H

HİKMET

*Men’i fesat ve celb-i salâh mânâsı vardır. Hikmet her ilm-i hasen ve amel-i sâlih’in ismidir. Hikmetin evveli ilm-i hakk âhiri fi’li hayırdır. Hikmet ilm-ü ameldir: ilimdir ve onunla ameldir. Akıbeti mahmûd olan fi’li yapmaktır. Eşyayı mevzı ve mertebesine koymaktır, şu halde hikmet adâlettir. Hikmet ahlâk-ı ilâhiye ile tahalluktur (ahlâklanmak). Hikmet hayr-ı kesiri muhtevidir. Birçok ulemânın hikmeti tarif ederken amelde ısrar etmeleri hikmeti abesten tefrik ve celb-i menfaat mefhumunu tahakkuk ettirmek içindir. Kur’ân’ın birçok yerinde hikmet Nübüvvet ile müfesserdir. Hikmet; icad demektir; insanların sadece kendisi değil Allâh’ın kullarının da menfaatine âsar (eserler) yapmasıdır. (Elmalılı Tefsiri)

-Söz ve amelde isabet. Sana ibret veren seni olgunluğa çağıran, çirkinlikten uzaklaştıran he söz hikmettir. (Rûhu’l Beyân)

2/ el-Bakara -269- ALLÂH, hikmeti dilediğine verir. Kime hikmet verilmişse, şüphesiz ona çokça hayır verilmiş demektir. Bunu ancak akıl sahipleri anlar.

21/ el-Enbiyâ -74- Biz Lût’a da bir hikmet ve bir ilim verdik ve onu çirkin işler yapan memleketten kurtardık. Gerçekten onlar kötü bir toplum idiler, fâsık (ALLÂH’ın emrinden çıkan kimseler) idiler.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı