanı).