H

HÂŞÂ

HÂŞÂ (*)

*Hâşâ (a.e); asla, katiyen, hiçbir vakit, Allâh göstermesin, uzak olsun.

12/ Yûsuf -31- Azîzin karısı, onların gizliden gizliye dedikodu yaydıklarını işitince, onlara davetçi gönderdi ve onlara mükellef bir sofra hazırladı. Her birine bir bıçak verdi, beri taraftan da Yûsuf’a “çık karşılarına” dedi. Görür görmez hepsi onu gözlerinde çok büyüttüler ve (şaşkınlıkla) ellerini kestiler. Dediler ki: “Hâşâ! ALLÂH için, bu bir insan değil, olsa olsa yüce bir melektir.”

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı