H

HANÎF

HANÎF (*)

*Hanîf; 1-İslâmiyetten evvel Allâh’ın birliğine inanan ve Hazreti İbrâhîm -aleyhisselâm-’ın dininden olanların vasfı. 2-İslâmiyete kuvvetle bağlı olan ve ilmiyle âmil olan kimse. 3- Eski kötü hâllerinden vazgeçip hakk’ka ve doğruluğa yönelen.

-“Hanîf; eğrilikten beri olan. Müslim olan bir zât’a da “hanîf” denir” (Ö.N.Bilmen)

-Aslı lugatte hanef ise dalâlden istikamete, çarpıklıktan doğruluğa meyildir. Eğriliği bırakıp doğrusuna giden demektir. Başka dinlerden bâtıl ma’budlardan çekinip yalnız bir Allâh’a eğilen muvahhid. (Elmalılı Tefsiri)

3/ Âl-i İmrân -67- İbrâhîm ne Yahûdî idi ne de Hıristiyan. Fakat o, hanîf (ALLÂH’ı bir tanıyan, hakk’ka yönelen) bir müslümandı. ALLÂH’a ortak koşanlardan da değildi.

30/ er-Rûm -30- O halde yüzünü, hanîf olarak dine, ALLÂH’ın fıtrî dinine çevir ki ALLÂH insanları bu din üzere yaratmıştır. ALLÂH’ın yaratışında hiçbir değişiklik bulunmaz. Dosdoğru din budur. Fakat insanların çoğu bilmezler.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı